သူငယ္ခ်င္း ဆူးနစ္ရင္က က်ေနာ္ ဖတ္ဖို႔ ကူးေရးေပးထားတဲ့ ဆရာျမင့္သန္းရဲ႕ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ။
ေနလို႔ေကာင္းရင္ၿပီးတာပဲ
ငါ့တူေတြထဲမွာေတာ့
မင္းအလြန္ထူတာပဲရယ္လို႔
ဘႀကီးက ေျပာရင္း ဆဲတယ္။
ဓါးတိုတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ယာမခုတ္တတ္သလို
စားလို႔ေကာင္းမယ့္ မႈိမ်ားလည္း မ႐ွာတတ္ဘူး တဲ့။
ဟိုဘက္႐ြာက အပ်ဳိေတြငမ္း
ဒီဘက္႐ြာက လူပ်ဳိေတြနဲ႔ ျဖန္း
ၾကမ္းၾကမ္းရမ္းရမ္းေတာ့ ဘာမွ မလုပ္ဘဲ
ဖ်ာစုတ္တစ္ခ်ပ္ေပၚလွဲရင္း
ပ်င္းၿပီးရင္း ပ်င္းေနေတာ့
ဖ်င္းၿပီးရင္း ဖ်င္းသေပါ့ တဲ့။
ဘၾကီးရာ
ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္စား
ဘၾကီးႏြား ေက်ာင္းေနရတာထက္စာရင္
ဖ်ာေပၚေက်ာခင္း
ပ်င္းၿပီးရင္း ပ်င္းေနရတာကေတာ့ျဖင့္
နာမည္ ပ်က္ေလာက္ေပတဲ့
ေနလို႔ေတာ့လည္း အေခ်ာင္သား ဗ်။
ျမင့္သန္း
အထူးေမတၱာရပ္ခံခ်က္
ကဗ်ာကို ဘယ္ဘေလာ့ထဲကေန ကူးယူမိမွန္း မမွတ္မိတဲ့အတြက္ ဘေလာ့ပိုင္ရွင္ကို
မေဖၚျပမိတာကို ကာယကံရွင္အေနနဲ႔ ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္ပါတယ္။
အကယ္၍မ်ား ဒီကဗ်ာဟာ မိမိရဲ့ဘေလာ့ကပါလို႔ လိပ္စာေရးၿပီး ပို႔ေပးမယ္ဆိုရင္
တေလးတစားနဲ႔ႀကိဳဆိုေဖၚျပေပးခ်င္ပါတယ္။
ေက်းဇူးတင္လွ်က္
မင္းစိုးစံ
အေဝးေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး