Thursday, December 24, 2009

ရထား

သတိထားစရာ ရထားတစဥ္း
(မင္းစုိးစံ)

ရထားတြဲႀကီး ဘူတာ႐ုံကေန
ခရီးစ,ထြက္ေတာ့
သူခုတ္တဲ့အသံက

ဟုတ္…ဟုတ္။
ဟုတ္…ဟုတ္။
ဟုတ္…ဟုတ္။
ဟုတ္…ဟုတ္။
ဟုတ္…ဟုတ္။

နည္းနည္းေလးအရွိန္ရ,လာေတာ့
ခုတ္သံကတမ်ိဳး

ဟုတ္…တုတ္တုတ္။
ဟုတ္…တုတ္တုတ္။
ဟုတ္…တုတ္တုတ္။
ဟုတ္…တုတ္တုတ္။
ဟုတ္…တုတ္တုတ္။

အဲဒီထက္ပိုၿပီးအရွိန္ရ,လာတဲ့အခါမွာေတာ့
ေျပာင္းသြားတဲ့ ရထားခုတ္သံ

ဟုတ္ဟုတ္။
ဟုတ္ဟုတ္။
ဟုတ္ဟုတ္။
ဟုတ္ဟုတ္။
ဟုတ္ဟုတ္။
ဟုတ္ဟုတ္။
ဟုတ္ဟုတ္။

ခရီးတဝက္ေရာက္ခါနီးမွာေတာ့
ခုတ္သံကတမ်ိဳးေျပာင္းသြားျပန္တယ္။

ဟုတ္ဟုတ္..မဟုတ္ဟုတ္။
ဟုတ္ဟုတ္…မဟုတ္ဟုတ္။
ဟုတ္ဟုတ္…မဟုတ္ဟုတ္။
ဟုတ္ဟုတ္…မဟုတ္ဟုတ္။

ခရီးတဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္မွာခုတ္တဲ့အသံက,ေတာ့

႐ႈတ္႐ႈတ္။
႐ႈတ္႐ႈတ္။
႐ႈတ္႐ႈတ္။
႐ႈတ္႐ႈတ္။
႐ႈတ္႐ႈတ္။
႐ႈတ္႐ႈတ္။
႐ႈတ္႐ႈတ္။

ဘူတာ႐ုံကိုလွမ္းျမင္ရ,ၿပီဆိုတာနဲ႔

႐ႈတ္႐ႈတ္ယွက္ယွက္။
႐ႈတ္႐ႈတ္ယွက္ယွက္။
႐ႈတ္႐ႈတ္ယွက္ယွက္။
႐ႈတ္႐ႈတ္ယွက္ယွက္။

ဘူတာ႐ုံလည္းေရာက္ခါနီးေရာ

႐ႈတ္႐ႈတ္…ယွက္ယွက္။
႐ႈတ္႐ႈတ္…ယွက္ယွက္။
႐ႈတ္႐ႈတ္…ယွက္ယွက္။
႐ႈတ္႐ႈတ္…ယွက္ယွက္။
႐ႈတ္႐ႈတ္…ယွက္ယွက္။

ဘူတာလည္းဆိုက္ေရာ
႐ႈတ္…ယွက္...ခပ္။
႐ႈတ္…ယွက္...ခပ္။
႐ႈတ္…ယွက္...ခပ္။
႐ႈတ္…ယွက္...ခပ္။
႐ႈတ္…ယွက္...ခပ္။
႐ႈတ္…ယွက္...ခပ္။ နဲ႔
ရထားႀကီးဟာ
ဘူတာ႐ုံထဲဝင္ဘို႔ႀကိဳးစားလိုက္တာ
ဘူတာ႐ုံစပ္အနား
ရပ္သြားပါေတာ့တယ္။

မင္းစိုးစံ
အေဝးေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး