• မိုးေလးမ်ိဳး၊ လူေလးမိ်ဳး၊ ျမင္းေလးမ်ိဳး၊ သစ္ပင္ေလးမ်ိဳး ႏွင့္ ဒုကၡသည္ေလးမ်ိဳး
  • အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္အေပၚ KNU၏သေဘာထား ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္
  • ကရင္လူမ်ိဳးတို႔ သိသင့္သိထိုက္ေသာ လဆန္း လဆုတ္ အေခၚအေ၀ၚမ်ား
  • ေဖါဟ္အု္တါ ယဲါမိင္
  • လာခုဂ္ခါင္ၟစူး ဟွံင္ယုဂ္

Thursday, July 23, 2015

သိင့္ဍၚ

July 23, 2015

သိင့္ဍၚ

သိင့္ဍၚ ဆိုတဲ့ စကားလုံးေလးဟာ ဗမာလို အဓိပၸါယ္ျပန္လိုက္မယ္ဆိုလ်င္ လတ္ေသးတယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဥပမာ မေန႔ကတည္းက ေသေနတဲ့ငါးတစ္ေကာင္ကို လတ္ေသးတယ္ လို႔ေျပာသလိုမ်ိဳးေပါ့။
ဘာေၾကာင့္ ဒီ သိင့္ဍၚ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို အက်ယ္ခ့်ဲရသလဲ ဆိုေတာ့ Face book ေပၚမွာ လူငယ္အေတာ္
မ်ား မ်ား အထူးသျဖင့္ ကရင္လူငယ္အေတာ္မ်ားမ်ား သူငယ္ခ်င္းဓါတ္ပုံေတြရဲ့ေအာက္မွာ Comment ေပးတဲ့
အခါ သိင့္ဍၚ ဆုိတာႀကီးကို ေရးၾကတာေတြ႔ရလို႔ပါ။
လူငယ္ေလးေတြပဲဗ်ာ။
လတ္တယ္။
လန္းတယ္။
မဆန္းပါဘူး။
အဲဒါ သိင့္ဍၚ ဆိုတာကိုေရးေတာ့။

ေသေသျခာျခာ ေတြးၾကည့္စမ္းပါ။
သူတို႔တေတြက အသက္ႀကီးၿပီး အိုမင္းမစြမ္းျဖစ္ေနတာမွမဟုတ္ပဲ။
က်ဳပ္လို လူအိုႀကီးတစ္ယာက္က အေသအျခာျပင္ဆင္ၿပီး ရိုက္ထားတဲ့ဓါတ္ပုံမ်ိဳးဆိုလ်င္ေတာ့ သိင့္ဍၚ
(အလတ္ႀကီး ရွိေသးတယ္) ဆိုတာကို ေရးမယ္ဆို ေရးသင့္ေရးထိုက္တာေပါ့။
မဟုတ္ဘူးလား။
ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ေနာင္မွာ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့ပုံကို ႀကိဳက္လို႔ Comment ေပးမယ္ဆိုရင္ သိင့္ေဆွ္
ဆိုတဲ့ စာလုံးမ်ိဳးကို သုံးသင့္ပါတယ္။

သိင့္ေဆွ္ ဆိုတာကို အနီးစပ္ဆုံးဘာသာျပန္မယ္ဆိုရင္ လန္းတယ္၊ လတ္ဆတ္တယ္ ဆိုတာမိ်ဳးပါ။
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကရင္စာလုံး ဍၚ ဆိုတာဟာ ဗမာလို ဥပမာေျပာရမယ္ဆိုရင္

ယု္မု္အ၀္သၚဍၚ
ငါအရက္ ေသာက္ဦးမယ္။

ယု္မု္အင္း ဖုဲလးဍၚ
ငါကြမ္းစားဦးမယ္။

ဆု္ဍိဳ၀္ဆု္လး လု္စံင္းယို၀္ သိင့္ဍၚ။
ဒီ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ ေတြက လတ္ေသးတယ္။

ဆု္ဖၚဆု္ယး လု္စံင္းယို၀္ သိင့္ဍၚ
ဒီအသားငါးေတြက လတ္ေသးတယ္။

သိင့္ ဆိုတဲ့ စကားလုံးရဲ့ ဗမာလို ေနာက္အဓိပၸါယ္တမ်ိဳးက အစိမ္း (မက်က္ေသာ၊ မမွည့္ေသာ) ျဖစ္ပါတယ္။
အင္းသိင့္အင္း ဆု္ဖၚဆု္ယးေဃွ၀္။
သားစိမ္း ငါးစိမ္း မစားပါနဲ႔။

အင္းအါင္းသိင့္အင္း ဆု္ဍိဳ၀္ဆု္လးဏွ္။
ဟင္းသီးဟင္းရြက္ကို အစိမ္းစားပါ။ 

အခုလို ေရးသားတာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဗမာစာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကရင္စာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ မွားယြင္းေနတာေတြကို
ေထာက္ ျပေပးဘို႔ အထူးေမတၱာရပ္ခံလိုပါတယ္။

က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

မင္းစိုးစံ
(အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

Tuesday, July 7, 2015

This is Karen Land…We Have the Right To Stay


This is Karen Land…We Have the Right To Stay

Major General Nerdah Bo Mya, head of the Karen National Defence Organisation in an exclusive interview with Karen News said that the “Burma Army wanted the DKBA off the highway, they want the money and control over it.”
General Nerdah said that the “DKBA are Karen, it’s Karen land and they have the right to stay there. The Burma Army don’t have the right to tell Karen people what to do on their own land.” General Nerdah told Karen News that the government troops had to learn to talk and share with ethnic people instead of resorting to military force.
“The Burma Army have the right to share, but not the right to take control and force the DKBA out – they have to learn negotiate not keep resorting to violence to try to get their way.” General Nerdah said he saw little hope that the fighting would stop soon.
“The fighting will continue, unless the Burma Army are willing to share and to negotiate. If they try to kick the DKBA off their land it’s not a good sign for the on-going ‘peace-talks’ or building trust with ethnic people.” From information from sources in the conflict areas, Karen News is led to understand that fighting has now spread to other areas of DKBA controlled territory – Kawkareik, Myawaddy and Hlaingbwe Township.
A mortar shell hit a school in Kawkareik 7:15am caused it to close. The DKBA denied the shell was theirs citing that its mortars did not have the capacity to fire that distance. General Nerdah said that the conflict had the potential to escalate and to involve other ethnic armed groups.
“The DKBA are our brothers and if the Burma Army continues the fighting it will drag other Karen armed groups into the conflict. They [government] have to stop [fighting] if they want the peace process to continue.”

General Nerdah said it should not be difficult for international observers, to observe a pattern in what is happening in ethnic territories.
“The Burma Army is fighting in the north, using gunships, against the Kachin, the Kokang and the Shan and now they have moved their attacks down here in Karen State.”
General Nerdah responded to questions that the fighting in Karen State had nothing to do with security on the road. “It’s nor about making the road safer. It’s about taking over Karen land, this is homeland, our territory, we have the right to be here.”
General Nerdah insisted to Karen News that the Karen did not want conflict.
“We don’t want to fight, but if they [Burma Army] keep violating the rights of the Karen we will respond. I want them to stop fighting, if not the KNDO will get involved.”
Fighting between government troops and soldiers from the Democratic Karen Benevolent Army on the new Myawaddy – Kawkareik Asia Highway broke out on Thursday morning, on the 2nd July.
General Nerdah explained that the government had a strategy for Karen State and it did not have the best intentions for its people.
“They want to control all our natural resources, its part of an overall plan that has included land confiscation. Karen people have the right to control the road in Karen State, not the government or its armed forces.”
General Nerdah was insistent that the KNDO had the right to stand by the Karen.
“Our responsibility is to protect the rights of the Karen people, if there rights are violated, we have the rights to defend them.”
General Nerdah warned that if the Burma Army is, “fighting one Karen armed group it affects all our groups.”
General Nerdah urged the government to stop fighting and to get back to the peace process and “if they are genuine about wanting a democracy they need to start a genuine political dialogue, not keep using these divisive tactics to take attention off a lack of commitment to share power with the ethnic people.”
The Burma Army did not respond to phone calls from Karen News for this story.

Author - Karen News
July 7, 2015

Copy from
https://www.facebook.com/karensharekaren/posts/653670041400103

Tuesday, June 30, 2015

သူငယ္ခ်င္းဘတ္ဘို႔

သူငယ္ခ်င္းဘတ္ဘို႔

By မင္းစိုးစံ

Face book ထဲမွာေတြ႔လို႔ ကူးၿပီးတင္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။

NLD ဟာကုလားကို အားေပးေထာက္ခံတဲ႔ ပါတီ၊ ေဒၚစုကိုေထာက္ခံရင္ ကုလားနိဳင္ငံျဖစ္မယ္ ဆိုတာေတြ အေပၚ အရွင္ဘုရားဘယ္လို ျမင္ပါသလဲဘုရား တဲ႔။
အင္း ေမးေတာ့လည္းေျဖရေတာ့မွာပဲ။
ဒါေပမဲ႔ၾကိဳျပီးေတာ့ ေျပာထားမယ္ေနာ္။
ေသေသခ်ာခ်ာ စိစစ္ျပီးမွ လက္ခံ မခံဆံုးျဖတ္ပါ။
ေဒါသေတာ့မပါ နဲ႔ ဒကာၾကီး။
ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္ ဒကာၾကီးရဲ႕။
ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ပဲဆင္းရဲဆင္းရဲ ကိုယ္ရဲ႕လက္ေအာက္ငယ္သားနဲ႔ တိုင္းသူျပည္ သားေတြ ဆင္းရဲဒုကၡ
ကင္းပါေစ၊ ကင္းရမယ္ ဆိုတဲ႕ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးရွိတဲ႕ေခါင္းေဆာင္။
မိမိနဲ႔လက္တစ္ဆုပ္စာ လူတစ္စုရဲ႕ အက်ိဳးကိုပဲပဓာနထားျပီးေတာ့လက္ေအာက္ငယ္ သားနဲ႕တိုင္းသူျပည္
သားေတြရဲ႕အက်ိဳးကိုအဓိက မထားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေပါ့။
တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ဆိုတာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေကာင္းနဲ႔မတူ ဘူးဒကာၾကီး
ရဲ႕။
ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ ကိုယ့္ဘာသာကိုပဲဦးေဆာင္ရတာ နယ္ပယ္ က်ဥ္းတယ္။ နိဳင္ငံ႔ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာတရားဝင္ေနထိုင္ၾကတဲ႔ ဘာသာမတူ လူမ်ိဳးမတူတဲ႔ နိဳင္ငံသား အားလံုးကို မိဘ
သဖြယ္ ဦးေဆာင္ရတာ နယ္ပယ္က်ယ္တယ္။
အျမင္လည္းက်ယ္ရတယ္။
ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္အျမင္ေလာက္နဲ႔ နိဳင္ငံ႔ေခါင္းေဆာင္ လုပ္လို႔မရဘူး။
အစၥလာမ္မစ္ နိဳင္ငံေတြမွာၾကည့္ေလ။
ဘာသာ ေရးအျမင္နဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြ နိဳင္ငံ႔ေခါင္း ေဆာင္ျဖစ္ကုန္ေတာ့ က်န္တဲ႔ဘာသာဝင္ေတြ ဒုကၡ
ေရာက္ကုန္ေတာ့တာပဲ။
ဒီေနရာမွာ ဗုဒၶကို ကိုယ့္ဘာသာဝင္ေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကိုေရွးရႈ႕တဲ႔ ဘာသာေရးေခါင္း ေဆာင္အေနနဲ႔မျမင္
မိေစနဲ႔။
အဲဒါကက်ဥ္းတယ္ ဗုဒၶဟာ ဘာသာဝင္ဝင္ မဝင္ဝင္ သတၱဝါ အားလံုးရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ေနာ္။
နိဳင္ငံ႔ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းဆိုတာ နိဳင္ငံ႔သား အားလံုးအေပၚမွာ တန္းတူဆက္ဆံရတယ္။
ဘာသာမတူ လူမ်ိဳးမတူလို႔ဆိုျပီး အဂတိလိုက္ စားမခြဲျခားရဘူး။
ေကာင္းသူကို ေကာင္းသလို ခ်ီးေျမွာက္ရမယ္။
မေကာင္းသူကို မေကာင္းသလို ဥပေဒနဲ႔ အညီ အျပစ္ေပးရတယ္။
ဒီမိုကေရစီဝါဒမွာ တကယ့္နိဳင္ငံ႔ေခါင္း ေဆာင္ဆိုတာ လူမဟုတ္ပါဘူးဒကာၾကီး ျပည္သူ႔ဆႏၵနဲ႔အညီေရးဆြဲ
ထားတဲ႔ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒပါ။
ဒီမိုကေရစီမွာ သမၼတလည္းသူလုပ္ခ်င္ တာလုပ္လို႔မရသလို တိုင္းသူျပည္သားေတြ ကလည္းသူတို႔လုပ္ခ်င္
တိုင္းလုပ္လို႔မရပါဘူး။
အျပန္အလွန္ထိန္းေက်ာင္းတဲ႔စနစ္ပါ။
တိုင္းျပည္မွာတရားဝင္ေနထိုင္တဲ႔ျပည္သူ အမ်ားစုရဲ႕ဆႏၵနဲ႔ ေရးဆြဲတဲ႔ ဥပေဒနဲ႔အညီ အုပ္ခ်ဳပ္ရပါတယ္။
ခုခ်ိန္မွာျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္ေတြေရးဆြဲ ထားတဲ့ဥပေဒ အျမန္ေပၚေပါက္ဖို႔ပဲ အေရးႀကီးတယ္။
ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ခုခ်ိန္မွာ ဗုဒၶဘာသာလူဦးေရကမ်ားေနတာပဲ မြတ္နိဳင္ငံ ျဖစ္နိဳင္မျဖစ္နိဳင္ စဥ္းစား
ၾကည့္ေလ။
ဒါေပမဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္က ျပည္သူကို ဗဟိုျပဳတာမဟုတ္ဘူး။
ျပည္သူၾကိဳက္ၾကိဳက္ မၾကိဳက္ၾကိဳက္ သူတို႔နဲ႔အဆင္ေျပရင္ ကုလား ျဖစ္ျဖစ္ တရုပ္ျဖစ္ျဖစ္ ခရုိနီ ျဖစ္ျဖစ္ အခြင့္အေရး ပိုေပးမွာပဲ။ ဘာမွမတတ္နိဳင္ဘူး။
အာဏာရွင္ ကတိုင္းျပည္အနာဂတ္ကို စိတ္မဝင္စားဘူး။
သူတို႔အနာဂတ္ကိုပဲစိတ္ဝင္စားတယ္။
အာဏာရွင္စနစ္က ကုလားနိဳင္ငံ တရုပ္နိဳင္ငံ ျဖစ္ဖို႔လြယ္တယ္။
ေငြေပးရင္ဘာမဆိုျဖစ္ေနတာ ဆိုေတာ့ သူတို႔ကေငြေပါတယ္ေလ။
ဒီမိုကေရစီမွာ မရဘူး။ျပည္သူ႔ဆႏၵနဲ႔ မကိုက္ညီရင္ျပဳတ္မွာပဲ။
ေငြရွိသူေတြလုပ္ခ်င္ တိုင္းလုပ္မရဘူး။
"အစြန္းေရာက္ အစၥလာမ္မစ္ေတြက သူတို႔ လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္မရလို႔ ဒီမိုကေရစီဆို သိပ္မုန္းတယ္။ " ဒါကိုသေဘာေပါက္ဖို႕လိုတယ္။
ကုလားနိဳင္ငံျဖစ္တာမျဖစ္တာက ေဒၚစုနဲ႔လည္းမဆိုင္ဘူး။ NLD နဲ႔လည္းမဆိုင္ဘူး။
ဥပေဒ စိုးမိုးမႈနဲ႔ပဲ ဆိုင္တယ္။
" ေနာက္တစ္ခု ေဒၚစုဟာ တရားဝင္နိဳင္ငံသား ခရစ္ယာန္ အစၥလာမ္ေတြကို အကာအကြယ္ ေပးခ်င္ေပး
မယ္။ ဒါကလည္းေက်ာသားရင္သား မခြဲျခားတတ္တဲ႔ မိဘနဲ႔တူတဲ႔ နိဳင္ငံ႔ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕စိတ္ဓာတ္။ အၾကမ္းဖက္ေနတဲ႔ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းကိုမွ ေမြးျမဴထားတာမရွိဘူး ေထာက္Tun Wai with Hlaing Ooခံထားတာမရွိဘူး။ ဥပေဒဆိုတာ ေနာင္ျဖစ္လာမဲ႔ျပႆနာေတြ အတြက္ ၾကိဳတင္အေရးယူလို႔မရဘူးေလ။ မေကာင္းဘူးဆိုတာသိေပမဲ႔ ခုေလာေလာဆယ္ အျပစ္မရွိရင္ ႏွိပ္ကြပ္လို႔မရဘူး။
အရာရာကိုဥပေဒနဲ႔အညီေဆာင္ရြက္နိဳင္မဲ႔ တိုင္းျပည္ကိုခ်စ္တဲ႔ပါတီက ဘယ္ပါတီလည္း ဆိုတာကို ပညာနဲ႔
ေရြးခ်ယ္ပါဒကာၾကီး။

Ashin Uttama 30.6.2015
Tun Wai with Hlaing Oo Face book.

Wednesday, June 17, 2015

သီခ်င္းကူဆိုၾကရေအာင္


June 17, 2015
Wednesday

 သီခ်င္းကူဆိုၾကရေအာင္

By မင္းစိုးစံ

သူငယ္ခ်င္းေရ စာမေရးျဖစ္တာၾကာလို႔ တမ်ိဳးေတာ့မထင္နဲ႔သိလား။
အခုတေလာ Face book မွာပဲေရးျဖစ္တာမ်ားတယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ႐ုပ္သံဖိုင္ေတြတင္တဲ့အခါ ပိုၿပီးလြယ္တယ္ေလ။
ဘေလာ့ဂ္မွာက You tube ကိုသြားမွ ျဖစ္တာဆိုေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူျဖစ္တဲ့ FB ကို ပုိၿပီးသုံးျဖစ္တယ္။
မင္းအေနနဲ႔ FB သုံးတယ္ဆိုလ်င္ Min San ဆိုတဲ့စာလုံးကို ႏွိပ္လိုက္လ်င္ ငါတင္ထားတဲ့စာေတြ ေတြ႔ရမွာပါ။
အခုလဲ အသက္ငါးဆယ္ေက်ာ္အမ်ားစုပါတဲ့ အမ်ိဳးသမီးဒုံးကို သြားၾကည့္ရင္း သီခ်င္းစာသားေတြေကာင္းတာ
နဲ႔ အဲဒါ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
အဲဒီအထဲက အသက္ငါးဆယ္ေက်ာ္အမ်ိဳးသမီးအမ်ားစုဟာ ျပည္နယ္ပြဲမွာ ပါခဲ့ၾကသလို ျပည္ေထာင္စုေန႔လို
မွာေတာင္ ကၾကတာ။
အသက္ႀကီးေပမယ့္ ႐ိုးရာယဉ္ေက်းမႈကို တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္က ထိန္းသိမ္းတယ္လို႔ ေျပာရမွာပဲ။
ေပ်ာ္လို႔ကတာထက္ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးရွိလို႔ ကတယ္ဆိုတာ ထင္ရွားတယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ကေလးေတြက မေမာမပမ္းၾကေပမယ့္ သူတို႔ေတြကေတာ့ ကၿပီးတာနဲ႔ ေျခပစ္
လက္ပစ္ ျဖစ္ကုန္ေတာ့တာပဲ။
မင္းလည္းမကႏိုင္ေတာ့သလို ငါလည္းမကႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ။
မကႏိုင္ေတာ့မယ့္အတူတူ သီခ်င္းေလး ၀ိုင္းကူဆိုၾကရေအာင္လား။
ေနာက္အပတ္တနဂၤေႏြေန႔မွာ ဆုံၾကရေအာင္။
သူတို႔တေတြထဲက အလုပ္တဘက္၊ ေက်ာင္းတဘက္နဲ႔ လာကၾကတာ၊ အားေပးတဲ့အေနနဲ႔ လာျဖစ္ေအာင္
လာကြာ။
ေအာက္မွာ ႐ုပ္သံဖိုင္ေလး တင္ေပးလိုက္တယ္။


က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

မင္းစိုးစံ
(အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

Saturday, June 6, 2015

ေခါင္းစဥ္ေဟာင္းကို ရွင္းခြင့္ျပဳပါ

သီတဂူဆရာေတာ္ အရွင္ဉာဏိႆရမွ မင္စိုးတားရွိ ဗုဒၶစင္တာအတြက္
အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၀၀၀၀၀(တသိန္း)  လႉဒါန္းစဉ္
A Buddhist center in Chisago City, MN
ေခါင္းစဥ္ေဟာင္းကို ရွင္းခြင့္ျပဳပါ

June 03, 2015
Wednesday

By မင္းစိုးစံ

သူငယ္ခ်င္းေရ လြန္ခဲ့တဲ့လတုန္းက ငါေရးခဲ့တဲ့ ေခြၽတာ လႉဒါန္း ခ်မ္းသာလမ္း ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔စာေတြကို
ဘတ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္မေၾကမခ်မ္းျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း မင္းရဲ့သားေတာ္ေမာင္ေျပာျပလို႔ သိရတယ္၊
ဘာေတြအစာမေၾကျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကို ေမးၾကည့္ေတာ့ အလႉရွင္နဲ႔အလႉခံၾကား ေစတနာပ်က္ေအာင္
၀င္လုပ္လို႔ တဲ့။ အဲဒီလို ေျပာတယ္ဆိုတာ အဟုတ္ပဲလား။

အဲဒီလို သူတပါးလႉဒါန္းတာကို ေစတနာပ်က္ေအာင္ လုပ္တဲ့လူဟာ ေနာင္ဘ၀မွာ ၿပိတၱာျဖစ္တတ္တယ္ လို႔ ေျပာသံၾကားဘူးတယ္။ အလႉခံနဲ႔အလႉရွင္ၾကား သံသယစိတ္ေတြပြါးေအာင္ ရည္ရြယ္တဲ့စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ေရး
တာမဟုတ္ပါဘူး။ ေခြၽတာ စုေဆာင္း သူေဌးေလာင္းဆိုတဲ့အတိုင္း ရွာေဖြလို႔ရတဲ့ပိုက္ဆံကို မလွဴပဲစုထားတဲ့
လူတစ္ေယာက္ဟာ သူေဌးျဖစ္ႏိုင္ေပမယ့္ ရွာေဖြလို႔ရတဲ့ေငြထဲက ေခြၽတာသုံးစြဲၿပီး လႉတဲ့လူကေတာ့ ခ်မ္း
သာတယ္ဆိုတာကို ဆိုလိုခ်င္လို႔ အဲဒီေခါင္းစည္းကို ထည့္သုံးလိုက္တာပါ။

ငါ့ေခါင္းစည္းက ေခြၽတာ လႉဒါန္း ခ်မ္းသာလမ္း ပါ။ ေခြၽတာလႉဒါန္း ခ်မ္းသာလမ္း မဟုတ္ပါဘူး။
ဗြီဒီအိုကလစ္ေတြထဲမွာ အစာေရဆာငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈနဲ႔ဆိုင္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးေတြ မင္းျမင္မိလိမ့္မယ္
ထင္တာပဲ။
ထမင္းဆိုင္ထဲကို လူရည္သန္႔တစ္ေယာက္၀င္လာတယ္။ ဆိုင္ထဲက စားပြဲခုံမွာထိုင္တယ္။ ေရမွာေသာက္
ၿပီး ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္တယ္။ ထမင္းစားေနၾကတဲ့ လူေတြထဲက လူတစ္ေယာက္က စားေသာက္ၿပီးထ
ျပန္သြားတယ္။ အဲဒီလူရည္သန္႔က ထသြားတဲ့လူရဲ့ လက္က်န္ထမင္းဟင္းေတြကိုစားပစ္လိုက္တယ္။
ၿပီးေတာ့ သူ၀ယ္စားလို႔ ထမင္းဘိုးက်သင့္မယ့္ေငြကို အစာေရဆာငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈေဘး သင့္သူေတြအ
တြက္ ထမင္းဆိုင္ထဲက အလႉခံပုံးထဲကိုထည့္ၿပီး ျပန္ထြက္သြားတယ္။
အဲဒါကို ေခြၽတာ လႉဒါန္း ခ်မ္းသာလမ္း လို႔ ငါကေျပာခ်င္တာ။

ေခြၽတာလႉဒါန္း ဆိုတာက ထမင္းဆိုင္ေတြမွာ သူမ်ားစားၿပီးသားအက်န္ေတြကိုစားၿပီး ဒါမွမဟုတ္ဘူးဆိုလ်င္
သူမ်ားေကြၽးတာကိုလိုက္စားၿပီး မယားငယ္အတြက္ စိန္နားကပ္ဘိုးႏႈတ္ၿပီးမွ ပိုတဲ့ေငြေတြထဲက အေၾကြေစ့
ေတြကို လႉတာမ်ိးဆိုလ်င္ ေခြၽတာလႉဒါန္းတယ္လို႔ ထင္တာပဲ။
မင္းဆိုလ်င္ အရက္ေသာက္တယ္။ အရက္ဘိုး တေန႔ကို ၅ေဒၚလာကုန္တယ္ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီထဲက ျပား၅၀
ေလာက္ေလွ်ာ့ေသာက္ၿပီးလႉတယ္ဆိုလ်င္ ဒါဟာ ေခြၽတာၿပီး လႉတဲ့အလႉမို႔ ခ်မ္းသာတယ္လို႔ေျပာခ်င္တယ္။
အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ပဲ သူမ်ားကို အရက္တိုက္ခိုင္းၿပီး ကိုယ့္အရက္ဘိုးထဲက ျပား၅၀ေလာက္လႉမယ္ဆိုလ်င္ျဖင့္
ခ်မ္းသာမယ္ မခ်မ္းသာဘူးလို႔ အတိအက်မေျပာႏိုင္ေပမယ့္ အရက္ကပ္ေသာက္တဲ့လူဆိုၿပီး အေပါင္းသင္း
ေတြ ၾကဉ္ေရွာင္ၾကမွာေတာ့ ေသျခာတယ္။

ေနာက္တခုက ငါ့ကို မင္းဦးေလးက တတ္ေယာင္ကားလုပ္တဲ့လူ လို႔ မင္းသားေတာ္ေမာင္ကို ေျပာတယ္ဆို
လို႔ ဘာေၾကာင့္လဲလို႔ေမးၾကည့္ေတာ့ မင္းရဲ့ သားေတာ္ေမာင္က ေဒါသ စိတ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မသိလ်င္မသိ
ဘူးလို႔မေျပာပဲ ကိုယ္တိုင္မက်င့္ႏိုင္လို႔မေရးဘူးေလး ဘာညာကြိကြ ေရးလို႔ တဲ့။
မင္းေျပာတယ္ မွန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မွားေနတယ္။ ေဒါသစိတ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အေသအျခာမသိတာေတာ့ အ
မွန္ပဲ။ တတ္ေယာင္ကား လုပ္တာျဖစ္ေနမွာစိုးလို႔ မေရးတာ။
သိခ်င္တယ္။ က်င့္ႀကံအားထုတ္ခ်င္တယ္ဆိုလ်င္ေတာ့ စာေရးဆရာ ခ်စ္စံ၀င္းေရးတဲ့ စိတ္ေကာင္းရွိဘို႔သည္
ပထမ ဆိုတဲ့စာအုပ္ကိုသာရွာၿပီးဘတ္ေပေတာ့။
အဲဒီစာအုပ္ထဲက အတိုင္းသာ က်င့္ႀကံအားထုတ္ႏိုင္မယ္ဆိုလ်င္ က်င့္တဲ့လူတိုင္းခ်မ္းသာမွာပဲ။

သူေဌးျဖစ္ခ်င္သလား။
သူေဌးတကယ္ျဖစ္ခ်င္လ်င္ ေငြရတဲ့အလုပ္မွန္သမွ် အကုန္လုပ္ေပေတာ့။
တရားနည္းလမ္းက်က် မက်က် ဘာကိုမွ ဘယ္လိုအေၾကာင္းေၾကာင့္နဲ႔မွ မလုပ္ပဲမေနနဲ႔။
ရလာတဲ့ေငြေတြကို ဘယ္လိုအေၾကာင္းေၾကာင့္နဲ႔မွ မပြန္းမပဲ့ေစနဲ႔။

ခ်မ္းသာခ်င္သလား။
တကယ္ခ်မ္းသာခ်င္တယ္ ဆိုလ်င္ သမာအာဇီ၀ က်တဲ့အလုပ္ကိုသာ လုပ္ပါ။
သူတပါး စိတ္ဆင္းရဲ၊ ကိုယ္ဆင္းရဲ ျဖစ္ေစမယ့္(ျဖစ္ေစႏိုင္မယ့္) အလုပ္မ်ိးကို နည္းနည္းေလးမွ မလုပ္မိပါေစ
နဲ႔။
ရလာတဲ့ေငြကို မိမိကိုယ္ခႏၶာ က်န္းမာေရးအတြက္ လိုအပ္တာထက္ပိုမသုံးစြဲပဲ တကယ္လိုအပ္တဲ့ေနရာ
ေတြမွာ ကူညီပါ။

က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

မင္းစိုးစံ
(အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

  


Wednesday, May 27, 2015

ေဂါက္႐ိုက္သင္တန္း


ေဂါက္႐ိုက္သင္တန္း

မို႔မို႔ေသာ္ စုစည္းတင္ျပသည္။
Wednesday, 27 May 2015

ေဂါက္႐ိုက္သင္တန္း တက္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးဟာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေလ့က်င့္မႈ ျပဳလုပ္ေနစဥ္မွာ ပ်ား
တုပ္ခံလိုက္ရပါတယ္။
စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရတဲ့ အမ်ဳိးသမီးဟာ နားေနေဆာင္ဆီျပန္သြားၿပီး သူၾကံဳရပံုကို သင္တန္းဆရာ
ကို ေျပာျပပါတယ္။

သင္တန္းဆရာ - "ဘယ္ေနရာမွာ ပ်ားတုပ္ခံ လိုက္ရတာလဲ"
သင္တန္းသူ - "ပထမ hole နဲ႔ ဒုတိယ hole ၾကားမွာ"
သင္တန္းဆရာ(ေခါင္းကိုခါယမ္းလိုက္ၿပီး) "အဲဒါ ေဂါက္႐ိုက္ပံုမွာ ျပႆနာရွိေနလို႔ေပါ့။
ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို အရမ္းအက်ဲႀကီး ခြဲရပ္လို႔ပဲ ျဖစ္ရမယ္"

Copy from
http://myanmar.mmtimes.com/index.php/home-page/144-the-pulse/14580-2015-05-27-13-50-32.html

Sunday, May 24, 2015

ေခြၽတာ လႉဒါန္း ခ်မ္းသာလမ္း


May 24, 2015
Sunday

ေခြၽတာ လႉဒါန္း ခ်မ္းသာလမ္း

By မင္းစိုးစံ

Face book ေပၚမွာ ကိုယ့္ပုံေလးတင္လိုက္တယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တခ့်ိဳက ကိုယ့္ကို ျမင္ဘူးခ်င္ၾကသလို တခ့်ိဳက်ေတာ့ ခင္မင္ပါရေစ၊လူပ်ိဳလား ဘာလားလုပ္ေနလို႔ ခ်က္ခ်င္း႐ိုက္ၿပီး ခဏအတြင္း တင္ေပးလိုက္တယ္။
ဓါတ္ပုံေပၚ စာလုံးေရးၿပီးတင္တာဆိုေတာ့ မတတ္ပဲတင္လိုက္တဲ့အခါ လူပုံျမင္ရေပမယ့္ စာလုံးမပါဘူး။
စာလုံးျမင္ရျပန္ေတာ့ လူပုံက ေပ်ာက္ေနတယ္။
ေတာ္ေတာ္လုပ္ယူရတယ္။
အခုလို ကိုယ့္ပုံကိုျမင္ေတာ့ ေတာ္႐ုံတန္႐ုံခင္ခ်င္တဲ့လူ၊ မိတ္ေဆြဖြဲ႔ခ်င္တဲ့လူေတြ အရင္ကထက္ ပိုနည္းသြားမယ္ဆိုတာ ေျပာစရာလိုမယ္မထင္ဘူး။
ကဲ ကေလးမေလးေတြလည္း က်ဳပ္ဟာ အဘိုးအိုႀကီးပါဆိုတာ ယုံၿပီမဟုတ္လား။
ေျမးေျခာက္ေယာက္ေနာ္။
ျမစ္က သုံးေယာက္။
ကေလးမေလးေတြလို႔သာ ေျပာလိုက္ရတာ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္လိမ့္မယ္။
တခ့်ိဳဆို လူကတျခား ဓါတ္ပုံက တမ်ိဳး။
တခုေကာင္းတာက ကိုယ့္ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ မိတ္ေဆြေဟာင္းေတြ ကိုယ့္ပုံကိုျမင္ေတာ့ တခ့်ိဳအနာ
ေဟာင္းေတြ ျပန္ရင္းလာႏိုင္သလို၊ တခ့်ိဳက်ေတာ့ အမာရြတ္ေလးေတြျပန္ျမင္ၾကမယ္ ထင္တာပဲ။
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္အားလုံးဟာ က်န္ခဲ့ပါၿပီလို႔ေျပာပါရေစ။
ခြင့္လႊတ္ေပးလိုက္ၾကပါ။
သို႔ေသာ္ မေမ့လိုက္ၾကပါနဲ႔။

အလုပ္တခုကို လုပ္လ်င္ ဘယ္အလုပ္မ်ိဳးမဆိုေပါ့ေလ၊ ေဒါသကင္းဘို႔လိုပါတယ္။
ေဒါသနည္းေလ ေကာင္းေလ။
ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွိခိုးေတာ့ သဗၺေဒါသ ခပ္သိမ္းေသာအျပစ္ ဆိုတာပါတယ္မဟုတ္လား။
ေဒါသဆိုတာ အျပစ္ပဲ။
ဒီေတာ့ ေဒါသစိတ္ဆိုတာ ဘာလဲ။
ေဒါသကို ဘယ္လိုထိန္းမလဲ။
ေဒါသမျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။
ေဒါသစိတ္ကို သိမွ ေဒါသကို ထိန္းလို႔ရမယ္။
ေဒါသထိန္းလို႔ ရၿပီဆိုမွ ေဒါသမျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာ သိမယ္။
သိတာေလးနဲ႔ ေစာေစာက ဘုရားေရွ႕မွာရြတ္ဆိုခဲ့တဲ့ သဗၺေဒါသ ခပ္သိမ္းေသာအျပစ္ဆိုတာႀကီးက ေပ်ာက္
မွာမဟုတ္ပါဘူး။
ကိုယ္သိတဲ့အတိုင္း လက္ေတြ႔က်င့္ႀကံမွ အဲဒီအျပစ္က ေပ်ာက္မွာ။
ကင္းေ၀းမွာ။
ေဒါသအေၾကာင္းေရးမေနေတာ့ပါဘူး။
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ မိမိကိုယ္တိုင္ မက်င့္မႀကံႏိုင္ပဲနဲ႔ ေရးရတာကို စိတ္မသန္႔လို႔ပါ။

တေန႔မွာေပါ့ ဆြမ္းေတာ္ကပ္ဘို႔ ျပင္ဆင္ေနတုန္း က်ဳပ္အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ ေခြးေလး အစာလာေတာင္းေန
တယ္ မေန႔က သူ(ေခြး)အစာမစားဘူး။
ဒီမနက္ ေစာေစာစီးစီးအစာလာေတာင္းတာေနမွာ ဆိုၿပီး ဆြမ္းေတာ္ကပ္ဘို႔အ တြက္ ျပင္ဆင္ေနတာကို ခ
ဏရပ္ထားၿပီး သူ႔ကိုအစာေကြၽးၾကည့္တယ္။
ဟိုနမ္းဒီနမ္းလုပ္ၿပီး မစားပဲ၊ သူ႔အိပ္ရာေပၚ ျပန္ေခြေနတယ္။
ဒီေတာ့ အလႉနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြဘက္ကို စိတ္ေရာက္သြားတယ္။
ဘုရားဆြမ္းေတာ္ကို အဦးဆုံးမကပ္ပဲ ေခြးကိုဘာေၾကာင့္ အစာအရင္ေကြၽးရသလဲဆိုတဲ့ အိမ္ရွင္မရဲ့ အေမး
ေၾကာင့္ပါ။

လမ္းေပၚက ေလလြင့္ကေလးငယ္ေတြအတြက္ အခမဲ့ပညာသင္ေပးေနတဲ့အဖြဲ႔တဖြဲ႔က ရန္ပုံေငြရွာတဲ့အေန
နဲ႔ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းေတြကို ေရာင္းမယ္ဆိုတာ ဘတ္မိတယ္။
ဘီယာခြံေတြ၊ ေရသန္႔ဘူးခြံေတြကို အမိႈက္ပုံးေတြထားၿပီး ရတာေတြကို ျပန္ေရာင္းမွာတဲ့။
လူေတြက ေလလြင့္ကေလးေတြအတြက္ ပိုက္ဆံမထည့္ခ်င္ၾကဘူးဆိုပဲ။
အခမဲ့ပညာသင္ေပးတဲ့အဖြဲ႔ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။
အင္မတန္မြန္ျမတ္တဲ့အစီအစဉ္ပါ။
စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာက စြန္႔ပစ္ပစၥည္းေတြနဲ႔ ထမင္းစားေနၾကရတဲ့ လူေတြအတြက္ သူတို႔ထမင္းလုတ္ကို
ပုတ္ခ်သလိုမ်ားျဖစ္ေနမလား။
ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲေလ သေဗၺသတၱာ ကမၼသကာ ေပါ့ေနာ္။

ေလာကမွာ အလႉခံပုဂၢိဳလ္ ၁၄မ်ိဳးရွိတယ္ဆိုတာသိရပါတယ္။
၁။ ဘုရားရွင္။
၂။ ပေစၥကဗုဒၶါ။
၃။ ဘုရားတပည့္သား ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ (သို႔မဟုတ္) အရဟတၱဖိုလ္၌တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။
၄။ အရဟတၱဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္က်င့္ၾကံေနေသာပုဂၢိဳလ္ (သို႔မဟုတ္) အရဟတၱမဂ္၌တည္ေသာ
ပုဂၢိဳလ္။
၅။ အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္အား လွဴဒါန္းျခင္း (သို႔မဟုတ္) အနာဂါမိဖိုလ္၌တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။
၆။ အနာဂါမိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္ က်င့္ၾကံေနေသာပုဂၢိဳလ္(သို႔မဟုတ္) အနာဂါမိမဂ္၌တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။ ၇။ သကဒါဂါမ္ပုဂၢိဳလ္(သို႔မဟုတ္) သကဒါဂါမ္ဖိုလ္၌တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။
၈။ သကဒါဂါမိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္က်င့္ၾကံေနေသာပုဂၢိဳလ္(သို႔မဟုတ္)သကဒါဂါမိမဂ္၌တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။
၉။ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္ (သို႔မဟုတ္) ေသာတာပတၱိဖိုလ္၌တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။
၁၀။ ေသာတာပတၱိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္က်င့္ၾကံေနေသာပုဂၢိဳလ္(သို႔မဟုတ္) ေသာတာပတၱိမဂ္၌တည္
ေသာ ပုဂၢိဳလ္။
၁၁။ စ်ာန္အဘိညာဥ္ရေသာ ရေသ့။
၁၂။ သီလရွိေသာ လူ။
၁၃။ သီလမရွိေသာ လူ။
၁၄။ တိရစၧာန္။
အဲဒီ တဆယ္ေလးဦးေသာ အလႉခံပုဂၢိဳလ္ေတြကို လႉဒါန္းရာမွာ ရမယ့္အကိ်ဳးအျမတ္ေတြက
တိရစၧာန္တေကာင္ကို ေစတနာသံုးတန္ ျပ႒ာန္းၿပီး တနပ္စာ ၀ေအာင္ေကၽြးေမြးလိုက္ရင္ အဲဒီအလွဴရွင္ဟာ
ဘ၀ တစ္ရာ။
ဘာသီလမွ မရွိတဲ့ လူဆိုး, သူခိုး တေယာက္ကို တနပ္စာ ၀ေအာင္ေကၽြးေမြးလိုက္ရင္ ဘ၀တေထာင္။
သီလရွိတဲ့ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ဘ၀တသိန္း။ သာသနာပမွာ စ်ာန္ရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ဘ၀ ကုေဋတသိန္း။
ေသာတာပန္ေလာင္း အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ဘ၀ အသေခ်ၤ။
အသက္ရွည္ျခင္း၊ အဆင္းလွျခင္း၊ ခ်မ္းသာႀကီးျခင္း၊ ခြန္အားႀကီးျခင္း၊ ဉာဏ္ပညာႀကီးျခင္း-ဆိုတဲ့ အက်ိဳးတ
ရား ၅-ပါးကို ရတယ္ဆိုတာ ဘတ္ရပါတယ္။

အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြကို ကြဲကြဲျပားျပားသိေအာင္ လုပ္ဘို႔ဆိုတာ က်ဳပ္အသိတရားနဲ႔ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္တာအမွန္
ပါ။
အထူးသျဖင့္ လူဆိုးလား၊ လူေကာင္းလား ဆိုတာ ခြဲရအင္မတန္ခက္ပါတယ္။ ခ်ိဳ(ဂ်ိဳ)မပါဘူး။
စိန္အစစ္လား စိန္အတုလား ဆိုတာခြဲရတာထက္ လူကဲခပ္ရတာက ပိုခက္တယ္လို႔ ေရွးလူႀကီးေတြေျပာခဲ့
တယ္မဟုတ္ပါလား။
တခ့်ိဳက်ေတာ့ အလႉေတြထဲမွာ တရားအလႉက အျမတ္ဆုံး လို႔ဆိုၾကျပန္တယ္။
ဘယ္လိုအလႉမ်ိဳးမဆို
လွဴဘို႔ႀကံေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေစတနာ။
လွဴေနတုန္းအခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ေစတနာ။
လွဴၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေစတနာ။
အဲဒီ အခ်ိန္သုံးခ်ိန္စလုံး ေစတနာအျပည့္အ၀ပါလ်င္ လက္ငင္းအ က်ိဳးေပးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
က်ဳပ္ရဲ့ေခြးကေလးကို က်ဳပ္ေကြၽးေမြးလာတာ ကိုးႏွစ္ျပည့္ပါၿပီ။
ေစတနာသုံးတန္ ျပတ္သားရဲ့လား။
က်ဳပ္ျပန္စဉ္း စားၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာ တခါတေလ အစာေကြၽးရမယ့္အခ်ိန္ေရာက္လို႔ေကြၽးရေပမယ့္ စိတ္
မပါ့တပါေကြၽးမိတာမ်ိဳး၊ တခါတေလက် သြားစရာကိစၥေတြေပၚလာလို႔ အခ်ိန္မေရာက္ေသးပဲေကြၽးရတာမ်ိဳး၊
အလုပ္ကိစၥေပၚေနလို႔ ေနာက္က်ၿပီးေကြၽးရတာမ်ိဳး အဲဒီလိုအခ်ိန္ေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။

အခ်ိန္ေရာက္လို႔ေကြၽးတဲ့အခါ အစာကိုစားေနက်အတိုင္းစားေပမယ့္ အခ်ိန္ေနာက္က်ၿပီးျဖစ္ျဖစ္ ေစာၿပီးျဖစ္
ျဖစ္ေကြၽးတဲ့အခါမွာေတာ့ အစာကိုဟက္ဟက္ ပက္ပက္မစားပါဘူး။
အဲဒီအခ်ိန္မ်ိဳးဆိုလ်င္ စားခ်င္စား မစားခ်င္ေန ဆိုၿပီး အငတ္ထားခဲ့တာမ်ိဳးရွိခဲ့ပါတယ္။

က်ဳပ္ဆိုလိုခ်င္တာက ကိုယ့္အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ေခြး၊ ကိုယ့္ကိုအားကိုးၿပီး အသက္ရွင္ေနရရွာတဲ့ေခြးအေပၚ အခုလို ေဒါသစိတ္နဲ႔ ျပဳမူဆက္ဆံမိတဲ့အတြက္ က်ဳပ္ရမယ့္ အက်ိဳးနဲ႔ က်ဳပ္ခံရမယ့္အျပစ္ ဘယ္သင္းကပိုမ်ားမလဲဆိုတာ ေတြးရင္းေၾကာက္လာတာနဲ႔ တိရိစၧာန္ေစာင့္ေရွာက္ေရးဌာနကို ေပးပစ္ခ်င္စိတ္ေပါက္လာပါတယ္။
ခက္တာက သုံးလတႀကိမ္ အေမႊးၫွပ္ဘို႔ ဆိုင္ကိုပို႔ထားလ်င္ေတာင္ မ်က္လုံးေလးကလယ္ကလယ္နဲ႔ တအီ
အီ လုပ္ေနတတ္တဲ့ေခြးကို က်ဳပ္မခြဲရက္ဘူးဗ်ာ။
သူ႔ကို(ေခြး)ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ အိပ္ရာေပၚမွာ ေမွးေနတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။
စိတ္ထဲမွာ ကုသိုလ္(အက်ိဳး)နဲ႔ အကုသိုလ္(အျပစ္)ဆိုတာကို ခ်ဉ္တြယ္မေနေတာ့ပဲ က်ဳပ္နဲ႔ေနေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အတတ္ႏိုင္ဆုံးျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကအႏိုင္ယူသြားပါတယ္။
ေဆးခန္းသြားျပဘို႔ဆိုတာ က်ဳပ္ေခြးမွာ က်န္းမာေရးအာမခံ မရွိဘူးေလဗ်ာ။
ဒါေၾကာင့္ စပါးလင္ကို င႐ုပ္ဆုံထဲထည့္ေထာင္းၿပီး၊ ေရစိမ္လိုက္ပါတယ္။
သူ႔အိပ္ရာထဲကေန ထမင္းစားခန္းထဲကို အသာအယာေပြ႔ခ်ီလာၿပီး ပါးစပ္ကိုအတင္ဆြဲဟ၊ စပါးလင္ရည္
ေတြကို ေလာင္းထည့္လိုက္ပါတယ္။
ပထမေတာ့ သူဘုမသိဘမသိနဲ႔ဆိုေတာ့ စပါးလင္ရည္ေတြ သူ႔လည္ေခ်ာင္းထဲကို တိုက္႐ိုက္ဆင္းသြားပါ
တယ္။ ေနာက္ထပ္တိုက္ဘို႔လုပ္ေတာ့ ႐ုန္းေတာ့တာပဲ။
အခုေတာ့ ပုံမွန္အစာျပန္စားေနပါၿပီ။
ဘ၀ တစ္ရာခ်မ္းသာဘို႔ လုပ္တဲ့အလုပ္မဟုတ္ပါဘူး။ ေခြးကေလး ေနေကာင္းက်န္းမာဘို႔ပါ။

တရားအလႉက အျမတ္ဆုံးလို႔ေျပာတဲ့အတြက္ အက်ိဳးအျမတ္ရခ်င္လို႔မဟုတ္ပဲနဲ႔ ကရင္ေတြ ကရင္စာကို
ေလ့လာခ်င္စိတ္ရွိလာပါေစဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ကရင္လိုရြတ္ထားတဲ့ ဓမၼစႀကၤာတရားကို နားေထာင္
ၾကည့္ၾကပါဦး။
ၿပီးေတာ့ စာလုံးေပါင္းေတြ မွားေနတာေတြ႔လ်င္ ျပင္ေပးၾကပါ။
ခင္ဗ်ားျပင္တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္အမ်ိဳးသားကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးလို႔၊ မျပင္ဘူးဆိုလ်င္ ခင္ဗ်ား ကိုယ့္အမ်ိဳးသားအေပၚ
တာ၀န္မဲ့တာ။
တတ္ေယာင္ကားေတာ့ မလုပ္နဲ႔။
အဲဒီလိုလုပ္တယ္ဆိုလ်င္ေတာ့ ခင္ဗ်ားဟာ ကိုယ့္အမ်ိဳးသားစာေပကို ဖ်က္ဆီးတာပဲ။
က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။




မင္းစိုးစံ
(အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

Wednesday, May 20, 2015

စိတ္၀င္စားမိတဲ့ ခို အေၾကာင္း

   
စိတ္၀င္စားမိတဲ့ ခို အေၾကာင္း

ငွက္ေတြထဲက ဇီးကြက္၊ ဥၾသ၊ က်ီးကန္း ေတြအေၾကာင္း ေက်ာင္းသုံးကရင္ဖတ္စာအုပ္ေတြမွာ ဘတ္ခဲ့ရဘူး
သလို ဆင္နဲ႔ ျခေသၤ့ အေၾကာင္း ပုံျပင္လိုလို ဘတ္ခဲ့ရေလေတာ့ ဆင္ႀကီး ဘာေၾကာင့္ သူ႔ထက္ေသးငယ္တဲ့ လူသားရဲ့ ခိုင္းဖတ္ျဖစ္ေနရသလဲဆိုတာကို သိခဲ့ရပါတယ္။
က်ီးကန္း အသိုက္ထဲ ဥခ်ၿပီး၊ က်ီးကန္းဥေတြကို ဖ်က္ဆီးပစ္တဲ့ဥၾသ ဘာေၾကာင့္ အဲဒီိလို လုပ္ရသလဲဆိုတာ
နဲ႔ ဇီးကြက္ေတြ ဘာျပဳလို႔ ေန႔ဘက္မွာ အစာရွာမစားရဲတာလဲ ဆိုတာေတြကိုပါ သိခဲ့ရပါတယ္။

ဥၾသ ဇီးကြက္ နဲ႔ က်ီးကန္းတို႔ ရန္သူႀကီးေတြျဖစ္သြားၾကရတာဟာ ေပးတဲ့ဂတိကို ေဖါက္ဖ်က္ပစ္လို႔ဆိုတာ
သိရသလို ဆင္ႀကီး လူသားေတြရဲ့ ခိုင္းဖတ္ျဖစ္ေနရတာဟာ မိမိကိုယ္မိမိ အထင္ႀကီးၿပီး ကိုယ့္ထက္ ကိုယ္
ခႏၶာ ေသးငယ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို အထင္ေသးမိလို႔ ဆိုတာ သိရတဲ့အတြက္ ယူတတ္လ်င္ သင္ခန္းစာမဟုတ္ပါ
လား။

အခုေတာ့ ေက်ာင္းသုံးကရင္ဖတ္စာအုပ္ထဲမွာ မေတြ႔မိတဲ့ ခိုအေၾကာင္းေလး ေရးထားတာကိုေတြ႔လိုက္မိလို႔
မဘတ္ရေသးတဲ့ မိတ္ေဆြေတြအတြက္ ထပ္ဆင့္ ကူးယူေပးလိုက္ပါတယ္။
ေရးတဲ့လူက ေက်ာ္ရဲပိုင္ လို႔ထင္ပါတယ္။



လူသိနည္းပါးေသာ ခိုစြမ္း ခိုစ တဲ့။

ခုိအေၾကာင္းကိုေျပာရာတြင္ ခိုတို႔သည္ သဘာ၀အရ သစ္သီးသစ္ေစ့မ်ားကိုစားေသာက္ၾကျပီး အလြန္ယဥ္
ပါးတတ္ေသာ ေတာတြင္းငွက္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။
ထိုကဲ့သို႔ယဥ္ပါးသျဖင့္ လူတို႔ရွိရာ ၿမိဳ႕ျပမ်ားတြင္လည္းေနႏိုင္ၾကသည္။
အဖိုႏွင့္အမတစ္စုသည္ ရာသက္ပန္ေပါင္းသင္း၍ စံုတြဲေသာ္လည္းေကာင္း သင္းဖြဲ႔၍ေသာ္လည္းေကာင္းေန
တတ္ၾကသည္။

ခုိသည္ ေနၿမဲက်က္စားရာေဒသမ်ားသို႔ခင္တြယ္သည့္အတြက္ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေ၀းကြာေသာအရပ္မွ ေနရင္း
ဌာနသို႔ေရာက္ေအာင္ျပန္လာတတ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ေရွးဂရိႏွင့္ေရာမလူမ်ိဳးမ်ားလက္ထက္မွစ၍ ဒုတိယကမၻာစစ္တိုင္ေအာင္ ခိုမ်ိဳးအခ်ိဳ႕ကို သတင္းပို႔ခို
မ်ားအျဖစ္ ေမြးျမဴအသံုးျပဳခဲ့ၾကရာ ယင္းတို႔၏ စြမ္းေဆာင္ စြန္႔စားမွဳကို တစ္ကမၻာလံုးကပင္ အံ့ၾသခ်ီးက်ဴးၾကရ
ေလသည္။

ခိုသားသည္ လူႏွင့္မတဲ့။
ခိုသားသည္ အလြန္ပူေသာ ဓာတ္ရွိသျဖင့္ ကိုယ္တြင္းအဂၤါမ်ားအား ထိခိုက္ေစျပီး ေသြးအန္တတ္ေပသည္။
ခိုသားႏွင့္ ဂ်င္း ဆိုလွ်င္ ေရွာင္ၾကဥ္ရမည့္ အစာအျဖစ္သတ္မွတ္ထားသည္။

တျခားလူသိနည္းပါးေသာ ခိုတို႔၏အစြမ္းမ်ားမွာ

၁။ ငွက္အရြယ္အစားအလိုက္ ပ်ံသန္းရာတြင္ တစ္နာရီလ်ွင္ ၉၅မိုင္ ပ်ံသန္းႏိုင္ေၾကာင္း စံခ်ိန္တင္ထားသည္
အထိ ပ်ံသန္းႏုိင္ေသာခို။

၂။ ၅၅ရက္ႏွင့္ မိုင္ေပါင္း ၅၄၀၀ ခရီးအထိ ပ်ံသန္းႏိုင္သည္။

၃။ ထိုင္ဝမ္ကြ်န္း ခိုျပိဳင္ပြဲတြင္ ပြဲတိုင္းေက်ာ္အႏိုင္ရသည့္ခိုမ်ားကို တစ္ေကာင္လ်ွင္ N.T ေဒၚလာေလးသန္း
ေပး၍ ဝယ္ယူသူမ်ားရွိျပီး ျဗိတိန္ႏိုင္ငံ ခိုျပိဳင္ပြဲမ်ားတြင္ အႏိုင္ရေသာ ခ်န္ပီယံခိုမ်ားကို တစ္ေကာင္လွ်င္ ေဒၚ
လာ ၅၉၀၀၀အထက္ ေစ်းေပး၍ဝယ္ယူသူမ်ားရွိေနပံု။

၄။ ခိုမ်ားသည္ မွတ္ဥာဏ္အလြန္ေကာင္းေသာ သတၱဝါမ်ားျဖစ္ျပီး မိမိေနထိုင္ခဲ့သည့္ ေနရာဌာန မိမိေနထိုင္
အိပ္စက္ခဲ့သည့္ ခိုေလွာင္အိမ္ မိမိအားခ်စ္ခင္ယုယစြာ အစားအစာေကြ်းေမြး ေရတိုက္ျပဳစုခဲ႔သူ စသည္တို႔ကို
မည့္သည့္အခါမွ် မေမ့မေလ်ာ့ မွတ္မိသိရွိေသာမွတ္ဥာဏ္မ်ဳိးရွိေၾကာင္း။

၅။ ခိုမ်ားသည္ အနံ႔ခံရာ၌ (အနံ႔ခံေခြးမ်ားကဲ့သို႕) ထူးခြ်န္ေျပာင္ေျမာက္သည့္ အနံ႔ခံစြမ္းအင္ အမွန္တကယ္ရွိ
သည္။
အစရွိသျဖင့္ ခိုမ်ားအေၾကာင္းကိုသာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ အက်ယ္တဝင့္ ေလ့လာစံုစမ္း သုေတ
သနျပဳထားသူတို႔က သက္ေသအေထာက္အထားမ်ားႏွင့္တကြ ခိုင္ခိုင္မာမာေရးသားေဖာ္ျပထားၾကပါသည္။

Credit -သတၱေဗဒစြယ္စံုက်မ္း

Posted by Kyaw Ye Paing at 4:00 AM

Copy from http://bagoknowledge.blogspot.com/2015/01/blog-post_85.html

Monday, May 18, 2015

ထြက္ေလ ၀င္ေလ ထိသိ မွတ္ေနတာေလးနဲ႔ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ကင္းျငိမ္းကာ သိဒၶိရွင္ ျဖစ္ႏိုင္သလား

ထြက္ေလ ၀င္ေလ ထိသိ မွတ္ေနတာေလးနဲ႔
 ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ကင္းၿငိမ္းကာ သိဒၶိရွင္ ျဖစ္ႏိုင္သလား 

ဒကာ။ ။ ကိုယ္ထဲ အျမဲျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ထြက္ေလ ၀င္ေလ ထိသိ သတိ အာနာပါန ကမၼ႒ာန္းကို ပြားမ်ား မွတ္
သားေနရံုနဲ႔ ကိေလသာ ကင္းကြာ ျငိမ္းေအးျခင္း၊ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း၊ တန္ခိုးသိဒၶိရွိျခင္း စတဲ့ ေလာကီ ေလာ
ကုတၱရာ အက်ိဳးတရားစုေတြ ခံစားရတယ္ဆိုတာ ဟုတ္မွန္ပါသလား ဆရာေတာ္၊ ရွင္းျပေပးပါဦးဘုရား။
ဆရာ။ ။ ဒကာၾကီးတို႔ရဲ႕ ေမးလိုရင္းက အသက္ရွဴေနၾကတဲ့ ၀င္ေလ ထြက္ေလရဲ့ ႏွာေခါင္း၀အသား ထိ ထိ
သြားတဲ့ အထိကေလးကိုလိုက္ျပီး သိ သိေနတဲ့ အသိစိတ္ရဲ့ တန္ခိုးသိဒၶိကို ေမးတာလား။

ဒကာ။ ။ မွန္ပါတယ္ဆရာေတာ္၊ ထြက္ေလ ၀င္ေလရဲ႕ “ထိ သိ သတိ” ဆိုတဲ့ အသိစိတ္ရဲ့တန္ဖိုး အက်ိဳးခံ
စားခြင့္ကို ေမးတာပါဘဲ ဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အင္း….သိမွတ္မည့္ေယာဂီဟာ မိမိရဲ႕ႏွာသီး၀မွာ သိစိတ္ကိုထားျပီးေတာ့ ၀ါေယာရုပ္ ေလက ကာ
ယရုပ္အသား၌ တိုးထိသြားတာကိုပဲ မေမ့တဲ့သတိနဲ႔ သိ သိ မွတ္ မွတ္ ရႈ ရႈ ေနရမည္တဲ့။
အဲဒါကို အာနာပါန ဖုသန ကမၼ႒ာန္းလို႔ေခၚတယ္။
ဘုရားသာသနာေတာ္မွာ ဒီကမၼ႒ာန္းဟာ ရႈမွတ္ရလည္း အလြယ္ဆံုး၊ အသက္ရွဴေနတဲ့ လူတိုင္းနဲ႔လည္း အ
သင့္ေလ်ာ္ဆံုးပဲ။
ဒါေပမဲ့ ကိုယ္အသက္ရွဴေနတာကို မသိမမွတ္တ့ဲ သူေတြကသာ မ်ားေနတာေနာ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒကာၾကီးလည္း
သိဒၶိရွင္ျဖစ္ခ်င္ရင္ ယင္းအတိုင္း ရႈမွတ္ၾကည့္ေပါ့။
သမာဓိရွိသေလာက္ တန္ခိုးသိဒၶိေတြ ေရာက္မွာပဲ။

ဒကာ။ ။ ထိ သိ သတိ ရႈမွတ္ပံု ထင္ရွားေအာင္ နည္းနာယမ်ားလည္း ေျပာျပပါဦး ဆရာေတာ္၊ ဘယ္လိုစိတ္
ထားရမည္ ဆိုတာကိုပါသိရေအာင္၊ နည္းကေလးမ်ား ေပးသနားပါဦးဘုရား။

ဆရာ။ ။ ကိုင္း…ေျပာျပမည္၊ ေသခ်ာစြာ မွတ္သားနားေထာင္ပါ။
၀ိပႆနာဉာဏ္ဆိုက္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ေျပာၾကားေပးလိုက္မယ္။
ဉာဏ္နားနဲ႔ မိေအာင္နားေထာင္ပါ။
၁။ ၀င္ေလ ထြက္ေလ ၀ါေယာရုပ္က ႏွာသီးဖ်ား ကာယရုပ္ကို လာထိသည္၊ ငါ့ကို ထိတာမဟုတ္၊ ငါမရွိ၊ ႐ုပ္
ကို ထိ၏၊ အဲဒီလို သိမွတ္ပါ၊ အတၱဒိ႒ိကို တိတိပပ ျဖတ္ခ်လိုက္ပါ။
၂။ နာမ္ေခၚတဲ့ အသိစိတ္ကေလးေတြက ထိတာကို သိ သိ သြားၾကသည္၊ ငါသိတာ မဟုတ္၊ စိတ္နာမ္က
သိသည္၊ ငါမရွိ၊ စိတ္နာမ္သာရွိ၏၊ အဲဒီလို သိမွတ္ေပါ့။
၃။ ဤ ထြက္ေလ ၀င္ေလသည္ ႐ႉခ်င္င္တဲ့စိတ္ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေပၚ ျဖစ္ေပၚလာတာ၊ ငါ့ေၾကာင့္ျဖစ္တာ မ
ဟုတ္၊ စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ရုပ္လို႔ သိမွတ္ပါ၊ အေၾကာင္းစိတ္နဲ႔ အက်ိဳးရုပ္ကို ပိုင္းျခားသိထားပါ။
၄။ အဲဒီ ထိတဲ့ရုပ္ေတြဟာလည္း ထိထိျပီးေတာ့ ပ်က္ပ်က္သြားၾကတာပဲ၊ ခိုင္ျမဲမႈ လံုး၀မရွိတဲ့ အနိစၥတရား
ေတြပဲလို႔ သိမွတ္ပါ။
၅။ မခိုင္ျမဲလို႔ ျပန္ျပန္ ႐ႉ႐ိႉက္ ႐ႉ႐ိႉက္ကာ ဒီကိုယ္ေကာင္ၾကီးကို ျပဳျပင္ေပးေနရတဲ့ ကာယသခၤါရကလည္း
ဒုကၡဆင္းရဲ သက္သက္ေတြပဲလို႔ သိမွတ္ပါ။
၆။ ယင္း အနိစၥ-မခိုင္မၿမဲ ပ်က္စီးေနတဲ့ တရားစုေတြကို နိစၥျဖစ္ေအာင္၊ ဆင္းရဲဒုကၡကို သုခခ်မ္းသာျဖစ္
ေအာင္လုပ္လို႔မရႏိုင္တဲ့ ငါစိုး ငါပိုင္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ငါ့အလိုမလိုက္ ငါ့အၾကိဳက္မပါ ငါလုပ္တိုင္း မ
ေအာင္ျမင္ေသာ အတၱမဟုတ္တဲ့ အနတၱ သေဘာတရားေတြပဲလို႔ ဉာဏ္ထဲမွာ စြဲလာေအာင္ စိတ္ကိုေလ့
လာ ေစစားေပးရမည္တဲ့။
ကဲ…..အခုေျပာျပခဲ့တာေတြ ဒကာႀကီးတို႔ရဲ႕ အသိဉာဏ္ထဲမွာ စြဲရဲ့ မိရဲ့ ထိရဲ့ နားလည္ရဲ့လား။

ဒကာ။ ။ မွန္ပါ့၊ ျဖစ္ေပၚ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ရုပ္နာမ္ေတြထဲမွာ ငါဆိုတဲ့ အတၱ မပါေစဘဲ သတိၿမဲၿမဲနဲ႔ ႐ႉမွတ္ေနရ
မည့္ သေဘာကို သိရပါျပီ ဆရာေတာ္၊ ဆက္လက္ မိန္႔ၾကားပါ ဘုရား။
ဆရာ။ ။ ခုေျပာျပီးခဲ့တဲ့အတိုင္း ထြက္ေလ ၀င္ေလရဲ႕ ထိသိကိုမွတ္ေနတဲ့ အသိစိတ္ဓာတ္ကို ထိ သိ တင္
ရပ္မေနဘဲ ထိတဲ့ရုပ္လည္းပ်က္၊ သိတဲ့ စိတ္လည္းပ်က္၊ ထိသိပ်က္တိုင္ေအာင္ အသိစိတ္ကိုအနိစၥလကၡဏာ
သို႔ ေရာက္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ေပးရမည္၊ အေလ့အက်င့္ျပဳလုပ္ေပးရမည္။
အဲဒါက ပိုျပီးအေရးၾကီးတယ္ေနာ္။
အဲဒီအတိုင္း ျဖစ္ပ်က္ထဲမွာ အေလ့အက်င့္ ရပါမ်ားလာေသာအခါ သိစိတ္အစဥ္ဟာ ႏွာသီးဖ်ား၊ ႏွာေခါင္း၀
ထိသိ အမွတ္ထဲက ထြက္ျပီးေတာ့ တျခား ျမင္ခိုက္ ၾကားခိုက္ နံခိုက္ စားခိုက္ ေတြ႔ထိခိုက္ ၾကံစည္ခိုက္ စ
သည္တို႔ျဖစ္ေပၚလာေသာ ခဏတိုင္း၌လည္း ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္း၊ ခ်က္ခ်င္းပင္ အပ်က္သေဘာထဲ သက္ေရာက္ သိမွတ္သြားေတာ့တာပဲ။
ငါ သူတပါး ေယာက္်ား မိန္းမနဲ႔ အသိ မလုပ္ေတာ့ဘူး၊ ရုပ္နာမ္ျဖစ္ပ်က္နဲ႔သာ အသိလုပ္ေနေတာ့တယ္။
ခု ေျပာၾကားေနတာေတြ စိတ္၀င္စား နားလည္ရဲ႕လား ဒကာႀကီးတို႔။
စိတ္မ၀င္စားလည္း ေမာတာနဲ႔ ေညာင္းတာ အဖတ္တင္ရံုပဲ ရွိေနမွာေနာ္။

ဒကာ။ ။ စိတ္၀င္စားစြာနဲ႔ နားေထာင္ မွတ္သားေနပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ နားလည္တာေတြက မ်ားပါတယ္။
နားမရွင္း မသိတဲ့အခ်က္ကေလးေတြလည္း နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ ရွိေသးတာေပါ့ ဘုရား။
ဆက္လက္ မိန္႔ၾကားပါဦးဆရာေတာ္။

ဆရာ။ ။ စိတ္ရဲ့သဘာ၀က အာနာပါန ထိသိအာရံုကို သိေနဖို႔ အက်င့္သာ လုပ္ လုပ္ေပးပါ။
အာရံုနဲ႔ အသိအကၽြမ္း၀င္ေအာင္ လုပ္ပါမ်ားေတာ့ အက်င့္ပါသြားေရာပဲ။
အဲဒီလို အေလ့အက်င့္ေတြမ်ားမ်ားလာလို႔ အက်င့္ပါသြားတာနဲ႔ တျပိဳင္နက္ မိမိသိေနက် လမ္းအတိုင္းသာ အ
သိလုပ္သြားေနေတာ့သျဖင့္ တျခားအာရံု လမ္းေၾကာင္းထဲသို႔ စိတ္မေျပာင္းေသာေၾကာင့္ မိမိသြားေနက်
ကိေလသာအာရံု ကာမဂုဏ္ထဲ မသြားေရာက္ေတာ့ဘဲ ျမင္ သိ ပ်က္၊ ၾကား သိ ပ်က္၊ နံ သိ ပ်က္၊ စား သိ
ပ်က္၊ ထိ သိ ပ်က္၊ ၾကံစည္ေတြးေတာ သိ ပ်က္၊ ခဏတိုင္း ခဏတိုင္း သိ ပ်က္ ေနတဲ့ ဥဒယ ၀ယ ခဏိက
သမာဓိထဲ ေရာက္ ေရာက္ျပီး တည္ျငိမ္ေနေတာ့သတည္းတဲ့။

အဲဒီ ထြက္ေလ ၀င္ေလ အာနာပါန ထိ သိ ကို သတိထားရႈမွတ္တဲ့ အေလ့အထဟာ သတိရင့္က်က္လာတဲ့
အခါ အဲဒီလို ဥဒယ ၀ယ ခဏိက သမာဓိထဲ သက္ေရာက္ေလ့ရွိလို႔ အလြန္ေကာင္းေသာ အတိုင္းမသိ တန္
ဖိုးရွိေသာ ကမၼ႒ာန္းလို႔ ေဟာခဲ့တာေပါ့၊ ဒကာၾကီးတို႔ရ။
ခု၊ ေျပာျပခဲ့တဲ့ အေလ့အထဟာ လက္ေတြ႕အားျဖင့္ ေလာဘ ေဒါသတို႔ မလာႏိုင္ မလိုက္ႏိုင္တဲ့ အက်င့္
ျမတ္ပဲ။
ေရွးသူေတာ္ေကာင္းတို႔လုပ္ငန္း လမ္းေဟာင္းလမ္းမွန္ အက်င့္ျမတ္ေပၚသို႔ တက္ေရာက္ ေလွ်ာက္သြား႐ႉ
မွတ္ေနေသာေၾကာင့္ ေတြေ၀ ေငးေမာကာ အမွားထဲ၌ ေမ့ေျမာေနေသာ ေမာဟႏွင့္ ကင္းေ၀းလ်က္ ၀ိဇၨာ
ဉာဏ္ဘက္သို႔ သက္ေရာက္ကူး၀င္လာေသာ အက်င့္လည္း ျဖစ္တယ္တဲ့။
အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီ ထြက္ေလ ၀င္ေလ ထိသိ သတိကို မေမ့မေလ်ာ့ ႀကိဳးစားမွတ္သားေနတဲ့သူဟာ၊ သူရဲ့ သ
မာဓိ အားေကာင္းသေလာက္ ေလာကီဘက္ဆိုင္ရာ စ်ာနသမာပတ္အထိ သိဒၶိတန္ခိုး အက်ိဳးအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြကို
ရရွိခံစားႏိုင္တယ္။
မယံုမရွိနဲ႔ လုပ္ၾကည့္ပါ၊ သိဒၶိရွင္ ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။
အဲဒီ ထြက္ေလ ၀င္ေလ ထိသိ သတိကိုပဲ မေမ့မေလ်ာတဲ့ သမၼာသတိမဂၢင္ အားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ရႈမွတ္
ပြားမ်ားေနေသာ ေယာဂီဟာ ေလ့လာလုပ္ယူမႈသတိအပိုင္းက လြန္ေျမာက္လ်က္ သတိရင့္က်က္ကာ အာရံု
ေပၚေပၚလာတိုင္း သတိနဲ႔ ကပ္ခနဲ ကပ္ခနဲ ခ်က္ခ်င္းပဲ သိပ်က္ သိပ်က္ ေနေသာ “ဥပ႒ာနသတိ” က ဉာဏ္နဲ႔
တြဲကာ မဂ္ဖိုလ္ နိဗၺာန္အထိ ေလာကုတၱရာ အက်ိဳးတရားေတြကို ခံစားရေအာင္ ပို႔ေဆာင္ေပးတာလည္း အ
မွန္ပဲ။
အဲဒီ အက်ိဳးေက်းဇူးတရားေတြကို ခံစားခ်င္ရင္ ကိုယ္တိုင္ အားထုတ္ၾကည့္ပါ။
ကိုယ္လုပ္သေလာက္ လုပ္ခ ရမွာကေတာ့ အမွန္ပဲ။
ကဲ….ေက်နပ္ရဲ့လား၊ တတ္ႏိုင္ရင္ အခုပဲ တနာရီေလာက္ ပါရမီ ကုသိုလ္သေဘာနဲ႔ ထိုင္မွတ္ အားထုတ္
သြားစမ္းပါေလ။

ဒကာ။ ။ အားထုတ္ပံု နည္းနယနဲ႔ စံုလင္စြာသိရလို႔ ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းသာလွပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ တတ္ႏိုင္
သမွ် ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈမ်ားလည္း ျပဳပါမည္ ဘုရား။
အိမ္ကိစၥေတြက ရွိေနလို႔ ခုေတာ့ သည္းခံပါ။
ဆရာေတာ္ဘုရား က်န္းမာ ခ်မ္းသာစြာနဲ႔ သာသနာျပဳႏိုင္ပါေစ။

Copy from http://thamameggin.blogspot.com/2010/07/blog-post_13.html