ထိိုင္းျမန္မာနယ္စပ္ မဲ့ဟုန္ေဆာင္ၿမ့ိဳနယ္ က မီးေလာင္သြားခဲ့တဲ့ ကရင္နီဒုကၡသည္စခန္း အမွတ္(၂)
Source Photo from http://www.bbcburmese.com/images
ဒုကၡသည္ဘ၀သို႔ေရာက္ရွိေရး ဖန္တည္းသူတို႔၏
အာသီသ
April 10, 2013 Wednesday
By မင္းစိုးစံ
ဒုကၡသည္ဘ၀ကို ဘယ္လိုလူမွ အားက်ေနမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒုကၡသည္ဘ၀ကို အားက်ေနလ်င္ ဒုကၡသည္
ဆိုတာရွိေတာင္ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒုကၡသည္ဘ၀ကို အားမက်လို႔သာ ဒုကၡသည္ေတြ ပုံစံအမ်ိဳးမ်ိဳး ေနရာအႏွံ႔
ရွိေနရတယ္လို႔ထင္ပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲ ကမၻာေပၚမွာ ကုေဋၾကြယ္သူေဌးဦးေရ ထက္ အစာေရဆာငတ္ေနတဲ့ လူက ပိုမ်ားေနတာကို
က သက္ေသပဲ။ သူေဌးသူၾကြယ္ေတြကို ေမးၾကည့္လိုက္စမ္းပါ ခင္ဗ်ားတို႔ဒုကၡသည္ဘ၀ကို လိုခ်င္ပါရဲ့လား
လို႔။
ဒီလိုေမးလ်င္ တဘက္သပ္ႀကီးျဖစ္ေနတယ္။ သာမာန္လူလတ္တန္းစားေတြကို ေမးၾကည့္တာ က ပိုၿပီးသင့္
လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဒုကၡသည္ဘ၀ကို အားက်တဲ့လူထက္ သန္းၾကြယ္သူေဌးဘ၀ကိုလိုခ်င္သူက ပိုမ်ား
မွာအေသအျခာပါ။
တခ့်ိဳျငင္းမလားေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။ ဥပမာ လမ္းခင္းတဲ့ေက်ာက္ခဲနဲ႔ စိန္ ဆိုလ်င္ ဘာကိုလိုခ်င္ၾကသလဲ၊
ဘာေၾကာင့္စိန္ကိုလိုခ်င္ရတာလဲ။ တန္ဘိုးႀကီးလို႔။ ဘာျဖစ္လို႔ တန္ဘိုးႀကီးရသလဲ။ ရွားလို႔။ သူေဌးသူၾကြယ္
နဲ႔ ဆင္းရဲသူ ဘယ္သင္းပိုမ်ားတုန္း။ အဲဒါပဲ လူတိုင္းခ်မ္းသာခ်င္ေနၾကတာ။
ေနာက္ထပ္ဥပမာ တစ္ခုေျပာျပမယ္။ မိတ္ေဆြအေနနဲ႔ နာေရးေက်ာ္ျငာေတြဖတ္ဘူးပါလိမ့္မယ္။ သူေဌးေတြ
ရဲ့ အမည္နာမကိုသာ ေတြ႔ရမွာပါ။ သာမာန္ေခါင္းရြက္ဗ်တ္ထိုးေစ်းသည္ေတြ ေန႔စားသမားေတြ ပန္းရံအ
လုပ္လုပ္သူေတြ အထုပ္ထမ္းသူေတြ ၀က္သားတုတ္ထိုးေရာင္းတဲ့သူေတြ နာမည္ပါပါရဲ့လား။ ဘယ္ပါမလဲ
ေငြေလဗ် ေငြ။
ဆိုလိုတာကေတာ့ လူခ်မ္းသာေတြက သူတို႔မွာရွိတဲ့အေဆာင္အေယာင္ေတြေၾကာင့္ ေသသြားတာေတာင္
က်န္ရစ္သူေတြက ဂုဏ္ယူေနခ်င္ၾက၊ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားခ်င္ၾကၿပီး စိတ္၀င္စားေစခ်င္ၾကတာကိုး။
လူတိုင္းဟာ လူ႔ဘ၀မွာ က်န္းက်န္းမာမာခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႔ အသက္ရွည္ရွည္ ေနခ်င္ၾကတာခ်ည္းပါပဲ။
ဘယ္သူမွ ငတ္တစ္လွည့္ျပတ္တစ္လွည့္ဘ၀မိ်ဳးနဲ႔ မေနခ်င္ၾကသလို ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ေနရတဲ့ အသက္
ရွင္ေနထိုင္ရမႈကို မလိုလားမေတာင့္တၾကပါဘူး။ အခုမ်ားမွာေတာ့ လူေတြဟာ စိုးရြံ႕ထိတ္လန္႔စြာနဲ႔ ေနထိုင္
အသက္ရွင္ေန ၾကရရွာပါတယ္။ (က်ဳပ္အပါအ၀င္)
အဲဒီမွာ လူဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားရွိတယ္ထင္ပါသလဲ။ လူအမ်ိဳးအစား စုစုေပါင္း ၂၂မ်ိဳးရွိပါတယ္။
ဟုတ္ပါ့မလား။ လူဆိုတာ အသားျဖဴ အသား၀ါ အသားနီ အသားမည္း ေလးမ်ိဳး။ ေအ ဘီ အို ေအဘီ ေသြး
အုပ္စုေလးမ်ိဳး။ ဒါပဲ ရွိေနတဲ့ဟာကို လူအမ်ိဳးစား ၂၂မ်ိဳးဆိုေတာ့ ဘာကိုဆိုလိုတာပါလိမ့္ေနာ္။ မသိခ်င္ၾက
ဘူးလား။ ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီးေတာ့မွ ယုံၾကေပါ့ဗ်ာ။ က်ဳပ္ကေတာ့ သိေတာ္မူၾကတဲ့အတိုင္းပဲ။ သိလို႔တတ္လို႔နား
လည္လို႔ မဟုတ္ဘူး။ ၾကားဘူးနား၀ ေလးနဲ႔ေလွ်ာက္ေရးေနတာ။ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် အျဖစ္ကိုမရွိတာ။
ကဲဗ်ာ လူ၂၂မ်ိဳးကိုေရးျပမယ္။
ပထမဆုံးအမ်ိဳးအစားက ေၾကာက္တတ္တဲ့လူနဲ႔ မေၾကာက္တတ္တဲ့လူ။ ျမင္အပ္တဲ့လူနဲ႔ မျမင္အပ္တဲ့လူ။
ဘ၀ဆုံးေနတဲ့လူနဲ႔ ဘ၀မဆုံးတဲ့လူ။ အနီးကလူနဲ႔ အေ၀းကလူ။ ပိန္တဲ့လူ ၀တဲ့လူ နဲ႔ မ၀မပိန္တဲ့လူ။ ကိုယ္
ခႏၶာႀကီးတဲ့လူ ခႏၶာကိုယ္ ေသးတဲ့လူ နဲ႔ ခႏၶာကိုယ္မႀကီးမေသးတဲ့လူ။ အရပ္ျမင့္တဲ့လူ အရပ္ပုတဲ့လူ နဲ႔ အ
ရပ္မပုအရပ္မျမင့္တဲ့လူ။ လူအခ်င္းခ်င္းကို အထင္ေသးတဲ့လူ။ လူအခ်င္းခ်င္းကို လိမ္ညာလွည့္စားတဲ့လူ။
လူအခ်င္းခ်င္းကို ဆင္းရဲဒုကၡ ေရာက္ေအာင္လုပ္တဲ့လူ။ စုစုေပါင္း ၂၂မ်ိဳးရွိတယ္။
အဲဒီလို ၂၂မ်ိဳးေသာလူဟာ ေနရာတိုင္းမွာရွိတယ္။ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ(ဗမာႏိုင္ငံ)က လႊတ္ေတာ္ထဲ
မွာရွိတယ္။ ၿမိ့ဳေတာ္ရန္ကုန္မွာရွိတယ္။ ေနျပည္ေတာ္မွာရွိတယ္။ ေနရာတိုင္းမွာရွိတယ္။ ၿမ့ိဳတိုင္း ရြာတိုင္းမွာ
ရွိတယ္။ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ(ဗမာႏိုင္ငံ)ထဲက ဒုကၡသည္စခန္းမွာရွိတယ္။ ျပည္ပ ဒုကၡသည္စခန္းမွာရွိ
တယ္။စက္႐ုံအလုပ္႐ုံေတြမွာရွိတယ္။
အဖြဲ႔အစည္းတိုင္းမွာရွိတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔အစည္း။ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္း။ လူမႈေရးအဖြဲ႔အစည္း။ ကမၻာ့
ေနရာေဒသတိုင္းမွာ ရွိတယ္။ ယုံရဲ့လား။
သတင္းေတြနားေထာင္ၾကည့္။ ဓါတ္ပုံေတြကိုၾကည့္။ ႐ုပ္သံေတြကိုၾကည့္။ အေသအျခာၾကည့္ပါ။ သို႔ပါေသာ္
လည္း ေနရာေဒသတစ္ခုနဲ႔တစ္ခု လုပ္ငန္းေဆာင္တာတစ္ခုနဲ႔တစ္ခု မတူတဲ့အတြက္ အနည္းနဲ႔အမ်ားကြဲျပား
ျခားနားတာကလြဲလ်င္ ေနရာတိုင္းမွာ လူအမ်ိဳးစား ၂၂မ်ိဳးထဲက တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကေတာ့ ရွိေနတာအမွန္ပါ။
က်ဳပ္တို႔ကရင္စကားပုံမွာ စူးနဳံ ဖိုဟ္ထ၀့္ သိင္းလးအိင္းလဲါ(ဗမာလိုအသံထြက္ ဆူးႏုံဖူးေထါ့ သိန္းလါးအိန္း
လယ္)လက္ေခ်ာင္းေတြ အတိုအရွည္ရွိသလို သစ္ရြက္ေတြ အက်ဉ္းအက်ယ္ရွိတယ္ လို႔အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။
လူ႔ဘ၀မွာ လူ႔ေလာကမွာ အဆိုးေတြ အေကါင္းေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာေတြ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစရာေတြ စ
သည္ျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ ဆန္႔က်င္ဘက္သေဘာတရားေတြနဲ႔ မႊမ္းထုံထားတာ အားလုံးသိၾကပါတယ္။ သိေနၾကပါ
လွ်က္ ဘာေၾကာင့္လူကိုလူလို႔ မျမင္ႏိုင္ၾကပဲ ခြဲခြဲျခားျခားဆက္ဆံေနၾကရတာလဲ။
က်ဳပ္ေရာ လူေတြကိုခြဲျခားဆက္ဆံပါသလား။ ဟုတ္ကဲ့ အေသအျခာကို ခြဲျခားဆက္ဆံပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္
လဲဆိုေတာ့ က်ဳပ္ရဲ့အက်ိဳးစီးပြါး က်ဳပ္အမ်ိဳးသားရဲ့အက်ိဳးစီးပြါး က်ဳပ္ႏိုင္ငံရဲ့အက်ိဳးစီးပြါး အဲဒါေတြကို ထိခိုက္
လာၿပီ လို႔ ေတြးထင္ယူဆထားသူေတြကို လူဆိုးႀကီးေတြလို႔ သတ္မွတ္ဆက္ဆံပါတယ္။ တနည္းနည္းနဲ႔တုန္႔
ျပန္ပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ တစ္ဘက္ကလည္း က်ဳပ္ကို သူတို႔အက်ိဳးစီးပြါး သူတို႔အမ်ိဳးသားရဲ့အက်ိဳးစီးပြါး သူတို႔ႏိုင္ငံရဲ့ အ
က်ိဳးစီးပြါးကို ထိခိုက္ေအာင္လုပ္တဲ့လူ ဆိုၿပီးေတာ့ လူဆိုးႀကီးလို႔ ျပန္ျမင္ပါတယ္။ နည္းမ်ိဳးစုံနဲ႔ ျပန္လည္တုန္႔
ျပန္ၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ သံသရာလည္ေနပါေတာ့တယ္။
အခုတေလာ ဒုကၡသည္စခန္းေတြမွာ လူေဟာင္းေတြကုန္သေလာက္ရွိေနၿပီး လူသစ္ေတြသာက်န္ေတာ့
တယ္ဆိုတဲ့ အသံေတြၾကားရပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္(ဗမာျပည္)ကို ျပန္ပို႔မယ္ဆိုတဲ့အ
တြက္ ဒုကၡသည္ေတြ စိုးရိမ္ေနၾကတယ္တဲ့။ ေမးပါရေစ။
ျပန္ပို႔ဘို႔လုပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြထဲကလူေတြကိုေပါ့ေနာ္။ ဘယ္သူကမ်ား ကိုယ့္ေနရာ ကိုယ့္ေဒသက
ေန အိုးပစ္အိမ္ပစ္ေနခ်င္ၾကပါသလဲ။ အရွင္ဆုံးေျပာမယ္ဆိုလ်င္ ကိုယ့္ ကိုယ္ပိုင္ေျမယာေပၚမွာ သဲပြတ္ခင္း
ထားတဲ့တဲအိမ္ေလးထဲ ေနေနရတာက သူတပါးပိုင္တဲ့ တိုက္ခန္းေပၚမွာေနရတာထက္ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္
ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔သိေစခ်င္ပါတယ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္၊ လြတ္လပ္ေနတယ္၊ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ မရွိဘူး၊ မတရားတဲ့ဥပေဒ ေတြမရွိဘူး ဆိုလ်င္ေပါ့
ေလ။(ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္ေတြသေဘာနဲ႔ ခ်မွတ္တဲ့ စည္းကမ္းဥပေဒမွန္သမွ် တရားမွ်တျခင္းနဲ႔ ျပည့္စုံမႈ
မရွိႏိုင္ပါဘူး)။
စစ္အစိုးရနဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔ၾကား ေသနတ္သံတိတ္ေန႐ုံေလး၊လက္နက္ႀကီး
က်ည္မေပါက္႐ုံေလးနဲ႔ ဒုကၡသည္ေတြကို ေနရပ္ျပန္ပို႔မယ္ဆိုတာ ဒုကၡသည္ေတြရဲ့ ဆႏၵကိုလ်စ္လွ်ဳ႐ႈရာ အ
သိအမွတ္မျပဳရာေရာက္ေနပါတယ္။
ေျပာမွသိ ထိမွနာ သာမွေပါင္း ေသမွခင္ ဤေလးအင္လူတြင္မက်င့္ႏွင့္ ဆိုတဲ့ဆုံးမစာရွိေပမယ့္ လိုက္နာႏိုင္
တဲ့လူက ခက္ရွားရွားရယ္။ ကိုယ္ေနထိုင္ေနတဲ့ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ အိမ္နားနီးခ်င္းနဲ႔ စကားမ်ားရတာနဲ႔ မ
ေခၚမေျပာ ခ်င္ရတာနဲ႔ ေမးေငါ့ရတာနဲ႔ မေကာင္းေၾကာင္းေျပာရတာနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကိုျဖဳဉ္းပစ္ၾကတယ္။
ဒုကၡသည္စခန္းထဲမွာ အတူေနရတာေတာင္ ေဟ့ ငါက မင္းတို႔ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ေနတာ ငါေျပာတာနားေထာင္
႐ုတ္႐ုတ္မလုပ္နဲ႔ ရိကၡာျဖတ္ပစ္လိုက္မယ္ ဘာမွတ္တုန္း ဆိုတာရွိသလို နင္က ငါတို႔မိသားစုထက္ အမ်ား
ႀကီးေနာက္က်မွ ေရာက္လာတာ ရိကၡာက်ေတာ့ အေစာႀကီးရတယ္။ ငါတို႔က် ဘာျဖစ္လို႔မရတာလဲ။ ဆုိတာ
မ်ိဳးေတြ။ ဟိုလူကြာ ရပ္ကြက္ထဲမွာ တ ခါမွမေတြ႔ဘူးပါဘူး အခုေတာ့ တတိယႏိုင္ငံထြက္သြားၿပီ ဆိုတဲ့အသံ
ေတြေၾကာင့္ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္ခံရတယ္ ေျပာမလား။ မတရားဘူးလား။ ဘာမွန္းေ၀ခြဲလို႔မရေပမယ့္
တကယ္တမ္း မတည့္သူေတြအတူေနၾကတဲ့ ဒုကၡသည္စခန္းကေန ခြါရေတာ့ မ်က္ရည္စေတြနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္
ၾကရွာေလရဲ့။
အတူေနစဉ္မွာ တည့္ေအာင္မေနႏိုင္ၾကတဲ့ေနာက္ ခြဲခြါရမယ့္အခ်ိန္မွာ ဘာေၾကာင့္မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ႏႈတ္ဆက္
ခ်င္ၾကရတာလဲ။ သြားမယ့္သူကလည္း ငို၊ က်န္ရစ္ခဲ့သူကလည္း ငို၊ ျမင္ေနရတဲ့လူကလည္း ငို၊ ဘာမွ်မဆိုင္
တဲ့လူက လည္း ငို၊ သူတို႔အျဖစ္ကိုၾကည့္ၿပီး ငိုတဲ့လူကလည္း ငို၊ လူ႔ေလာကႀကီး ဘာေတြျဖစ္ေနမွန္းကိုမသိ
ေတာ့ဘူး။
ဘယ္လိုေတြျဖစ္ျဖစ္ ကရင္လူမ်ိဳးေတြကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ အိုးအိမ္ လယ္ယာေျမ ဓေလ့ထုံးတမ္းေတြကို စြန္႔
လႊတ္ၾကၿပီး အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမွာေနရင္း ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္ရြာကို ျပန္ႏိုင္ဘို႔ေစာင့္ဆိုင္းေနရာကေန ငါ့အိုးငါ့အိမ္
ငါ့လယ္ေျမ ငါ့ေတာင္ယာမွာ ငါ့ဥယ်ာဉ္ထဲမွာ ငါ့ဓေလ့ထုံးစံေတြကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းလုပ္ဘို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့
ပါလား ဆိုတဲ့၀မ္းနည္းေၾကကြဲစိတ္နဲ႔ တတိယႏိုင္ငံကိုထြက္လာၾကသလို က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ဒုကၡသည္ေတြခမ်ာ
တို႔မွာလည္း ဗမာစစ္အစိုးရ(ျမန္မာအစိုးရ) ရဲ့လက္ထဲ သူတို႔ဘ၀ေတြဘယ္လိုျဖစ္လာမလဲဆိုတာ ေတြးပူေန
မွာေတာ့အမွန္ပါပဲ။
ကရင္ေတြပိုင္တဲ့ေျမ ပိုင္တဲ့လယ္ ပိုင္တဲ့ေတာင္ယာခင္း ပိုင္တဲ့ဥယ်ာဉ္ၿခံေတြအေပၚမွာ ကရင္ေတြမေနေတာ့
တဲ့ေနာက္ မေနႏိုင္ေတာ့တဲ့ေနာက္ ေျမယာဥယ်ာဉ္ေတြကို ပိုင္မယ့္လူကေတာ့ ကရင္ေတြကို စနစ္တက်နဲ႔
ေရတိုေရရွည္စီမံကိန္းေတြကို မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္အကြက္ခ်ၿပီး ေမာင္းထုတ္ပစ္သူေတြသာ ျဖစ္ပါေတာ့
တယ္။
က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
မင္းစိုးစံ
(အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)
