• မိုးေလးမ်ိဳး၊ လူေလးမိ်ဳး၊ ျမင္းေလးမ်ိဳး၊ သစ္ပင္ေလးမ်ိဳး ႏွင့္ ဒုကၡသည္ေလးမ်ိဳး
  • အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္အေပၚ KNU၏သေဘာထား ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္
  • ကရင္လူမ်ိဳးတို႔ သိသင့္သိထိုက္ေသာ လဆန္း လဆုတ္ အေခၚအေ၀ၚမ်ား
  • ေဖါဟ္အု္တါ ယဲါမိင္
  • လာခုဂ္ခါင္ၟစူး ဟွံင္ယုဂ္

Monday, December 15, 2014

ႏွစ္သစ္ကူးေန႔မွာ ဆုံခ်င္တယ္




 ႏွစ္သစ္ကူးေန႔မွာ ဆုံခ်င္တယ္

December 14, 2014
Sunday

By မင္းစိုးစံ

သူငယ္ခ်င္းေရ ေနလို႔မွေကာင္းရဲ့လား။
လြန္ခဲ့တဲ့ရက္ေတြတုန္းက ေနျပည္ေတာ္ကို Drone စာေကြၽးဘို႔ေျပာ လိုက္လို႔ စိတ္ပူေနလား။ မပူပါနဲ႔ကြာ ေနျပည္ေတာ္က စစ္အုပ္စုေတြက ဗမာျပည္သူလူထုဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးနဲ႔ က်န္းမာေရးအတြက္မွာ
သာ ေငြအကုန္မခံတာ သူတို႔အတြက္ Drone ကိုပစ္ခ်ႏိုင္တဲ့ ေခတ္မီလက္နက္ေတြကို အဆင္သင့္၀ယ္
ထားၿပီးသား။ ႏွစ္သစ္မွာ စိတ္ကိုခ်မ္းသာေအာင္ထားစမ္းပါကြာ။ မင္းအမ်ိဳးေတြအတြက္ စိတ္မပူစမ္းပါနဲ႔။

မင္းကိုငါေျပာခဲ့တဲ့ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ (၁၆-၁၂-၂၀၁၄)အဂၤါေန႔ကေနစလို႔ (၂၂-၁၂-၂၀၁၄) တနလၤာေန႔အထိ (၆) ရက္တိတိ အလင္းေရာင္လံုး၀မရွိတဲ့ အေမွာင္ကမၻာႀကီးျဖစ္ေနလိမ့္မယ္လို႔ နာဆာအဖြဲ႔ႀကီးကအတည္
ျပဳေျပာခဲ့တယ္ဆိုတာနဲ႔ အဲဒီ(၆)ရက္ထဲက (၃)ရက္တာကာလဟာ ေနေရာင္ျခည္လံုး၀,မေရာက္္လာႏို္င္ဘူး
တဲ့။ လူေတြ စိုးရိမ္စိတ္မလြန္ကဲၾကဘို႔ စိတ္ကိုတည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ထားဘို႔ တိုက္တြန္းထားတယ္။

ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိ ငါကေတာ့ေရနဲ႔ အစားအစာအခ့်ိဳအျပင္ မီးေသြးနဲ႔ဖေယာင္းတုိင္ေတြ၀ယ္ထား
ၿပီးသြားၿပီ။
နာရီေပါင္း ၂၁၆နာရီၾကာတာမေျပာနဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံဒုကၡသည္စခန္းမွာ ငါတို႔ေနခဲ့တုန္းက ၂မိနစ္သာသာေလး
ေလာက္ေနၾကတ္တာ ေသာက္က်ိဳးနည္းေအးတာေဟ့။
ေလေအးေတြတိုက္ ေခြးေတြအူနဲ႔။ ၀ါးရြက္ေတြေတာင္ တြန္႔လိန္ကုန္တယ္။ ငွက္ေပ်ာရြက္တို႔ ဗူးညြန္႔တို႔ဆို
တခါတည္းၫိႈးက်သြားတာ။ အဲဒီေတာ့ ေရ၊ မီး၊ အစားအစာေတြ ၀ယ္ထားမွ။
မိုးမၿပိဳဘူး ၿပိဳသည္ရွိေသာ္ေပါ့။
ကရင္လိုေျပာလ်င္ ဆု္ယံင့္၀ဲါ ေဟွ၀္ဏါင္းဆု္အူး ဆိုသလိုေပါ့ကြာ။
ငါေျပာတာနဲ့ပတ္သက္ၿပီး ျပည့္ျပည့္စုံ မင္းသိခ်င္လ်င္ ေအာက္က စာတမ္းကို ကလစ္လိုက္ပါ။




  • ကလစ္ပါ



  • မင္းကို ငါေျပာရဦးမယ္၊ အခုလာမယ့္ ဒီဇဘၤာ ၂၁ရက္ေန႔မွာ Karen Buddhist Society of Minnesota က ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးလုပ္မယ္။ မင္းအေရာက္လာခဲ့ကြာ။ မုန္႔ဟင္းခါးေနာ္။
    ဗမာျပည္က အထုပ္နဲ႔လာတဲ့မုန္႔ဟင္းခါးမဟုတ္ဘူး။ ကရင္ေတြကိုယ္တိုင္လုပ္တဲ့ ကရင္မုန္႔ဟင္းခါးနဲ႔ တ၀
    တၿဗဲကိုေကြၽးမွာ။ ၿပီးေတာ့ ပဲေၾကာ္ကိုအခုေပါင္း တေထာင္နီးနီးမွာထားတာဆိုေတာ့၊ မင္းေတာ့ငါမသိဘူး။
    ငါေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ သြားေလ သြား။
    ငါ့မွာ သြားမရွိဘူး။

    အဲဒီလို ႏွစ္သစ္ကူးလုပ္မယ့္ေန႔ဟာ ကမၻာႀကီးတခုလုံးအေမွာင္ဖုံးေနေလမလား။
    အေမွာင္ဖုံးေနလ်င္ ဘယ္လိုအခက္အခဲေတြ၊ ဘယ္လိုအႏၱရာယ္ေတြ ႀကံဳလာမလဲ ဆိုၿပီးစိတ္ပူတဲ့လူေတြက
    ပူပင္ေနၾကတယ္။ တခ့်ိဳက ရက္ေရႊ႕ခ်င္ ၾကတယ္။ ငါကေတာ့ ရက္မေရႊ႕ခ်င္ဘူး။ ဘိုးဘြားမိဘေတြ ထားခဲ့တဲ့
    ႐ိုးရာအေမြအႏွစ္ကို သူ႔ေန႔သူ႔အခ်ိန္ေရာက္တိုင္း ေလးစားတန္ဘုိးထားတဲ့အေနနဲ႔ ကရင္ေတြအားလုံး တည္
    တည္ၾကည္ၾကည္လုပ္သြားၾကေစခ်င္တယ္။
    ၿပီးေတာ့ အခု တကမၻာလုံးေမွာင္မယ္ဆိုတာက တကယ္ပဲလား၊ အဟုတ္ပဲလားဆိုတာ ဘယ္သူမွတိတိက်
    က်မ ေျပာႏိုင္ၾကဘူး။ အဲဒီလို မေသျခာမေရရာတဲ့ ကိစၥကိုေတြးေၾကာက္ၿပီး ရက္ေရႊ႕တာမ်ိဳးဆိုတာ ကိုယ့္ဘိုး
    ဘြားေတြ လက္နဲ႔ေရးခဲ့တာကို ကိုယ္က ေျခနဲ႔ဖ်က္တာနဲ႔အတူတူပဲ။
    အင္မတန္မိုက္႐ိုင္းတဲ့လုပ္ရပ္လို႔ ငါျမင္တယ္။

    မုိင္႐ိုင္းတာေတြ၊ ေစာ္ကားတာေတြအသာထားလို႔ ငါငယ္ငယ္တုန္းက ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးမွာ ဒုံးကခဲ့တဲ့အ
    ေၾကာင္းေလး မင္းကိုေျပာျပခ်င္တယ္။ အဲဒီတုန္းက ငါ့အသက္က ၁၀ႏွစ္သား၊ ေမာ္လၿမိဳင္မွာ။
    ငါတို႔တေတြကတဲ့ဒုံးမွာ မြန္လူ မ်ိဳး ၄ေယာက္၊ ဗမာတ႐ုတ္(ကျပား) ၃ေယာက္၊ ကုလား ၁ေယာက္၊ ကရင္ ၄
    ေယာက္၊ စုစုေပါင္း ၁၂ေယာက္။ အားလုံး သက္တူရြယ္တူေတြ။
    အဲဒါ ေမာ္လၿမိဳင္ကေန အေပါင္ (ဆန္တိုက္)မွာ သြားကၾကတာ။
    ေမာ္လၿမိဳင္ကေန မုတၱမ၊ မုတၱမ ကေန အေပါင္ကို ကားနဲ႔သြားၾကတာ။
    အေပါင္ကိုေရာက္ေတာ့ ေမွာင္ေနၿပီ။ ေရာက္တဲ့အခ်ိန္က ေမွာင္မည္း။ ထမင္းက ဆာ။ ပြဲေတာ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးတာ၀န္ခံေတြက အလုပ္မ်ား။ ဆိုေတာ့ အေမွာင္ထဲမွာပဲ ထမင္းစားၾကရတယ္။

    ငါတို႔ေခတ္တုန္းက ေအာက္လင္းဓါတ္မီး ေခတ္ေလ။ ေရနံဆီထည့္ ေလထိုး။ သုံးေခ်ာင္းေထာက္ထားတဲ့
    ၀ါးလုံးေတြထိပ္မွာ ဓါတ္မီးကိုခ်ိတ္ၿပီး ကၾကတဲ့ေခတ္။
    အဲဒီလိုထမင္းစားေနတုန္း သူငယ္ခ်င္းကုလားက ေမးတယ္ ေဟ့ေကာင္ ဒါဘာဟင္းလဲ တဲ့။
    အေမွာင္ထဲမွာ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႔ဆိုေတာ့ ငါလည္း ေဟ့ေကာင္ေရ ကုလားဟင္းကြ လို႔ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။
    ငါစားမိတာက ခရမ္းသီးဖတ္ဆိုေတာ့ ကုလားဟင္းလို႔ထင္တာကိုး။

    မနက္မိုးလင္းလို႔ ထမင္းစားဘို႔မ႑ပ္ထဲေရာက္သြားတဲ့အခါ အလိုေလးေလး ႏွင္းေအးေအးမွာ အေငြ႔တ
    ေထာင္းေထာင္းထေနတဲ့ဟင္းခြက္ထဲၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၀က္ဆီတုန္းေတြ ေပါေလာေပၚေနတယ္။
    ေအး ငါတို႔ဒုံးအဖြဲ႔ထဲက ကုလားဟာ ဟိႏၵဴဘာသာကိုးကြယ္တာဆိုေတာ့ အခက္အခဲမရွိဘူး။
    ကားစီးလာတဲ့အရွိန္ေၾကာင့္ သူနည္းနည္းေနမေကာင္းျဖစ္ေနတာမို႔ ၀က္သားနဲ႔ ခရမ္းသီးေရာခ်က္ထားတဲ့
    ဟင္းကို မေကြၽးေတာ့ပဲ၊ လူႀကီးေတြက ငါးေၾကာ္ေတြ၊ ၾကက္သားေၾကာ္ေတြ စီစဉ္ေပးလိုက္ၾကတယ္။

    အေပါင္ကေန ေမာ္လၿမိဳင္ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေမွာင္ေနၿပီ။
    အဲဒါ ေမာ္လၿမိ္ဳင္ယကၠန္း၀င္းက ႏွစ္သစ္ကူးပြဲမွာ တခါျပန္ကၾကေတာ့ မွားလိုက္တဲ့ျဖစ္ျခင္း။
    ကိုယ့္ေနရာ ကိုယ္မမွတ္မိလို႔ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကေလးေတြဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွ အျပစ္မတင္ၾကဘူး။
    အဲဒီ ေမာ္လၿမိဳင္က ႏွစ္သစ္ကူးညမွာလက္ခုပ္သံေတြဆိုတာ ညံထြက္သြားတာပဲ။

    လူတခ့်ိဳကေတာ့ အျပစ္တင္ၾကတယ္။ ကုလားကို ဘာျဖစ္လို႔ ကရင္ဒုံးကခိုင္းရသလဲေပါ့။
    အဲဒီတုန္းက ဒုံးဆရာ ဟာ ငါ့အေမေလ။ ငါ့အေမက ျမစ္၀ကြၽန္းေပၚမွာ ဒုံးအက သြားသင္ေပးခဲ့ဘူးတယ္။ ဓႏုျဖဴ၊ အေဖ်ာက္၊ ဆကာႀကီး၊ မရင္းကုန္း၊ မရင္းျပား၊ ဆိုတဲ့ေဒသေတြမွာ။
    အဲဒီတုန္းက ျမစ္၀ကြၽန္းေပၚေဒသဆိုတာ သိပ္ၿပီးေအးခ်မ္းတာ မဟုတ္ေသးဘူး။ မေအးခ်မ္္းဘူးဆိုတာထက္
    မဆလ က ေကအင္န္ယူကို ျဖတ္ေလးျဖတ္ လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ ကရင္အလံကို လုံး၀လႊင့္ခြင့္မေပးဘူး။
    ငါ့စကားျပန္ဆက္မယ္၊ အဲဒီလို လူေတြက ကုလားကို ဘာေၾကာင့္ကရင္ဒုံးကခိုင္းသလဲလို႔ ေမးေတာ့ ေမးတဲ့
    လူကို ငါ့အေမက ကရင္ေတြေသကုန္လို႔ ကုလားကိုကခို္င္းရတာေဟ့ လို႔ျပန္ေျပာလိုက္တာ ၿငိမ္သြားတယ္။
    သူတို႔ကိုယ္တိုင္က်ေတာ့ ဒုံးကဘို႔ေခၚတဲ့အခါတိုင္း ဟိုသင္းကမႀကိဳက္လို႔၊ ဟိုဟ၀ွါမႀကိဳက္လို႔၊ ဟိုဥစၥာႀကီးက တားထားလို႔ ဆိုၿပီးတခ်ိန္လုံး ညင္းေနၾကတာ။
    ဆိုေတာ့ ကုလားလည္း မေနရေတာ့ဘူးေပါ့ကြာ။

    ကိုယ့္ယဉ္ေက်းမႈဆိုတာ ကိုယ္မထိန္းလ်င္ အဲဒီလိုပဲ လူမ်ိဳးျခားေတြ ၀င္လာလိမ့္မယ္။
    ဘာသာျခားေတြ ခ်ယ္လွယ္လိမ့္မယ္။ တဆက္တည္း အယူအဆေတြ ကြဲျပားလာၿပီး ေနာက္ဆုံးကရင္အမ်ိဳး
    တုံးမယ္။
    စစ္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြါးေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ လူမႈဆက္ ဆံေရး၊ ဘာသာေရး စတာေတြအျပင္ အခု
    လူမ်ိဳးတမ်ိဳးရဲ့အသက္ေသြးေၾကာလို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ယဉ္ေက်းမႈ ဆိုတဲ့အရာေတြကို ၀ါးၿမိဳဖ်က္ဆီးခံေနရပုံ
    မ်ား ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ပ်က္ဆီးေနၿပီဆိုတာမင္းအသိပဲ။

    ကေလးေတြဒုံးကတဲ့ ေနရာအထိ ငါသြားတယ္။ ၀ါး႐ိုက္တယ္၊ ေမာင္းတီးတယ္၊ ဗုံနဲ႔ဘင္ေတြ တီးတယ္။ သီခ်င္း ၀ိုင္းဆိုတယ္။ သူတို႔မွာမရွိတဲ့ သူတို႔မွာလိုအပ္ေနတဲ့ ကရင့္႐ိုးရာပစၥည္းေတြ ငါ့မွာရွိတာေလးနဲ႔ျဖည့္
    ဆည္းတယ္။
    မင္းလည္း ငယ္ငယ္တုန္းက ဒုံးကခဲ့တဲ့ လူတေယာက္ပါ။
    မင္းဘာေၾကာင့္ ဒီအတို္င္းလက္ပိုက္ၾကည့္ေနရတာလဲ။
    ႏိုင္သေလာက္ ၀ိုင္းလုပ္ေလ။

    ငါကေတာ့ ဗုံသံၾကားလ်င္ ဘင္သံၾကားလ်င္ မေနႏိုင္ဘူး။
    ႏွစ္သစ္ကူးေရာက္လာၿပီ ျခည္ျဖဴဖြဲ႔ပြဲ ေရာက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ငါ့ရဲ့ကိုယ္ခႏၶာထဲက ေသြးေတြဆူလာတယ္။
    မင္းလည္း ငါ့လိုပဲဆိုတာ ငါသိတယ္သူငယ္ခ်င္း။
    မင္းဟာ ငါတို႔ရြာရဲ့ လူပ်ိဳေခါင္းတေယာက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့သူပါ။ ၿပီးေတာ့မင္းဟာ ဒုံးဆရာ။ မင္း ဘာကိုအလိုမက်လို႔
    ဘာေတြစိတ္တိုင္းမက်ျဖစ္လို႔ အခုလိုအရက္ခ်ည္း ဖိေသာက္ေနရတာလဲ။

    ရာသီဥတုေအးလို႔ အေအးဒါဏ္ကို ခံႏိုင္ေအာင္လို႔ အရက္ေသာက္တာပါလို႔ မင္းေျပာမလို႔လား။ ဒီမွာသူငယ္ခ်င္း မင္းအရက္ေသာက္လို႔ ပူလာမယ့္မင္းရဲ့ေသြးနဲ႔ သီခ်င္းေအာ္ဆိုလို႔ ပူလာတဲ့မင္းရဲ့ေသြး မတူ
    ဘူးဆိုတာ မင္း သိပါတယ္ကြာ။
    အရက္ခြက္ကို ခ်လိုက္ မ,လိုက္ လုပ္လို႔ပူလာမယ့္ မင္းရဲ့ေသြးနဲ႔ ဒုံးကေနတဲ့ကေလးေတြအတြက္ ေမာင္းတီး
    ေပးလို႔ ပူလာမယ့္ေသြးက မင္းက်န္းမာေရးအတြက္ အေထာက္အကူျပဳတယ္ဆိုတာ မင္း သိပါတယ္ေလ။
    ၿပီးေတာ့ ျမဴးတူးတက္ၾကြတဲ့ သီခ်င္းကို ကေလးေတြနဲ႔အတူ သံၿပိဳင္ဆိုလိုက္ျခင္းအားျဖင့္ မင္းရဲ့အလိုမက်မႈ
    ေတြ မင္းစိတ္တိုင္းမက်ျဖစ္ေနတာေတြကို အခ်ိန္အတိုင္းအတာတခုေလာက္ေတာ့ သက္သာေစမွာပါ။

    မင္းအတြက္ ဘိတ္စာ

    ႏွစ္သစ္ကူးဘို႔ ရက္က နီးလာၿပီ မအားမလပ္တဲ့ၾကားက ကေလးအေမေတြ ကေလးအေဖေတြ ဒုံးလာက,
    ၾကတာမ်ား မင္းကိုျမင္ေစခ်င္လိုက္တာ။
    သူတို႔ကေလးေတြက တခ့်ိဳရင္ခြင္ပိုက္အရြယ္၊ တခ့်ိဳက သုံးႏွစ္၊ တခ့်ိဳေလးဘက္ေထာက္။ တခ့်ိဳ ေလးႏွစ္သား။
    အဲဒီလိုေတြဆုိေတာ့ ငိုတဲ့ကေလးကငို ေဆာ့တဲ့ကေလးက ေဆာ့။ အေမေတြဒုံးကတဲ့ၾကား ၀င္ၿပီး ထဘီ
    (ထမိန္)စ ဆြဲတဲ့သူကဆြဲ။ အေမေတြက,သလို လက္ကေလးေျမွာက္၊ ေျခကေလးၾကြၿပီး ကတဲ့ကေလးက
    က,၊ ေပ်ာ္စရာႀကီး။ ခဏတျဖဳတ္ေလာက္ စိတ္ခ်မ္းသာတာေပါ့။ မင္းလာခဲ့ကြာ။
    ျဖစ္ႏိုင္လ်င္ ဒီႏွစ္သစ္ကူးမွာ သီခ်င္းတပုဒ္ေလာက္ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ အတူဆိုၾကရေအာင္။
    မျဖစ္ႏိုင္ေသးလ်င္လည္း ျခည္ျဖဴဖြဲ႔ပြဲမွာ ဆိုမယ္ကြာ။
    မနက္ျဖန္က်လ်င္ ကေလးအေမေတြ အသက္အရြယ္ရေနၿပီျဖစ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြ ဒုံးတိုက္ေနတာ မင္း
    ကိုငါျပမယ္။ ျခည္ျဖဴဖြဲ႔ပြဲက်လ်င္ လူပ်ိဳႀကီးဒုံး တဒုံးေလာက္ က,ၾကစို႔။

    က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

    မင္းစိုးစံ
    (အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

    Friday, December 12, 2014

    ျပည္ေထာင္စု ဗမာႏိုင္ငံေတာ္(ျမမၼာႏိုင္ငံေတာ္) ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ဘို႔

    President Truman orders the development of the hydrogen bomb
    Source photo from http://www.google.com/images
    See more at:
    http://www.historytoday.com/richard-cavendish/president-truman-orders-development-hydrogen-bomb#sthash.Oi4B15we.dpuf

    ျပည္ေထာင္စု ဗမာႏိုင္ငံေတာ္(ျမမၼာႏိုင္ငံေတာ္)

    ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ဘို႔

    December 11, 2014
    Thursday

    By မင္းစိုးစံ

    သူငယ္ခ်င္းေရ ငါလည္းစာေရးတဲ့ဘက္ မလွည့္ႏိုင္ေသးဘူး။
    ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးေန႔ကလည္း နီးေနၿပီမဟုတ္လား။ ႏွစ္သစ္ေတြ တႏွစ္ၿပီးတႏွစ္ေျပာင္းသြားသ
    လို ငါတို႔႐ုပ္ရည္ေတြ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔အိုမင္းမစြမ္း ပိုပိုၿပီး ျဖစ္လာၾကတယ္။
    ငါတို႔လုပ္ႏိုင္ကိုင္ႏိုင္တာေတြက်ေတာ့ ဘာတခုမွသိသိသာသာျဖစ္လာတာ မရွိေတာ့ဘူး။
    လြန္္ခဲ့တဲ့ခပ္ငယ္ငယ္တုန္းက လုပ္ခဲ့ကိုင္ခဲ့တာေတြဆိုတာကလည္း ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္မွာ ရယ္(ရီ)စရာလိုလို ရွက္
    စရာလိုလိုႀကီး။
    ဥပမာျပရလ်င္ လူေရွ႕သူေရွ႕႐ႉ႐ႉးေပါက္ခ်လိုက္တဲ့ ကေလးေလးလိုပဲ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ငါ
    ဟဲ့ဘာမထီ အာဇာနည္ဆိုလား ငါဟဲ့ေယာကၤ်ား ၿပိဳင္စံရွားဆိုတဲ့ပုံစံမ်ိဳးလား။ ေအးေအးအဲဒီလို ေျမာက္ၾကြ
    ေျမာက္ၾကြနဲ႔ ေျပာဆိုလုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာ။
    အခုအသက္အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ အဲဒါေတြကိုျပန္ေတြးမိၿပီး တေယာက္တည္း ရွက္ၿပံဳးၿပံဳးေနမိတယ္။
    ေအာ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ႀကီးတခြဲသားနဲ႔ ႐ူးခဲ့တာပါလားဆုိၿပီးေပါ့။

    သို႔ေပမယ့္ေပါ့ကြာ။
    လူတေယာက္ေယာက္ သစ္ပင္တပင္ပင္ ဆိုတာ တေန႔ေန႔တခ်ိန္ခ်ိန္ တေနရာရာမွာေတာ့ အသုံး၀င္တာပါပဲ
    ေလ တဲ့။
    ဂမုန္းပင္ဟာ ေတာ္၀င္တဲ့ေဆးျဖစ္သလို ေခြးေသးပန္းပင္ဟာလည္း သူငယ္နာႏွပ္ေဆး အျဖစ္နဲ႔ သုံးလို႔ရ
    တာပါပဲ ဆုိၿပီး ျပာေလာင္ကာတြန္းေရးတဲ့ ဆရာတင္ေအာင္နီ ေရးခဲ့ဘူးတာ ငါမွတ္မိေနတယ္။
    အခုလည္း ငါ့လို ဘယ္သူမွအဘက္လုပ္္ၿပီး စကားမေျပာတဲ့လူတေယာက္ကို ေဒါက္တာဘြဲ႔ယူမယ့္ ေက်ာင္း
    သားေလးတေယာက္က အင္တာဗ်ဴးလုပ္ဘို႔ ရက္ခ်ိန္းလုပ္ထားတာ ခံလိုက္ရသဗ်ား။
    အေမရိကန္အစိုးရနဲ႔ ဗမာစစ္အစိုးရတို႔ အခုလုပ္ေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီအေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေမးခြန္းေလးေတြ
    ေမးပါရေစတဲ့ကြာ။ သူက ရန္ကုန္က နာေရးကူညီမႈအသင္း ဥကၠဌ အကယ္ဒမီ႐ုပ္ရွင္မင္းသား ေက်ာ္သူနဲ႔
    ေတြ႔ခဲ့သလို အျခား ႏိုင္ငံေရးပါတီက ေခါင္းေဆာင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းမႈေတြ လုပ္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ
    တဲ့။ အမ်ားစုက ျပည္ေထာင္စု ဗမာႏိုင္ငံေတာ္(ျပည္ေထာင္စုျမမၼာႏိုင္ငံေတာ္) အတြက္လိုအပ္တာက ပညာ
    ေရးဆိုၿပီး ေျပာၾကတယ္တဲ့။ ကိုေက်ာ္သူကေတာ့ ဗမာျပည္က လူထုေတြရဲ့ အေတြးအေခၚကိုေျပာင္းလဲပစ္မွ ရမယ္လို႔ေျပာတယ္လို႔ ငါ့ကိုေျပာျပတယ္။
    ငါ့ကိုလည္း ဒုကၡသည္တေယာက္အေနနဲ႔ ဗမာျပည္စည္ပင္၀ေျပာဘို႔ အဓိကလိုအပ္ခ်က္ကဘာလဲ ဆိုတာ
    ေမးမလို႔တဲ့ကြာ။

    သူကေျပာေသးတယ္၊ ဗမာျပည္ကို ဒီမိုကေရစီစနစ္ေျပာင္းတဲ့ေနရာမွာ တျခားႏိုင္ငံေတြလို စစ္ေရးနဲ႔မေျဖ
    ရွင္းရပဲ စီးပြါးေရးအရေျဖရွင္းလိုက္႐ုံေလးနဲ႔ အမ်ားႀကီးေျပာင္းလဲသြားတယ္၊ ဗမာျပည္အေရးကိစၥနဲ႔ပတ္
    သက္လို႔ အေမရိကန္က လူနည္းစုေတြထဲမွာ အနည္းအက်ဉ္းေလာက္ပဲ ခဏတျဖဳတ္စိတ္၀င္စားၾကတာျဖစ္
    ေတာ့ အဲဒါမ်ိဳးမျဖစ္ရေအာင္ အၿမဲတမ္းစိတ္၀င္စားေနေအာင္ လႈံ႔ေဆာ္ေပးဘို႔လိုတယ္၊ ဒီေတာ့မွ အေမရိကန္
    အစိုးရအေနနဲ႔ကလည္း လိုအပ္တာေတြကို စိစစ္သုံးသပ္ၿပီး ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္သြားႏိုင္မယ္
    ဆိုၿပီးေျပာျပေသးတယ္။

    အေမရိကန္အစိုးရက ဗမာျပည္သူလူထုေတြၾကားထဲကို ၀င္ၿပီး ဘာေတြလိုအပ္ေနသလဲဆိုတာကိုမေမးပဲ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔သာ ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းတာဆိုေတာ့ ထိ္ေရာက္မႈသိပ္မသိသာဘူး၊ တကယ္ဆိုလ်င္ လူထုနဲ႔တသားထဲက်ေနတဲ့ က်န္းမာေရး၀န္ထမ္းေတြ၊ ပညာေရး၀န္ထမ္းေတြ အဲဒီလိုလူပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကို ေမးျမန္း
    စုံစမ္းလ်င္ ပိုၿပီး ထိေရာက္မွာေပါ့လို႔ ေျပာေသးတယ္။

    သူေျပာတာကို ငါလည္းနားေထာင္ၿပီးျပန္ေျပာလိုက္တယ္၊ ၁၉၆၂ခုႏွစ္ကစၿပီး ဒီေန႔အထိ ရက္ရက္စက္စက္
    ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္တာခံလာခဲ့ရတဲ့ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္ထဲကလူေတြရဲ့အေျဖေတြဟာ ဒီမိုကေရစီအေရးနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး
    အတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလားေပါ့၊ သူဘာျပန္ေျပာလဲသိလား အခု လြတ္လြတ္လပ္ရဲရဲတင္းတင္း
    ေျပာလို႔ ရေနၿပီတဲ့ကြာ။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏စစ္မွန္ေသာဒီမိုကေရစီရရွိေရးႏွင့္ စီးပြားေရးမ်ားအတြက္ အ
    ေမရိကန္က ေဒၚလာ ၃၇၅ သန္းေက်ာ္ကူညီ ဆိုတဲ့ေခါင္းစည္းနဲ႔ သတင္းေဆာင္းပါးတပုဒ္ ပူစပ္ပူေလာင္ သ
    တင္းဂ်ာနယ္မွာ ဘတ္လိုက္မိတယ္။
    See more at: http://www.hotnewsweekly.com/node/3756

    အေမရိကန္အစိုးရက ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ ဗမာစစ္အစိးရအေပၚစီးပြါးေရးပိတ္ဆို႔မႈေတြ လုပ္
    တာခံရလို႔ ဗမာျပည္ႀကီး ပညာေရး၊ စီးပြါးေရး၊ က်န္းမာေရး၊ အကုန္လုံးက်ဆင္းရပါတယ္လို႔ ေျပာတဲ့စစ္အစိုး
    ရေထာက္တုိင္ေတြကို ငါ ႐ိုင္း႐ိုင္းစိုင္းစိုင္းမေျပာခ်င္ဘူး။
    ထိပ္ပိုင္းကလူေတြ အက်င့္ပ်က္ျခစားတာကို စစ္တမ္းေကာက္ထားတာေတြထဲက တခ့်ိဳကိုၾကည့္ၾကရေအာင္။

    Transparency International အဖဲြ႔ရဲ႕ CPI ကမၻာအ၀ွမ္း အဂတိလိုက္စားမႈ အေျခအေနသံုးသပ္တဲ့ စစ္
    တမ္းထဲမွာ ႏိုင္ငံေပါင္း ၁၇၅ႏိုင္ငံထဲ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အဆင့္ ၁၅၆ဆိုေပမဲ့ မႏွစ္တုန္းက ၁၅၇ထက္ တဆင့္
    တက္လာတယ္လို႔ ေျပာၿပီး သတ္မွတ္တဲ့အမွတ္ေပးႏႈန္းမွာေတာ့ ၂၁ မွတ္ျဖစ္လို႔ မႏွစ္ကနဲ႔ အတူတူပဲလို႔ ဆို
    ျပန္တယ္။
    See more at: http://burmese.voanews.com/content/article/2544472.html

    စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေပါင္း ၃,၀၀၀ ေက်ာ္ဆီကေန ေကာက္ယူတဲ့သေဘာထားေတြေပၚ အေျခခံထားတဲ့စစ္
    တမ္းမွာ သေဘာထားေပးခဲ့တဲ့ကုမၸဏီေတြထဲ ၂၀% က အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈဟာ သူတို႔လုပ္ငန္းေတြအတြက္ သိပ္ဆိုးရြားတဲ့အတားအဆီးတခု ျဖစ္ေနတယ္လို႔ေျပာၾကလို စစ္တမ္းမွာပါတဲ့ ကုမၸဏီ ၆၀% က မွတ္ပံုတင္
    ရဖို႔၊ လိုင္စင္ ဒါမွမဟုတ္ ပါမစ္ရဖို႔ လာဘ္ထိုးၾကရတယ္လုိ႔ ေျပာတဲ့အျပင္ ကုမၸဏီ၅၀%ေလာက္ကေတာ့ အပိုေၾကး ေဒၚလာ ၅၀၀ ေလာက္ေပးရတဲ့အေၾကာင္းနဲ႔ ကုမၸဏီတဒါဇင္ေက်ာ္က ေဒၚလာ၁၀,၀၀၀ ေက်ာ္ထိ
    ေတာင္အပိုေၾကးေပး ရတယ္ဆိုတာ VOA မွာဘတ္ရတယ္။
    See more at:
    http://burmese.voanews.com/content/eco-myanmar-business-survery-2014/1912823.html

    ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနိမ့္က်တဲ့တိုင္းျပည္ေတြစာရင္း က ကင္းလြတ္ဘို႔ဆိုလ်င္ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရးက႑ျမႇင့္တင္မႈနဲ႔ ထုတ္ ကုန္တိုးျမႇင့္ႏိုင္မယ့္က႑တိုင္းကို စနစ္တက်ဗ်ဴဟာခ်မွတ္လုပ္ေဆာင္ဘို႔လိုတယ္လို႔ေျပာရင္း လက္ရွိအခ်ိန္
    မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရးထုတ္ကုန္က အရမ္းကိုနည္းေနတယ္။ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရးထုတ္ကုန္ အထြက္မ်ားလာဖို႔ ဘယ္လိုလုပ္မလဲဆိုတာနဲ႔ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရးက႑ ဖြံ႔
    ၿဖိဳးလာဖို႔နဲ႔ ထုတ္ကုန္ျမင့္မားလာဖို႔ ဆက္စပ္တဲ့က႑ေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္မႈေတြမွာ ေသခ်ာေအာင္လုပ္ႏိုင္မွ
    က႑ႏွစ္ခုစလုံး ဖြံ႕ၿဖိဳးလာၿပီး တိုင္းျပည္ ရဲ့စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးလာမွာျဖစ္တယ္" လို႔ ျမန္မာတိုင္း(စ္) သတင္းမွာ
    ဂ်န္ခ်န္ဒရာ ကေျပာသြားေသးဗ်ား။
    See more at:
    http://myanmar.mmtimes.com/index.php/national-news/12865-2014-12-11-11-49-57.html

    စီးပြားေရးပညာရွင္ Sean Turnell က်ေတာ့
    “၂၀၁၅ ေနာက္ပိုင္းမွာ အစိုးရသစ္အေနနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ျပဳလုပ္မယ္ဆုိရင္ အဓိကက်တာက စစ္တပ္နဲ႔
    စစ္တပ္ရဲ့ လႊမ္းမိုးတဲ့အခန္းက႑ကို ေျပာင္းလဲဖို႔ ျပဳလုပ္မွာလား တကယ္ျဖစ္သင့္တဲ့အတုိင္း စစ္တပ္ရဲ့ခ်ဳပ္
    ကိုင္မႈကိုေလွ်ာ့မွာလား ” ဆိုတဲ့ေမးခြန္းထုတ္သြားတာ ဘတ္လိုက္ရျပန္တယ္။
    See more at: http://burmese.voanews.com/content/article/2554495.html

    စီးပြားေရးဆုိင္ရာ အႀကံေပး ေဒါက္တာေဇာ္ဦးက အထူးသျဖင့္ အခ်ိန္နဲ႔အမွ်ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ဘ႑ာေရးလုပ္ ငန္းေတြမွာ ေခတ္မီေအာင္လုပ္ဖုိ႔ လုိေနပါတယ္။
    ဆက္သြယ္ေရးစနစ္ေတြက အားမေကာင္းေသးဘူး။
    အထူးသျဖင့္ ေငြေရးေၾကးေရးမွာ ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္ေတြနဲ႔၊ ဘဏ္ေတြအခ်င္းခ်င္း ကြန္ယက္လုိ ခ်ိတ္
    ႏိုင္တဲ့ကိစၥေတြ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၿမိ့ဳ တၿမိ့ဳနဲ႔တၿမိ့ဳ ခ်ိတ္ဆက္ႏုိင္တဲ့ကိစၥေတြ၊ ဒါေတြက ေသခ်ာမလုပ္ႏုိင္ေသး
    ဘူးခင္ဗ်။
    အဲဒါက ႐ုိး႐ုိးဆက္သြယ္ေရးနဲ႔ မတူပဲနဲ႔ တကယ့္ကုိ စိတ္ခ်ရၿပီးေတာ့၊ Reliable ျဖစ္တဲ့ ဆက္သြယ္ေရးစနစ္
    ေတြ လုိတာေပါ့ေနာ္။
    အဲဒီေတာ့ ဒါေတြက ခ်က္ျခင္းလက္ငင္းကုိ အက်ဳိးရွိႏုိင္တဲ့ ကိစၥမ်ဳိးေပါ့။
    အခုဆုိရင္ ဘဏ္ေတြမွာဆုိ တခုနဲ႔တခုက စာရြက္ေပၚမွာပဲ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီးေတာ့လုပ္ေနရတဲ့ အေျခအေနမွာပဲ ရွိေနတယ္။
    သတင္းနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာအေျခခံေတြနဲ႔ အေျခခံအေဆာက္အအုံ (Infrastructure)က အား
    နည္းေနတာရွိတဲ့အခါမွာ ဥပမာ၊ စေတာ့ခ္ေစ်းကြက္လုိဟာမ်ဳိးဆုိရင္ အခ်ိန္နဲ႔အမွ်အေျပာင္းအလဲေတြအားလုံး
    ကုိ စီမံခန္႔ခဲြႏိုင္မယ့္ အင္တာနက္စနစ္ေတြ၊ သတင္းစီမံခန္႔ခဲြမႈစနစ္ေတြ၊ ဒါေတြဟာ မေပၚလာေသးဘူး ျဖစ္
    ေနတယ္။”
    See more at:
    http://burmese.voanews.com/content/burma-finance-and-banking/1907903.html

    ဘာေတြလိုအပ္ေနသလဲဆိုတာ ၾကည့္ၾကည့္ရေအာင္။
    အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ ပေပ်ာက္ဘို႔လိုတယ္။
    လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးမႈက ထုတ္ကုန္ေတြ တိုးတက္ဘို႔လိုတယ္။
    သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ အခ်ိန္မွီဆက္သြယ္ႏိုင္တဲ့နည္းစနစ္ေတြလိုတယ္။
    ဘဏ္မွာေငြအပ္ထားတဲ့ လူေတြ ယုံၾကည္စိတ္ခ်မႈရွိဘို႔လိုတယ္။
    ႀကိဳတင္ကာကြယ္လို႔ရတဲ့ ေရာဂါနဲ႔ ေသဆုံးရမယ့္ကေလးေတြ မရွိဘို႔လိုတယ္။
    ေအာက္ေျခလူတန္းစားကေန တက္လာတဲ့ အေျခခံပညာေရးစနစ္ ေပၚေပါက္ဘို႔လိုတယ္။
    ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္ စိတ္ဒါဏ္ရာခံစားေနရသူေတြအတြက္ လုံေလာက္တဲ့ကုသမႈနဲ႔ ျပန္လည္ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္
    ဘို႔ လိုတယ္။
    တရားဥပေဒ စိုးမိုးဘို႔လိုတယ္။
    ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ စစ္တပ္က ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတာေတြမရွိဘို႔ လိုတယ္ဆိုတာ အဓိကက်ေနတယ္။

    ကဲ ငါ့အျမင္ဘယ္လိုရွိသလဲဆိုတာ အဲဒီ ေဒါက္တာဘြဲ႔ယူမယ့္ သူငယ္ေလး ေမးလ်င္ငါေတာ့ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါ
    တီ မေကြးတိုင္းမဲဆႏၵနယ္အမွတ္(၁)က ဦးလွေဆြရဲ့စကားကို ငွားၿပီးေျပာမွာပဲ။
    ကမၻာ့အေျခအေနကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ပါ။
    ဘယ္ႏိုင္ငံက သူတို႔သူပုန္ေတြကို ေဆြးေႏြးေနသလဲ။
    အေမရိကန္က အိုစမာဘင္လာဒင္နဲ႔ ဘယ္ႏွခါၫွိဘူးလဲ။
    ဒုတိယကမၻာစစ္တုန္းက သမၼတထ႐ူးမင္းကိုေမးတယ္ ေနာက္ထပ္လူမေသေအာင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ တဲ့။
    ေနာက္ထပ္လူမေသေအာင္ ဂ်ပန္ကို အႏုျမဴဗုံးက်ဲလိုက္တဲ့။
    အဲဒီေတာ့ Little boy bomb နဲ႔ Fat man bomb ႏွစ္လုံး ဂ်ပန္ကိုက်ဲခ်လိုက္တယ္။
    လူေတြထပ္မေသေအာင္ အျပတ္ခ်လိုက္ရမယ္။

     
    ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီ မေကြးတိုင္းမဲဆႏၵနယ္အမွတ္(၁)က ဦးလွေဆြ ေျပာတဲ့ Fat man bomb
    Source photo from http://www.google.com/images

    ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီ မေကြးတိုင္းမဲဆႏၵနယ္အမွတ္(၁)က ဦးလွေဆြ ေျပာတဲ့ Little boy bomb
    Source photo from http://www.google.com/images 

    ဒါကေတာ့ ေနျပည္ေတာ္က ဗမာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြအတြက္ drone
    Source photo from http://www.google.com/images

    ျပည္ေထာင္စု ဗမာႏိုင္ငံေတာ္(ျပည္ေထာင္စု ျမမၼာႏိုင္ငံေတာ္) ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာဘို႔ ဘာလိုအပ္သလဲ။
    ဗမာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ အေတြးအျမင္ကို သုံးသပ္ၾကည့္ပါ။
    ဗမာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဆိုတာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လူလိုနားမလည္ႏိုင္ၾကဘူး။
    ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို နားမလည္ႏိုင္တဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြပီပီ၊ ႏိုင္ငံဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ဘို႔ အေရး၊ ျပည္သူလူထုရဲ့ အေရးကို ကိုယ္ခ်င္းမစာႏိုင္ၾကတဲ့အတြက္ လူေတြကို ဖိႏွိပ္ၫွင္းဆဲသတ္ျဖတ္ဘို႔ကလြဲၿပီး ဘာမွမလုပ္တတ္ မကိုင္တတ္ၾကဘူး။
    ဒါေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စု ဗမာႏိုင္ငံေတာ္ (ျပည္ေထာင္စု ျမမၼာႏိုင္ငံေတာ္) တိုးတက္ဖြံၿဖိဳးဘို႔ ဗမာစစ္ေခါင္း
    ေဆာင္ေတြကို drone စာေကြၽးပစ္ရမွာျဖစ္တယ္။
    လို႔ ငါေျပာလိုက္မယ္သူငယ္ခ်င္း။
    မင္းႀကိဳက္ပါ့မလား။
    ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ မင္းအမ်ိးေတြ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေျခခ်င္းလိန္ေနတယ္ေလ။
    ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီ မေကြးတိုင္းမဲဆႏၵနယ္အမွတ္(၁)က ဦးလွေဆြေျပာသလို မဆိုင္တဲ့သူေတြေရွာင္ၾက လို႔ ႀကိဳ တင္စာက်ဲလိုက္လ်င္ ျဖစ္မွာပါေနာ။


    က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

    မင္းစိုးစံ
    (အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

    Saturday, December 6, 2014

    အေၾကြးျပန္ဆပ္ဘို႔ မေမ့ၾကနဲ႔


    အေၾကြးျပန္ဆပ္ဘို႔ မေမ့ၾကနဲ႔

    December 06, 2014
    Saturday

    By မင္းစိုးစံ

    သူငယ္ခ်င္း ဒီႏွစ္ေဆာင္းက တမ်ိဳးႀကီးပဲေနာ္။ ေတာ္ေလးၾကာ ႏွင္းက်လိုက္၊ ေတာ္ေလးၾကာေနပူလိုက္နဲ႔ ဟိုး
    အရင္တုန္းကနဲ႔ တူ႔ကိုမတူေတာ့တာ။ ၿပီးေတာ့ သစ္ပင္ေတြက အရြက္ေတြလည္း အေတာ္မ်ားမ်ားအကိုင္း
    ေပၚမွာ က်န္ေနတာေတြ႔ရတယ္။ ၿခံ၀င္းထဲကသစ္ရြက္ေတြကို အပင္ေပၚကသစ္ရြက္ေတြကုန္မွ သိမ္းမယ္ဆို
    ၿပီးေနေနလိုက္တာ သစ္ရြက္ေတြအကုန္မေၾကြခင္ ႏွင္းေတြက်လာလို႔  ျမက္ခင္းေပၚကသစ္ရြက္ကို ႏွင္းခဲ
    ေတြ ဖုံးကုန္တယ္။
    ေႏြေပါက္လာလ်င္ ျမက္ပင္အေတာ္မ်ားမ်ား ခါတိုင္းႏွစ္လို သန္သန္မာမာနဲ႔ ျပန္မွေပါက္ႏိုင္ပါ့မလားမသိဘူး။
    အရင့္အရင္ႏွစ္ေတြတုန္းက ျမက္ခင္းေပၚမွာသစ္ရြက္ေတြမရွိေတာ့ ႏွင္းေတြအရည္ေပ်ာ္တာနဲ႔ ျမက္ပင္ေလး
    ေတြဟာ နဂိုလ္အတိုင္း စိမ္းစိမ္း စိုစိုနဲ႔ ျပန္ေပါက္လာႏိုင္ေပမယ့္ လာမယ့္ႏွစ္မွာေတာ့ ျမက္ခင္းအတြက္ အ
    ေျခအေန သိပ္ေကာင္းမယ့္ပုံမေပါက္ဘူးထင္တာပဲ။ ရာသီဥတုက မမွန္ေတာ့ဘူးေလ။

    ကမၻာေပၚကေနရာတိုင္းလိုလိုမွာ ဟိုေနရာက ေျမၿပိဳလ်င္ ဒီေနရာက ေရႀကီး၊ ဒီေနရာက ငလ်င္လႈပ္လ်င္ ဟို
    ေနရာက မုန္တိုင္း၀င္၊ ေတာင္ၿပိဳတဲ့ေနရာၿပိဳ၊ ေခ်ာ္ရည္ပူေလာင္တဲ့ ေနရာနဲ႔၊ ေရာဂါဆန္းေတြခံစားေနရတဲ့ေဒ
    သ၊ အငတ္ေဘးနဲ႔ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ေဒသ၊ စစ္ပြဲေတြ သတင္းၾကည့္လိုက္လ်င္ အဲဒါမ်ိဳးခ်ည္းေတြ႔ရ ျမင္ရ ၾကား
    ရေတာ့ ငါတို႔ေနေနတဲ့ကမၻာႀကီးဟာ အခုခ်က္ခ်င္းမ်ား ထ,ပ်က္ေတာ့မလားေပါ့ကြာ။
    ကမၻာႀကီးမပ်က္ခင္ တိုင္းျပည္ေတြ အရင္ပ်က္ရလိမ့္မယ္၊ တိုင္းျပည္ထဲကမွ ေနရာအစိပ္အပိုင္းေလးေတြ
    တခုခ်င္း တခုခ်င္း တျဖည္းျဖည္းခ်င္းပ်က္မယ့္သေဘာလို႔ အဲဒီလို နားလည္မိတယ္။

    ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ျပည္ေထာင္စု ဗမာႏိုင္ငံေတာ္(ျပည္ေထာင္စု ျမမၼာႏိုင္ငံေတာ္) ဆိုတဲ့အထဲက က
    ရင္ျပည္နယ္ကို ၾကည့္ၾကရေအာင္၊ မိဇံေတာင္ ကုန္ၿပီ။ ဘားမဲေတာင္လည္း သြားၿပီ။ ဇြဲကပင္ေတာင္ မသြား
    တသြားျဖစ္ဘို႔ အရိပ္သန္းေနၿပီ။ တာစူေနၿပီ။ အဲဒါေတြက မ်က္ေစ့နဲ႔ ျမင္ႏိုင္ ေတြ႔ႏိုင္တဲ့ အရာ၀တၳဳေတြ။
    အဲဒီလိုမျမင္မေတြ႔ႏိုင္တဲ့အရာေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိတယ္ သူငယ္ခ်င္း။
    ၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ (၁၆-၁၂-၂၀၁၄)အဂၤါေန႔ကေနစၿပီး (၂၂-၁၂-၂၀၁၄)တနလၤာေန႔အထိ (၆)ရက္တိတိအလင္း
    ေရာင္လံုး၀မရွိပဲ ကမၻာႀကီးေမွာင္ေနမယ္လို႔ နာဆာအဖြဲ႔ ႀကီးကေျပာလိုက္တာ မင္းသိမွာေပါ့။ ကရင္ျပည္နယ္ေရရွားေတာ့မယ္။
    အနာဂါတ္ကရင့္မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြ အသတ္ခံရေတာ့မယ္။ မင္းယုံရဲ့လား။
    ကမၻာႀကီး ၆ရက္ေလာက္ ေမွာင္မွာနဲ႔ ကရင္ျပည္နယ္ ေရရွားမွာ၊ ကရင့္မ်ိဳးဆက္သစ္အသတ္ခံရမွာ ဘာဆိုင္
    လို႔လဲဆိုၿပီး ေမးမလို႔လား။
    ငါေရးတဲ့စာေၾကာင္းေတြကို ဆုံးေအာင္ဘတ္ၿပီးလ်င္ေတာ့ မင္း သေဘာေပါက္မွာပါ။

    ဗမာစစ္အာဏာရွင္အဆက္ဆက္ကို မင္းျပန္ၾကည့္လိုက္ အေစာဆုံး သမၼတႀကီးဦးေန၀င္းေပါ့ကြာ။
    ေနာက္ေတာ့ ဗိုလ္စိန္လြင္ ဦးေမာင္ေမာင္ ဗိုလ္ေစာေမာင္ ဗိုလ္သန္းေရႊ ဗိုလ္သိန္းစိန္ စသည္ျဖင့္ေပါ့။
    သမၼတေဟာင္း ဦးေန၀င္းေခတ္တုန္းက ငါတို႔တေတြရဲ့ ေျခၫွပ္ရာဘာဘိနပ္ေပၚမွာ ဘယ္ဘက္က ေန၀င္း
    ညာဘက္က စန္းယု ဆိုတဲ့နံမည္ေတြကို ဓါးေျမွာင္နဲ႔ထြင္းၿပီး စီးခဲ့ၾကတာမင္းမွတ္မိမွာပါ။
    ေန၀င္းမေသ ရြာမျပန္ ဆိုတဲ့စာတမ္းကို ရင္ဘတ္ေပၚမွာ မင္းေရးခဲ့ေသးတာပဲ။
    ငါတို႔နည္း ငါတို႔ဟန္နဲ႔ အတတ္ႏိုင္ဆုံး စစ္အာဏာရွင္ကို ဆန္႔က်င္ခဲ့ၾကတာ လို႔ေျပာလ်င္ ပိုမွန္မယ္။
    သမၼတေဟာင္း ဦးေန၀င္းေသသြားတာၾကာခဲ့ေပမယ့္ မင္းေရာငါပါ ကိုယ့္ရြာကို မျပန္ႏိုင္ၾကေသးဘူး။
    ျပန္ေတာင္မျပန္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။
    စစ္အာဏာရွင္ေတြ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ေနသမွ် ဘယ္ေသာအခါမွ် ရြာျပန္ေရာက္မွာမဟုတ္ဘူး။
    သမၼတေဟာင္း ဦးေန၀င္းတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊတို႔ က လူထုကိုေပၚေပၚတင္တင္ သတ္တယ္။ လက္ရွိသမၼတ ဦးသိန္းစိန္က်ေတာ့ လူထုကို တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ၫွင္းၿပီးသတ္တယ္။
    စိတ္ဓါတ္ေတြ ပ်က္ျပားေအာင္၊ ဘ၀ေတြ နာလန္မထူႏိုင္ေအာင္၊ နည္းမ်ိဳးစုံနဲ႔ၫွင္းဆဲၿပီးမွ အသက္ထြက္
    ေအာင္လုပ္တယ္။
    အဲဒီလို သတ္ေနတယ္ဆိုတာ မင္းျမင္ေအာင္ ငါဆက္ေရးျပမယ္။

    သမၼတေဟာင္းဦးေန၀င္းရဲ့ေျမးေတြျဖစ္တဲ့ ဦးေက်ာ္ေန၀င္း၊ ဦးဇြဲေန၀င္းတို႔ နဲ႔ KNU, BGF, DKBA (ကလိုထူး
    ေဘာ) KNU/KNLA Pc တို႔က စီးပြားေရးတာ၀န္ခံေတြ ကရင္ျပည္နယ္ထဲ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈနဲ႔ဆိုင္တဲ့ ကိစၥေတြ
    အတြက္ ႏို၀င္ဘာ (၁၃)ရက္ေန႔က ဘားအံၿမိဳ့၊ ဇြဲကပင္ဟိုတယ္မွာေတြ႔ၿပီး ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတယ္ကြ။
    အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအျပည့္အ၀မရေသးခင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈနဲ႔ဆိုင္တဲ့ စီးပြားေရးကိစၥရပ္ေတြ
    လုပ္ဘို႔ သင့္၏ မသင့္၏ ဆိုတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး (Omni Focus Company)ရဲ့ မန္းေနဂ်င္းဒါ႐ိုက္တာ ဦးေက်ာ္
    ေန၀င္းက
    “အရင္ကလဲ ျပည္တြင္းစစ္ေတြ ႏွစ္ရွည္ျဖစ္ခဲ့တာပဲ။
    ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈေတြ လုပ္ခဲ့ၾကတာပဲ။
    တည္ၿငိမ္မႈမရွိလည္း လုပ္မွာပဲ။
    ႐ႈံးခဲ့ရင္ ဒါဟာကၽြန္ေတာ္ေရးတဲ့ သမုိင္းပဲ။
    ႏိုင္ခဲ့ရင္လည္း ကၽြန္ေတာ့္သမုိင္းပဲ။” ဆိုတာေျပာသြားတယ္။

    အဲဒီအစည္းအေ၀းပြဲမွာ KNU တပ္မဟာ (၇)စီးပြားေရးတာ၀န္ခံဗိုလ္မွဴး ေစာမိုးဇက္၊ တပ္မဟာ (၇)ဗ်ဴဟာမွဴး
    ဗိုလ္မွဴးႀကီးေစာေဖာဒို၊ KNU, KNLA Pc စီးပြားေရးတာ၀န္ခံေစာကေပၚထူး စတဲ့ ကရင္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ပါ
    တယ္တဲ့။
    ေက်ာက္မီးေသြးနဲ႔လည္ပတ္ႏိုင္တဲ့ မဂၢါ၀ပ္ (၃၀၀၀)၊ထြက္မယ့္ လွ်ပ္စစ္စက္႐ုံကို ေဆာက္မလို႔တဲ့ဗ်ား။
    ျပည္တြင္းက ေက်ာက္မီးေသြးေတြကို အဓိကသုံးသြားမယ္၊ မေလာက္လ်င္ ၾသစေတးလ် နဲ႔ အင္ဒိုနီးရွားက
    ေန သြင္းမယ္လို႔ေျပာတယ္။
    ဒီေနရာမွာ ဦးေန၀င္းရဲ့ေျမးက သူ႔သမိုင္းသူေရးေတာ့မယ္။ တနည္းအားျဖင့္ သူ႔အဘိုးမျဖဳတ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ကရင္မ်ိဳး
    ကို သူျဖဳတ္မယ္ဆိုတဲ့ စိမ္ေခၚသံပဲသူငယ္ခ်င္း။

    ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း၊ ပင္ေလာင္းၿမ့ိဳနယ္ခြဲ၊ တီက်စ္ရြာမွာရွိတဲ့ ေက်ာက္မီးေသြး
    စက္႐ုံေၾကာင့္ ေဒသခံေတြက်န္းမာေရးထိခိုက္သလို မီးေသြးျပာေတြက်တဲ့အိမ္က ၀က္ေတြဆိုရင္ သား
    ေတာင္မေပါက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး လို႔ေျပာတယ္။
    အဲဒီေဒသက ကေလးသူငယ္ဦးေရတစ္သိန္းမွာ ၄၀၉၉.၆ေယာက္ဟာ အသက္႐ွဴလမ္းေၾကာင္းနဲ႔ဆိုင္တဲ့
    ေရာဂါ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုပဲ။
    ဒီေတာ့ ကရင့္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ ႐ွဴနာ႐ိွဳက္ကုံး ျဖစ္ေတာ့မယ္။ ၿပီးလ်င္ လူစဉ္မမွီပဲ စိတ္ဓါတ္ေတြက်မယ္။

    ဒါ့အျပင္ မဂၢါ၀ပ္၅၀ထြက္တဲ့ ေက်ာက္မီးေသြးစက္႐ုံတစ္႐ုံတစ္႐ုံဟာ တစ္ႏွစ္ကို ေရဂါလန္ ဘီလ်ံ ၇၀အထိ သုံးရမွာဆိုေတာ့ ေျမေအာက္ေရခန္းေျခာက္မႈကို ၾကံဳေတြ႔ႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း ဓာတုေဗဒပညာရွင္ ေဒါက္တာ
    ခင္ေမာင္ညိဳ ေျပာထားတာ။
    ဆိုေတာ့ မဂၢါ၀ပ္ ၃၀၀၀အတြက္ ေရဘယ္မွာသြားရွာမလဲ။ ကြၽန္းပင္စိုက္မလို႔လား။
    ကြၽန္းပင္က သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္ဘို႔မေျပာနဲ႔ ေပါက္ေတာင္ေပါက္ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။
    ေရမွမေလာက္တာ။ သူဆက္ၿပီးေျပာထားတာက
    "ေက်ာက္မီးေသြးမွာ အဓိကလုိအပ္တာကေရပါ။ 
    ေက်ာက္မီးေသြးစက္႐ုံေတြက Steam Turbine နဲ႔လည္ပတ္တဲ့အတြက္ ေရလုိအပ္တယ္။
    ပင္လယ္ေရကုိ ဘိြဳင္လာမွာသုံးလုိ႔မရဘူး။ 
    ေရသန္႔ပဲသုံးလုိ႔ရတယ္။
    ေရသန္႔ေတာင္ ေရညိႇမတက္ေအာင္ ပုိးသတ္ထားရမွာျဖစ္တယ္" ဆိုတာကို ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညိဳက ေျပာထားတာ။
    ဆိုေတာ့ ကရင္ျပည္နယ္ကလူထု ေရငတ္ၾကရေတာ့မယ္။ ႐ႉနာ႐ိႈက္ကုံး ျဖစ္ၾကရေတာ့မယ္။
    ၿပီးေတာ့ မခ်ိမဆန္႔ေရာဂါေ၀ဒနာေတြနဲ႔ ေစာေစာစီစီး အမ်ိဳးျပဳတ္ၾကရေတာ့မယ္။

    သမၼတေဟာင္း ဦးေန၀င္းရဲ့ေျမး (Omni Focus Company)ရဲ့ မန္းေနဂ်င္းဒါ႐ိုက္တာ ဦးေက်ာ္ေန၀င္းေရး
    မယ့္သမုိင္းဟာ ကရင္လူမ်ိဳးေတြအတြက္ ကံၾကမၼာဆိုးလို႔ ငါေျပာခ်င္တယ္။
    သူ႔အတြက္ စီးပြါးေရးအရ တြက္ေျခကိုက္မယ္။
    ၿပီးေတာ့ သူ႔အဘိုးမေၾကခဲ့တဲ့ ကရင္အမ်ိဳးျဖဳတ္ေရးဆိုတဲ့ သမိုင္းေပးတာ၀န္ကို အေကာင္းဆုံးထမ္းေဆာင္
    သြားႏိုင္လိမ့္မယ္။
    ဒါေၾကာင့္သူက သူ႔သမိုင္းသူေရးတာလို႔ ေျပာလိုက္တာေပါ့။

    မင္းအမ်ိဳးေတြ အဲဒီလုပ္ကြက္မွာ ရွယ္ယာပါေနလားမသိဘူး။
    မင္းအမ်ိဳးကို ရွယ္ယာ ၀င္မပါၾကနဲ႔လို႔ ေျပာဘို႔ မင္းမွာတာ၀န္ရွိတယ္ေနာ္။
    မင္းအရက္မူးၿပီး စပါးက်ီေပၚက ျပဳတ္က်တုန္းက မင္းကိုေရမန္းေတြ ဆီမန္းေတြမန္းၿပီး သက္သာေအာင္လုပ္
    ေပးခဲ့တဲ့ ေရမန္းဆရာရဲ့သြားကို မဆလ တပ္က ႐ိုက္ခ်ိဳးသြားတာ။ မင္းေသနတ္ကို ၀ွက္ထားေပးတဲ့ မီးဖြါးခါ
    စ ကေလးအေမတေယာက္လည္း မဆလ စခန္းမွာ ၃ရက္နဲ႔ ၂ည အခ်ဳပ္ခံခဲ့ရတာ။
    အဲဒါ မင္းမွာတာ၀န္ရွိတယ္။ ျပည္သူေတြအေပၚ မင္းျပန္ဆပ္ရမယ့္ အေၾကြးေတြ။
    မင္းအတြက္ သူတို႔ေပးခဲ့တဲ့ သြားေတြအတြက္။ ႏို႔မစို႔ရလို႔ ဆာေလာင္ေနတဲ့ ကေလးငယ္အတြက္။
    မျမင္ရႏိုင္တဲ့ တန္ဘိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ သားအမိႏွစ္ေယာက္ရဲ့ စိတ္ေ၀ဒနာေတြအတြက္။
    ေလာကမွာေ၀ဒနာမွန္သမွ် အင္မတန္ အခံရခက္လွပါတယ္။
    အဲဒီေ၀ဒနာေတြအားလုံးမွာ ဆာေလာင္မႈေၾကာင့္ခံစားရတဲ့ ေ၀ဒနာဟာအဆိုးဆုံးဆိုတာ မင္းအသိ။
    ငါတို႔ ထမင္းငတ္ခဲ့ဘူးတယ္။ ငါတို႔ ေရငတ္ခဲ့ဘူးတယ္။
    အဲဒါ မင္းတေယာက္ထဲအတြက္ ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ ငါတို႔လက္လွမ္းမီသေလာက္ ျပည္သူေတြ။
    ငါတို႔လက္လွမ္းမမွီတဲ့ ေဒသက ျပည္သူေတြ၊ ငါတို႔မသိလိုက္တဲ့ ျပည္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိမလဲ။
    ၆၅ႏွစ္ဆိုတဲ့ ခရီးမွာ။
    အဲဒါ မင္းျပန္စဉ္းစားၿပီး ဘာလုပ္သင့္သလဲဆိုတာ အရက္မမူးတဲ့အခ်ိန္မွာဆုံးျဖတ္။
    အရက္မူးမွ ငိုသံပါႀကီးနဲ႔ ငါမွားပါတယ္ဆိုၿပီး လုပ္ေန႐ုံနဲ႔မၿပီးဘူး။
    လူစိတ္ရွိေသးတယ္ဆိုလ်င္ ေျပာတာပါ။

    က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

    မင္းစိုးစံ
    (အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

    မွီျငမ္းကိုးကားထားသည့္ ေနရာဌာနမ်ား

     http://www.news-eleven.com/local
    http://www.hotnewsweekly.com/node/3775
    https://www.facebook.com/sawsharphoehi

    Sunday, November 30, 2014

    ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္စဉ္


    November 30, 2014
    Sunday

    “ EXPLOSIONS “

    A fermenting pot of toddy bubbles with froth
    A ram-shackled bamboo container resembles a toddler’s balancing act
    And my hands holding the coconut cup become somewhat boneless.

    Inside a dilapidated hut with a torn roof
    and tattered thatch walls,
    My beloved family barely tolerates the monsoon.

    This meaningless life saddens my heart
    Worse than an old rat’s hole
    Absorbing a continuous flow of pouring toddy.

    Vapors of anger evaporates,
    as the jaw clenches and the tears burst.
    What does the future hold for someone like me,
    Being born under a useless rule of a military regime?

    As Saing Htee Saing’s fists hit the wall,
    With much resentment,
    mine hits the palm tree
    left and right,
    Leaving bloodstained hands
    contused and crushed.

    Where is my family’s food for tomorrow’s tomorrows,
    If--------I cannot climb
    the palm tree?

    MIN SOE SAN
    A Karen Refugee from Afar
    Translator (Mi Mi Oo)  

    ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္စဉ္

    By မင္းစိုးစံ

    ျမဴအိုးထဲက ထန္းရည္
    အျမွဳပ္ေတြ ပလုံစီ
    ရီတီတီ ၀ါးက်ည္ေထာက္
    လမ္းေလွ်ာက္သင္တဲ့ ကေလးလိုယိုင္
    အုန္းမႈတ္ခြက္ကိုင္တဲ့ ငါ့ရဲ႕လက္
    အ႐ိုးမဲ့သလို ျဖစ္။

    ငါခ်စ္တဲ့မိသားစု
    ယိုင္ၿပိဳလုတဲအိုပ်က္
    ထရံၿပဲနဲ႔ ေခါင္မိုးလန္
    သည္မိုးဒါဏ္ မခံႏိုင္။

    ဘ၀,က အဓိပၸါယ္မဲ့
    မခ်ိတဲ့ငါ့ရင္ထဲ
    ထန္းရည္ေတြ တြင္တြင္ေလာင္း
    ၾကြက္တြင္းေဟာင္းထက္ဆိုး။

    ေဒါသ,က အခိုးပ်ံ
    အံႀကိတ္လို႔ခံလိုက္
    မ်က္ရည္ေတြ ပ်ိဳက္ကနဲက်
    ဘာမွ်သုံးလို႔မရတဲ့စနစ္
    စစ္အစိုးရေခတ္မွာ လူျဖစ္ရတဲ့ဘ၀,
    အနာဂါတ္ဆိုတာ ဘာလဲ။

    စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ့ လက္သီးက
    နံရံကို ထိုးခ်လိုက္တဲ့အခ်ိန္
    မေၾကနပ္မႈမ်ားစြာနဲ႔ ငါ့လက္သီး
    ထန္းပင္ကို ဘယ္ညာ ပိတ္တီးလိုက္တယ္။

    နီရဲေစးထန္းတဲ့ ငါ့ရဲ့လက္ေတြ
    စုတ္ျပတ္မြေၾက။

    မိသားစုအတြက္ထမင္း
    မနက္ျဖန္ရဲ့ မနက္ျဖန္မ်ားအတြက္
    ငါ ထန္းမတက္ႏိုင္လို႔ကေတာ့။

    မင္းစိုးစံ
    (အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)
    December 25, 2009

    Friday, November 28, 2014

    နည္းပညာေခတ္မွာ သတိျပဳစရာ



    နည္းပညာေခတ္မွာ သတိျပဳစရာ

    November 27, 2014
    Thursday

    By မင္းစိုးစံ

    သူငယ္ခ်င္း ငါ့ကဗ်ာကိုဘတ္ၿပီးၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္။
    ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ မင္းေပးလိုက္တဲ့ Email ထဲမွာ ငၾကြားႀကီး လို႔ ငါ့ကိုေျပာထားလို႔ပါ။
    ၾကြားစရာကလည္း ဘာမွ်မရွိ၊ ၾကြားရမယ့္လူဆိုလို႔ မင္းတေယာက္ပဲရွိေနတာေလ။
    ေအး ငါကမင္းနဲ႔ပဲၾကြားတာ တျခားဘယ္သူ႔နဲ႔မွ် ငါမၾကြားရဲဘူး။ ၾကြားခ်င္စိတ္လည္း မရွိဘူး။
    ၾကြားလို႔လည္း မရဘူး။
    ခုေခတ္လူေတြက အရင္တုန္းကလို မဟုတ္ဘူးေဟ့။ အဆင့္ေတြျမင့္လာၾကၿပီ။
    အေတြးအေခၚေတြ ျမင့္၏ မျမင့္၏ ဆိုတာကိုေတာ့ ငါေကာင္းေကာင္းမသိဘူး။ သူတို႔ကိုင္ေနတဲ့ ေနာက္ဆုံးေပၚ ပစၥည္းကိရိယာေတြက အင္မတန္တိုးတက္တာ။
    ငါ့ျဖင့္ ကိုင္ေတာင္မကိုင္တတ္ သုံးေတာင္မသုံးတတ္ဘူး။
    ဘယ္ႏွစ္ခုႏွစ္က ဘယ္လိုေတြျဖစ္ခဲ့တာ၊ ဘာေတြကို ဘယ္လိုလုပ္ခဲ့တာ ဆိုတာကို အတိအက်မွတ္သား
    ထား စုေဆာင္းထားတတ္ၾကတာေလ။ ငါေျပာတာမင္းမယုံဘူးလား။

    ငါလို မင္းလို လူေတြကေတာ့ မေန႔ကဘာျဖစ္ခဲ့သလဲဆိုတာကိုေတာင္ ျပန္စဉ္းစားခ်င္ၾကတာမွမဟုတ္ပဲ။
    ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း မင္းေရာငါေရာ သူမ်ားႏိုင္ငံမွာအသက္ရွင္ဘို႔ ေခြးေျပး၀က္ေျပး ေျပးလာခဲ့ၾကရတာမဟုတ္
    လား။
    မင္းနဲ႔ငါ့လို ေျပးလာတဲ့လူေတြထဲက အမ်ားစုဟာ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ေနၾကတာမဟုတ္ဘူးကြ။
    သူတို႔မွာ အေမွ်ာ္အျမင္ေတြရွိၾကတယ္။
    ႏိုင္ငံရပ္ျခားကိုေရာက္ေနေပမယ့္လို႔ ကိုယ့္ၿမိ့ဳကိုယ့္ရြာအတြက္ တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္က ျပန္ၿပီးအလုပ္အေကြၽးျပဳ
    ၾကတယ္။
    မင္းက အရက္ေသာက္ၿပီးၿငိမ္ၿငိမ္ကေလးေနတတ္ေပမယ့္၊ ငါက်ေတာ့ အရက္မူးလာလ်င္ အင္တာနက္ေပၚ
    တက္ၿပီး ဗမာစစ္အစိုးရမေကာင္းေၾကာင္းကို ေရးတဲ့လူဆိုေတာ့ မင္းထက္ငါက ပိုမိုက္ေနမလားမသိဘူး။
    မင္းငါ့ကို ေျပာဘူးထားတာရွိပါတယ္။ လမင္းကို ေဟာင္တဲ့ေခြး ဆိုတာ။

    ေသာၾက္ာေန႔ညေနကေနစၿပီး တနဂၤေႏြ ေန႔ညေနပိုင္းအထိေတာ့ ငါအရက္မေသာက္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ စေနေန႔နဲ႔ တနဂၤေႏြေန႔မွာ ငါ့ေျမးေတြ ကို ကရင္စာသင္ေပးရတယ္ေလကြာ။ အဲဒီေတာ့ မူးေနလို႔မျဖစ္ဘူး။ မူးမူး႐ူး႐ူးနဲ႔ေျပာဆိုမိလ်င္ အမွားမ်ားတတ္ တယ္မဟုတ္လား။ မမူးမ႐ူးပဲေျပာဆိုတာေတာင္ အမွားကင္းတာမဟုတ္္ဘူး။ တျခားလူကိုငါမေျပာဘူး ငါ့အမွားကိုေျပာျပမလို႔။

    က ေလးေတြကို စာသင္ေပးေတာ့ က ကေဍါဟ္ ခ ခြင္ ဆိုတဲ့သင္ပုန္းႀကီးကိုသင္ေပးတဲ့ ငါမွားတဲ့အေၾကာင္း
    မင္းကို ေျပာျပမယ္။
    ဍ အကၡရာစာလုံးကို ဗမာလိုဍရင္ေကာက္လို႔ဘတ္တယ္။
    ဒ အကၡရာကိုေတာ့ ဒေဒြး။
    ဗ အကၡရာကို ဗတက္ခ်ိင့္။
    ေအး ကရင္မွာလည္း ဍ၊ ဒ၊ ဗ အဲဒီစာလုံးေတြကို ဘယ္လိုဘတ္သလဲဆိုေတာ့
    ဍ အကၡရာကို ဍကါင္းဟွင္ (ဍကိုင္းေဂါင္)။
    ဒ အကၡရာကို ဒဏၚသၚ (ဒႏိုင္သိုင္)။
    ဗ အကၡရာကို ဗလင္သၚ (ဗေလာင္သိုင္)။
    အဲဒီလိုေတြအသံထြက္တဲ့အေၾကာင္း ဆရာကိုင္စာအုပ္ထဲမွာေရးထားတယ္။
    အဲဒါကြာ၊ ငါလည္း အလြယ္လိုက္ၿပီး အင္တာနက္ထဲက အသံေတြအတိုင္းသင္ေပးလိုက္မိတယ္။
    ဍအကၡရာကို ဍကါင္းကံင္း (ဍကိုင္းကြန္း)။
    ဗအကၡရာစာလုံးကို ဗလင္အုင္း(ဗေလာင္အုန္း)ဆိုၿပီးေတာ့။
    ဒါတင္မကဘူး အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ ျပန္လွန္ေလ့က်င့္ခန္းေတြလုပ္ဘို႔ဆိုၿပီး အသံထြက္ေတြပါေရးေပး
    လိုက္တယ္။
    အဲဒီမွာပဲ ေက်ာင္းသားမိဘတေယာက္က သူသင္ထားတာေတြက ဒီလိုပါဆိုၿပီးငါ့ကိုေျပာေတာ့ တုံ႔ဆိုင္းမေန
    ပဲစာအုပ္ကို ျပန္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ သူေျပာတဲ့အတိုင္းျဖစ္ေနတယ္။
    ေအး အရက္သာေသာက္ထားလို႔မ်ားကေတာ့ ဘယ္လိုေတြျဖစ္ကုန္မလဲဆိုတာ မေတြးတတ္ေအာင္ပဲ။
    ေသခ်ာတာက အဆိုးဘက္ပိုမ်ားမယ္ထင္တာပဲ။

    ဒီေနရာမွာအင္ တာနက္ေပၚက အသံလိႈင္းနဲ႔တင္ေပးတဲ့ဆရာႀကီးေတြကို အျပစ္ေျပာခ်င္လို႔မဟုတ္ဘူးေနာ္။
    ႏႈတ္၁၀၀ စာ ၁လုံး ဆိုတဲ့ စကားပုံလိုေပါ့၊ ငါကေတာ့ စာထဲကအတိုင္းျပင္ၿပီးသင္ေပးလိုက္တယ္။
    ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းသားမိဘက ငါ့ကိုလာေျပာတာလည္း ရွိသလို ငါတို႔ငယ္ငယ္တုန္းကလည္း အဲဒီအတိုင္း
    သင္လာခဲ့ၾကတာပါ။
    စာအုပ္ကို အေသအခ်ာျပန္မၾကည့္ပဲ သင္ေပးမိတဲ့အမွားေၾကာင့္ကေလးေတြကို ျပန္ျပန္ၿပီးထပ္သင္ေနရ
    ေတာ့ အခ်ိန္မကုန္သင့္ပဲကုန္ရသလို Copy ခဏခဏျပန္လုပ္ေနရလို႔ ေဆးဘိုး၊ စာရြက္ဘိုးေတြမကုန္သင့္ပဲ
    ကုန္ရျပန္တယ္။
    ဒီထက္ဆိုးတာက You tube ေပၚမွာတင္မိျပန္ေတာ့ အားလုံးကေမာက္ကမေတြျဖစ္ကုန္ေရာ။

    အမွားကို အမွန္ထင္မယ့္လူနဲ႔ အမွန္ကို အမွားလို႔ထင္မယ့္လူနဲ႔။ မွန္သလား မွားသလားဆိုတာ မေ၀ခြဲႏိုင္
    လို႔စိတ္ပ်က္မယ့္လူေတြထဲက တျခားစာပဲသင္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ကိုယ့္အမိ်ဳးသားစာေပကို အထင္ေသးမယ့္
    လူနဲ႔။
    ဒါနဲ႔ပဲ ငါတို႔စာေပဟာ အရည္အေသြးနိမ့္ဆင္းလာမယ္၊ နိမ့္ဆင္းလာရာကေန ဆက္လက္သင္ၾကားခ်င္စိတ္
    ေတြနည္းပါးလာတာနဲ႔တၿပိဳင္တည္း စကားေတြယိုယြင္းလာမယ္။
    အဲဒါရဲ့ေနာက္ဆက္တြဲ ယဉ္ေက်းမႈေတြ ပ်က္ဆီးလာမယ္ ေနာက္ဆုံးကရင္ဆိုတာေပ်ာက္ေရာ။
    အဲဒီကိစၥကို ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲဆိုၿပီး အရက္ခ်ိဳးကပ္ေနတဲ့ငါ့ဉာဏ္ကေလးနဲ႔ ေတြးၾကည့္လိုက္မိတယ္။
    ငါျမင္တာက အင္တာနက္ေပၚမွာ ကရင္စာကိုသင္ေပးေနၾကတဲ့လူေတြ (ျဖစ္ႏိုင္လ်င္အားလုံးေပါ့ေလ) တ
    ေယာက္နဲ႔တေယာက္ ေသေသခ်ာခ်ာတိုင္ပင္ေဆြးေႏြးသင့္တယ္။
    ေလာေလာဆယ္မွာ ငါတို႔ကရင္စာေတြက အနည္းဆုံးေျခာက္မ်ိဳးနီးပါးေလာက္ ရွိေနတာ။
    အခုေရွးေဟာင္းကရင္စာေပ(လိက္ထူ႔လီ)မွာလည္း အကၡရာေခၚေ၀ၚပုံေတြ မတူတာကို ဒီအတိုင္းလႊတ္ထား
    လို႔မရဘူး။
    အနာဂါတ္မွာ ႀကီးမားတဲ့ ျပႆနာ၊ အျငင္းပြါးစရာနဲ႔ အခက္အခဲေတြႀကံဳရႏိုင္တယ္။
    အခုလိုနည္းပညာေတြ တိုးတက္ေနတဲ့ေခတ္မွာ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ အျပန္အလွန္ဆက္သြယ္ၾက သ
    တင္းအခ်က္အလက္ေတြ ဖလွယ္ၾက ရယူၾကၿပီး အျမန္ဆုံးျပင္ဘို႔လိုတယ္။

    သတင္းဆိုလို႔ လြန္ခဲ့တဲ့တနလၤာေန႔တုန္းက ထူးထူးျခားမင္းက ငါ့ကိုသတင္းေတြဘာေတြနားေထာင္ပါလား
    ဆိုၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္နဲ႔ VOA ျမန္မာပိုင္းအစီအစဉ္ ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းခန္းကိုၫႊန္းလို႔ ငါလည္းနားေထာင္ ျဖစ္လိုက္ပါတယ္။
    သူေျပာသြားတဲ့အထဲက ငါသတိထားမိတဲ့စကားလုံးေတြကို ေရးျပရမယ္ဆိုလ်င္
    ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဟာ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ့ လက္ရွိ ဒီမိုကေရစီ
    တည္ရွိမႈရဲ့ တကယ့္ အသက္တခုပါပဲ။
    ဒီဥပေဒကိုအတည္ျပဳတဲ့အခါမွာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တုန္းက မဲေပးခြင့္ရွိတဲ့သူ ၂၇သန္းေက်ာ္ထဲက ၂၆သန္းေက်ာ္
    ေလာက္မဲေပးပါတယ္။
    ေထာက္ခံမဲက ၉၂.၄၈% ေထာက္ခံခဲ့တဲ့ ျပည္သူ အမ်ားစုနဲ႔ ေထာက္ခံအတည္ျပဳခဲ့တဲ့ ဥပေဒတခုေပါ့။ ဒီအေျခခံဥပေဒေပၚမွာ ရပ္တည္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ တပ္မေတာ္အေနနဲ႔လည္း ဒီဟာကို ေသေသခ်ာခ်ာ ခိုင္
    ခိုင္ မာမာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ တာ၀န္ရွိတယ္လို႔ခံယူထားၿပီးေတာ့ ေဆာင္ရြက္ေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္
    ဗ်ာ။
    http://burmese.voanews.com/content/voa-burmese-exclusive-interviews-with-senior-general-min-aung-hlaing-/2533272.html
    အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မိုးမခသတင္းဂ်ာနယ္ထဲမွာ ဆရာတူေမာင္ညိဳ ဘယ္လိုေရးထားသလဲသိလား။

    VOA မွ တဆင့္ သူတုိ႔ လိမ္ညာေနၾကၿပီ ဆိုတဲ့ေခါင္းစဉ္နဲ႔“မိုးလံုးျပည့္မုသာဝါဒီ၊ ေလလိႈင္းသံလူသတ္သမား၊
    VOA လိမ္ေနသည္” — စသျဖင့္ တစ္ခ်ိန္က အသံကုန္ဟစ္ခဲ့ၾကသူမ်ားသည္။
    ယခုအခါ VOA မွ တဆင့္ စကား ေျပာေနၾကေလၿပီ၊ ထုတ္လႊင့္ေနၾကေလၿပီ။
    ႀကံ့ဖြံ႔အစိုးရ မဂၤလာယူၿပီး ေျပာေျပာေနသည့္ “အေျပာင္းအလဲ”ႏွင့္ “ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး” ဆိုသည္မွာ တ
    ခ်ိန္ က“မုသာဝါဒီမ်ား၊ လိမ္ညာေနသူမ်ား” ဟု သူတို႔ ေအာ္ဟစ္ဆဲဆုိခဲ့ၾကသူမ်ားႏွင့္ သူတုိ႔တေတြ ျပန္လည္
    အလြမ္း သင့္ေနၾကၿပီ၊ ျပန္ေပါင္းထုတ္ၾကၿပီ ဆုိသည့္အခ်က္ကို ရည္ညြန္းေျပာဆုိလုိျခင္းျဖစ္မည္ဟုယူဆပါ
    သည္။
    ဆိုၿပီး ေရးထားတာဘတ္ရတယ္ကြ။ ေနာက္တေနရာမွာက်ေတာ့
    “သမၼတ” ဆုိသူက ေၾကာင္ေခ်းကဲ့သုိ႔ ေပ်ာ့ေပ်ာ့နံနံေျပာၿပီး၊ “လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒” ဆုိသူက မ်က္လွည့္ျပၿပီးေၿမြ
    ေဆးေရာင္းသူ ဟန္ပန္ႏွင့္ ဟုိလိုလုိ ဒီလိုလုိေျပာသည္။
    “ကာခ်ဳပ္” ဆုိသူက လူမုိက္ဆန္ဆန္ေျပာသည္။
    “ အသက္ ” တဲ့။
    အသက္ဆုိေတာ့ အသက္ကိုေတာ့ လာမထိနဲ႔ မီးပြင့္သြားမယ္ဆုိတဲ့သေဘာပင္။
    ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒသည္ “ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ဘက္ေပါင္းစံုက တြက္ဆမႈမ်ားျဖင့္ ခုိင္ခုိင္မာမာေရးဆြဲ
    ထားသည့္ ဥပေဒ” ျဖစ္သတဲ့။
    “ ျပည္သူ ၉၂ ဒသမ ၄၈ ရာခုိင္ႏႈန္း” က ေထာက္ခံခဲ့သတဲ့။
    သူေရးထားတာေတြကို ျပည့္ျပည့္စုံစုံဘတ္ခ်င္လ်င္ http://moemaka.com/archives/40957
    သူတေယာက္ထဲလားဆိုေတာ့မဟုတ္ဘူး။

    ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကုိ အတည္ျပဳႏုိင္ဘို႔ လူထုဆႏၵခံယူပြဲျပဳလုပ္တုန္းက နာဂစ္ မုန္တုိင္းေၾကာင့္
    ေသဆံုးသြားသူေတြရဲ့ နာမည္စာရင္းေတြ မဲေပးခဲ့ရသူေတြစာရင္းမွာပါသလို အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက မဲဆႏၵရွင္စု
    စုေပါင္း ၂၂,၄၉၆,၆၆၀ ဦးထဲကမွ၂၀,၇၉၆,၅၈၆ ဦးကေထာက္ခံဆႏၵမဲေပးတဲ့အတြက္ ေထာက္ခံတဲ့ ရာခုိင္ႏႈန္း ဟာ ၉၂ ဒသမ ၄ ရာခုိင္ႏႈန္းျဖစ္ပါတယ္ဆိုၿပီး ျပည္လံုးကြၽတ္ ဆႏၵခံယူပြဲက်င္းပေရးေကာ္မရွင္က
    သတင္းထုတ္ ျပန္ထားတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ဆဲဗင္းေဒးမွာဘတ္လိုက္ရတယ္။
    ဆိုေတာ့ကြာ မဲေပးႏိုင္တဲ့လူဦးေရ က ၅သန္း ေလာက္ကြာမေနဘူးလား။
    မင္းေသေသျခာေလ့လာခ်င္လ်င္ လိပ္စာအျပည့္အစုံက http://www.7daydaily.com/story/25677
    #.VHXngsnhTDc
    ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္မွားတာ ကိစၥမရွိဘူး။
    သူ႔မွာ အာဏာရွိတယ္။ ေငြရွိတယ္။ စစ္တပ္ရွိတယ္။
    ေနာက္တခုက စစ္အာဏာရွင္ေတြဆိုတာ ဘာကိုမွ်ေသာက္ဂ႐ုစိုက္တာမဟုတ္ဘူး။
    အေရးႀကီးတာက ငါတို႔စာေပ။

    ကဲအခုမင္းကို ငါေျပာျပထားတဲ့ အကၡရာစာလုံးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အေခၚအေ၀ၚအသံထြက္မွားေနတာကို
    ဘယ္လိုျပင္မလဲဆိုတာ မင္းစဉ္းစားၾကည့္ပါ၊ ရႏိုင္တဲ့သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ ငါ့ဆီပို႔ေပးေစခ်င္တယ္။
    ဘယ္လိုလုပ္လ်င္ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ႏိုင္မလဲ၊ အမွားအယြင္းအနည္းဆုံး ျဖစ္မလဲဆို တာကိုပါ အႀကံေပး
    ကြာ။ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြရဲ့ ဘ၀ခရီးအတြက္ မလြယ္ဘူးေနာ္။
    ရွင္းရွင္းေျပာမယ္ကြာ၊ (လိက္ထူ႔လီ) ေရွးေဟာင္းကရင္စာေပနဲ႔ပတ္သက္လို႔ သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးတဲ့လူ၊ သင္
    ၾကား နာယူေနတဲ့လူေတြအတြက္ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆုံး ရသေလာက္ႀကိဳးစားဆက္
    သြယ္ၿပီး ဒီအေၾကာင္းကို ေျပာျပကြာ။ သူတို႔ဆီကလည္း အႀကံဉာဏ္ေတြေတာင္းကြာ။

    က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစ။

    မင္းစုိးစံ
    (အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

    Tuesday, November 25, 2014

    မည္သူမွ်မဘတ္သည့္ ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္ ႏွင့္ ၃၇ဦးသာဘတ္သည့္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

    November 25, 2014
    Tuesday

    သူငယ္ခ်င္းေရ
    အေတြးမ်ားေနလို႔  ဘာေရးရမွန္းမသိေတာ့တာနဲ႔ မင္းအတြက္ ငါေရးခဲ့တဲ့ကဗ်ာေတြထဲက ဘယ္သူမွမဘတ္
    တဲ့ ကဗ်ာ၂ပုဒ္နဲ႔ ၃၇ေယာက္၀င္ဘတ္တဲ့ ကဗ်ာ ၁ပုဒ္ကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
    ၂၀၁၀ခုႏွစ္ ၆လပိုင္းတုန္းက ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေတြပါ။
    အေပၚက ၂ပုဒ္က ၂၀၁၀ထဲကစလို႔ မေန႔ကအထိ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် ၀င္မဘတ္တဲ့ ကဗ်ာေတြ
    ေပါ့။
    ေနာက္ဆုံးတတိယအပုဒ္ကိုေတာ့  ၃၇ေယာက္၀င္ဘတ္တာေတြ႔ရတယ္။
    ငါေရးတဲ့ကဗ်ာကို အရက္ကေလးတျမျမနဲ႔ ခံစားၾကည့္လိုက္စမ္းပါ။
    ၿပီးေတာ့ ငါ့ကိုလည္း မင္းရဲ့အျမင္ေတြ ျပန္ေျပာျပဘို႔ မေမ့နဲ႔။


     ေရစုန္မွာ ေလွႀကံဳမလိုက္စတမ္း

    By မင္းစိုးစံ

    တို႔အိမ္ရဲ့ ၾကမ္းခင္းေလး
    ေဆြးေနတာျမင္ေတာ့
    တို႔တေတြျပင္မယ္ဆိုၿပီး
    သစ္ပင္ခုတ္ခ် ပ်ဥ္ခြဲၾကနဲ႔
    ၾကမ္းခင္းကို အသစ္လဲလိုက္ၾကတယ္။

    လဲၿပီးလို႔မၾကာေသး
    ၾကမ္းျပင္က ထပ္ေဆြးလို႔
    ေနာက္တခါထပ္လဲနဲ႔
    အကြပ္မဲ့တဲ့ၾကမ္းေတြဟာ ပရမ္းပတာျဖစ္ခဲ့တယ္။


    ၾကမ္းေဆြးေနတာပဲသိ
    ဘာေၾကာင့္ေဆြးသလဲဆိုတာ
    ရွာမၾကည့္မိတဲ့ေနာက္
    တတိတိနဲ႔ငါတို႔အိမ္ဟာ
    ေက်ာခင္းစရာမဲ့ေတာ့မယ္။

    ဘာညာအခ်င္းမ်ား
    အညင္းပြါးေနၾက႐ုံနဲ႔
    ခိုလႈံစရာအိမ္အတြက္
    က်က္သေရတက္စရာမရွိဘူးဆိုတာ
    အားလုံးသိဘို႔လိုတယ္။


    ေက်ာခ်စရာမရွိ
    ထိုင္စရာနတၳိမျဖစ္ခင္
    ေခါင္မိုးကိုျပင္မယ္ဟဲ့
    သက္ငယ္ကို အလ်င္ရိတ္
    ဝါးကိုအစိပ္စိပ္ခြဲ
    သက္ငယ္နဲ႔အတံတြဲသီၿပီး
    ေခါင္မိုးဆီဦးတုိက္ မိုးလိုက္ၾကစို႔။

    မင္းစိုးစံ
    (အေဝးေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)



    သြပ္ဆူးႀကိဳးၾကားက ဘဝမ်ား

    By မင္းစိုးစံ

    ငါ…စဥ္းစားေနတာလား
    ဒါမွမဟုတ္
    ငါ….ေၾကာင္ေနတာလား။


    ေနာက္တမ်ိဳး
    ငါ့ဦးေဏွာက္ထဲ ပိုးဝင္ေနတာလား
    ပိုးထဲကို ငါ့ဦးေဏွာက္ေတြ ေရာက္သြားတာလား။
    ဦးေဏွာက္ထဲကို ပိုးေတြပဲဝင္ဝင္
    ပိုးေတြထဲကို ဦးေဏွာက္ပဲေရာက္ေနေန
    ေၾကာင္ေနတာနဲ႔ေတြးေနတာ ဘာမွ်မကြာဘူး။


    ငါ့ ဘဝကို
    သြပ္ဆူးႀကိဳးေတြက ထိန္းခ်ဳပ္ထားတာလား။
    သြပ္ဆူးႀကိဳးၾကား
    ငါ့ဘဝကို ပုံအပ္လိုက္တာလား။
    ငါ့ဘဝကို
    သြပ္ဆူးႀကိဳးက ကိုက္ျဖတ္စားေသာက္ေနတာလား။
    သြပ္ဆူးႀကိဳးကို
    ငါ့ဘဝက ကိုက္ျဖတ္စားေသာက္ေနတာလား။
    ဘဝကိုသြပ္ဆူးႀကိဳးၾကား ဘယ္လိုပဲပုံပုံ
    သြပ္ဆူးႀကိဳးကဘဝကို ဘယ္လိုပဲထိန္းခ်ဳပ္ထိန္းခ်ဳပ္
    သြပ္ဆူးႀကိဳးေတြကို
    ဘဝေတြကကိုက္စားၾကသလို
    ဘဝေတြကိုသြပ္ဆူးႀကိဳးေတြက
    ကိုက္စားေနၾကျပန္တယ္။

    ဘဝေတြနဲ႔ သြပ္ဆူးႀကိဳးေတြၾကား
    ႐ိုက္စား လုပ္ေနသူေတြကေတာ့
    စည္း႐ိုးခပ္သူနဲ႔ သံဆူးႀကိဳးထုတ္တဲ့သူေတြပါ။


    ေၾသာ္….
    ၁၉၈၄ ခုႏွစ္ကေန ၂၀၁၀ အထိဆိုေတာ့ဗ်ာ
    ေစတနာရွင္ေတြ သေဘာေပါက္ေနၾကပါၿပီ။

    မင္းစုိးစံ
    (အေဝးေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)



    ေစာင္းေကာက္သံၾကားခ်င္တယ္

    By မင္းစိုးစံ

    ႏုညက္အိစက္ျခင္းမရွိတဲ့ ငါ့ရဲ့လက္ေခ်ာင္း
    ေစာင္းႀကိဳးေပၚတက္ဆင္း
    ၫွင္းသြဲ႔ေဆာ့ေျပး လ,ေရးေရးၾကား
    “ေလေလး....” ဆိုတဲ့ေတးသံေတြ လြင့္ပ်ံေနခဲ့။ ။

      Source photo from http://www.bbcburmese.com/images

    “ေလေလး....” နဲ႔အစ,ပ်ိဳး
    မ႐ိုးႏိုင္တဲ့ကရင့္ေတး
    စစ္ေခြးေတြေၾကာင့္တိတ္ဆိတ္
    တျပည္လုံးထိတ္လန္႔
    ေစာင္းသံပါတန္႔ကုန္တယ္။ ။

    Source photo from http://www.bbcburmese.com/images
    ဒီေတာ့……..
    အိစက္ႏုညက္ျခင္းမရွိတဲ့ ငါ့ရဲ့လက္ေခ်ာင္း
    ေသနတ္ေမာင္းကိုျဖဳတ္ဘို႔
    အလိုလိုျဖစ္သြား
    ေစာင္းသမားငါ့ရဲ့ဘဝ
    ေသနတ္သမားျဖစ္ခဲ့ရေပါ့။

      Source photos from http://www.bbcburmese.com/imges

    ေသနတ္ေမာင္းထဲက,ငါ့လက္ေခ်ာင္း
    ေစာင္းခတ္သလိုမေႏွးပဲ
    ရန္သူ႔ႏွလုံးေသြးကိုေဖါက္ထုတ္ဘို႔
    ခပ္သုတ္သုတ္ကုတ္ရင္း
    ဝပ္က်င္းထဲက,ငါ ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္
    သာယာတဲ့ကရင့္ေစာင္းေကာက္သံ
    စီညံလွ်ံပါေစ။

    အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီရရွိေရးအတြက္ ေတာ္လွန္သူမ်ားအားလုံးကို ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါ
    သည္။

    မင္းစိုးစံ
    (အေဝးေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

    Wednesday, November 19, 2014

    ဗမာစစ္အစိုးရမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိလုပ္ျပလုိက္သည့္ ထင္ရွားသည့္ျဖစ္စဉ္

    Source photo from http://www.phophtawnews.org/burmese

    ဗမာစစ္အစိုးရမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို 

    ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိလုပ္ျပလိုက္သည့္

    ထင္ရွားသည့္ျဖစ္စဉ္

    November 19, 2014
    Wednesday

    By ကိုေထြး

    “ဒါကေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ လုပ္တဲ့ျဖစ္စဥ္ပါ။
    ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒီေန႔မနက္ ျဖစ္စဥ္မွာ လည္း တုိက္ပြဲျဖစ္တာလည္း အဲဒီေဒသတေလွ်ာက္မွာ၊ ၈ နာ
    ရီခြဲ ၉ နာရီမွာျဖစ္တဲ့ မိနစ္ ၂၀ တုိက္ပြဲဟာလည္း ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္းရဲ႕ မုိင္ ၆ မုိင္ေလာက္ရွိတဲ့ေနရာမွာ
    တိုက္ပြဲျဖစ္တယ္။
    တိုက္ပြဲ ျဖစ္တဲ့ေနရာမွာ ကန္ေတာင္ရြာကေန လက္နက္ႀကီးပစ္ကူေပးေသးတယ္။
    ၁၂ နာရီ ၃၆ မိနစ္ေလာက္မွာ ခယာဘြမ္က ေနၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္းကို ပစ္မွတ္ကို
    တိက်ေသခ်ာေအာင္ ခ်ိန္ၿပီး ပစ္ခတ္တာပါ။
    အဲဒါေၾကာင့္ စစ္ေရးျပကြင္းမွာ ေလ့က်င့္ေနတုန္း သြားၿပီးေတာ့ ထိမွန္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ဘက္
    က ေတာ္ေတာ္ေလး အထိအခိုက္ အက်အဆုံးမ်ားတယ္ ”လို႔ ဦးလနန္က ေျပာပါတယ္။

    ဦးလမုိင္ဂြန္ဂ်ာက
    “လက္နက္ႀကီးက်တာ မဟုတ္ဘူး။ တုိက္ပြဲျဖစ္တာမဟုတ္ဘူး။
    ခါယာေတာင္မွာထိုင္တဲ့ လက္နက္ႀကီးတပ္၊ ေတာင္ကုန္းေပၚမွာထုိင္တဲ့ တပ္ေတြက ဒီ ခါယာေတာင္ကုန္း
    မွာ ထိုင္တဲ့သူေတြက အဲဒီ ဗုိလ္ေလာင္းေက်ာင္းက အေပၚကၾကည့္လုိ႔ ရွိရင္ အထင္းသား သြားလာလႈပ္ရွား
    မႈအားလုံးကုိ ျမင္ေနရတယ္။
    ျမင္ေနရတဲ့အခါ သူတုိ႔က သင္တန္းသားေတြစုေဝးတဲ့ေနရာမွာ လက္နက္ႀကီးနဲ႔ပစ္လုိက္တာဗ်”
    ဟုေျပာၾကားသည္။
    http://world-myanmar.com/

    “အဲဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေကအုိင္အုိကလည္း ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ PCG ကို ဖုန္းနဲ႔ လွမ္းအေၾကာင္းၾကားၿပီးေတာ့
    သက္ဆုိင္ရာကို အေၾကာင္းၾကားထားေပးပါ။
    စာကေတာ့ မနက္ျဖန္မွ ပို႔မယ္ဆုိတာကို အေၾကာင္းၾကားထားတဲ့အေပၚမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔လည္း ပဋိပကၡညိွ
    ႏိႈင္းေျဖရွင္းေရးအဖြဲ႔ကိုလည္း အေၾကာင္းၾကားထားၿပီးပါၿပီ။
    ေနာက္ၿပီး UPWC ကုိလည္း ဖုန္းနဲ႔ေတာ့ လွမ္းအေၾကာင္းၾကားထားတယ္”ဟု ဆိုသည္။
    “အစဦးက လူ ၂ဝ ေသၿပီးေတာ့ ၁၆ ဦး ဒဏ္ရာရတယ္။ အခု ည ၈ နာရီမွာ ရတာက ေနာက္ထပ္ႏွစ္ဦး
    ေသဆုံးတယ္လုိ႔ သိရတယ္။
    ပစ္ခတ္တဲ့တပ္က မုိးေကာင္းၿမိဳ႕ အေျခစုိက္ စခက (၃) လက္ေအာက္ခံတပ္ရင္း ခမရ (၃၈၉)ကလုိ႔ သိရ
    တယ္”
    ဟု ဦးလမုိင္ဂြန္ ဂ်ာက ေျပာၾကားသည္။
     - See more at: http://www.news-eleven.com/local

    “ကေန႔ ေန႔လည္ ၁၂ နာရီ ၃၆ မိနစ္မွာ လိုင္ဇာ ဌာနခ်ဳပ္ရဲ့ အထက္ဘက္ ေတာင္ကုန္းမွာ ႐ွိတဲ့ ဗိုလ္ေလာင္း
    ေလ့က်င့္ေရး သင္တန္းေက်ာင္းကို အစိုးရတပ္က လက္နက္ႀကီးနဲ႔ လွမ္းပစ္တယ္၊ အဲဒီမွာ သင္တန္းေက်ာင္း ဆရာအပါအဝင္ သင္တန္းသားစုစုေပါင္း (၂၂) ဦး က်ဆံုးၿပီး (၁၅) ဦး ဒဏ္ရာရတယ္”
    ဟု ဦးလနန္က ေ႐ႊဟသၤာသတင္း ဌာနအား ေျပာၾကားခဲ့သည္။
    “လက္နက္ႀကီး ကေတာ့ ၁၀၅ မမ မဟုတ္ရင္ ၇၆ မမ တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ ႐ွိတယ္။
    လ့က်င့္ေရး လုပ္ေန တုန္း၊ သင္တန္းသား ေလးေတြ စစ္ေရးျပ ေနတုန္း က်ေပါက္ေတာ့တယ္”
    ဟု ဗိုလ္မႉးႀကီး ေဇာ္ေတာင္ကလည္း ေ႐ႊဟသၤာ သတင္း ဌာနအား ႏိုဝင္ဘာလ (၁၉) ရက္ေန႔၌ ေျပာၾကား
    ခဲ့သည္။
    Copy from
    http://www.phophtawnews.org/burmese/index.php/news/internal-news/item/1252-kio.html

    ခါရာေတာင္မွာ အေျခစိုက္တဲ့ အစိုးရ တပ္ဖက္က ပစ္ခတ္တာလို႔ ကခ်င္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အက်ဳိးေဆာင္အဖြဲ႔ PCG က ဦးလမုိင္ဂြမ္ဂ်ာက ေျပာ ပါတယ္။
    "အခ်ိန္ကေတာ့ ၁၂ နာရီ မိနစ္ ၂၀ မွာ ခါရာေတာင္ကေနၿပီးေတာ့မွ လတ္နက္ႀကီီးနဲ႔ လွမ္းပစ္တာေပ့ါေလ။ အဲ့ဒီမွာ ခါရာေတာင္မွာ ထိုင္ေနတဲ့ စစ္တပ္ေပါ့၊ လွမ္းပစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ KIA ရဲ႕ ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္း
    ေက်ာင္းမွာ သူတို႔ စုေဝတဲ့ေနရာမွာ လာက်လို႔ အဲ့ဒီမွာ သူတို႔နဲ႔လူ ၂၀ ဦးေသၿပီးေတာ့ ၁၅ ဦး ဒဏ္ရာရသြား
    တယ္။ သိရတယ္ဗ်၊ က်ေနာ္တို႔ဘက္ကို အေၾကာင္းၾကားလာတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ ပဋိပကၡၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔ကို
    တင္ျပခိုင္းတယ္၊ န.ပ.ခ တိုင္းကို တင္ျပခိုင္းတယ္"

    Copy from
    http://www.rfa.org/burmese/news/kio-gun-20die-kachin-11192014095904.html



    ဗမာစစ္အစုိးရ နားလည္လက္ခံတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ အဲဒါပဲ။


    က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

    မင္းစိုးစံ
    (အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္စခန္း)

    Tuesday, November 18, 2014

    ဓါတ္ပုံမွေျပာေသာ စကားမ်ား


    ဓါတ္ပုံမွေျပာေသာ စကားမ်ား

    By မင္းစိုးစံ
    November 18, 2014
    Tuesday

    ေမာင့္သူငယ္ခ်င္းရဲ့ သမီးေတြ
    ထီးေဆာင္းၿပီး ေက်ာင္းတက္ေနခ်ိန္မွာ

    ေမာင္နဲ႔မရဲ့သမီးေလးခမ်ာ
    လမ္းေဘးမွာ ပန္းေရာင္းေနရရွာတယ္ေမာင္။


    ငါး၊ပုဇြန္ခြံေတြ ေမာင္ခြါေနခိုက္

    ေစာင္းပိုက္ၿပီး သီခ်င္းၿငီးေနတာ
    ေမာင့္သူငယ္ခ်င္းပါေမာင္။


    ေမာင့္သူငယ္ခ်င္းရဲ့ ဇနီးမယား
    ကမၼဌာန္းတရား စီးျဖန္းေနခ်ိန္မွာ


    ေမာင့္ခ်စ္ဇနီး က်မ
    ဘိန္းမုန္႔ေရာင္းေနရတယ္။


    ေမာင့္ေမေမ က်မေယာကၡမ
    လမ္းခြမွာအေၾကာ္ေၾကာ္ေနတုန္း

    ေပ်ာ္မဆုံးတဲ့ ေမာင့္သူငယ္ခ်င္းမိသားစု
    ဘုရားဖူးထြက္ၾကေလရဲ့။


    ေမာင့္သူငယ္ခ်င္းရဲ့သမီး
    ဘြဲ႔ယူမယ့္ေန႔မွာေတာ့

    ေမာင္နဲ႔မတို႔ရဲ့သမီးေလးခမ်ာ
    သနပ္ခါး ေသြးေပးေနရရွာတယ္ေမာင္။



    လူသားတိုင္းကိုခ်စ္ေတာ္မူေသာ ထာဝရဘုရားသၡင္ မညီမွ်တဲ့ေလာကႀကီးထဲမွာ မတူညီႏိုင္ၾကတဲ့ ဘဝေတြ
    အတြက္ တန္ခိုးေတာ္အဟုန္နဲ႔ အလုံးစုံျပဳျပင္ေပးေတာ္မူပါ တပည့္ေတာ္ရင္ထဲ မၿပဳံးမရႊင္ႏိုင္တဲ့အျဖစ္ မရွိခ်င္
    ေတာ့လို႔ပါ။

    မင္းစိုးစံ
    (အေဝးေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

    ဓာတ္ပံုမွေၿပာေသာ စကားမ်ားတင္ မဟုတ္ပါဘူး။
    ရင္ထဲကေနမ်က္ရည္က် မိတယ္။
    ဒါကၽႊန္ေတာ့ ဘ၀ဘဲ။
    ဘာေတြလုပ္မွ ကၽႊန္ေတာ္တို. ကရင္ေတြ သူတို.လို ေနႏုိုင္ရမွာလဲ...။
     စာေတာ့မေရးတက္ဘူး။
    ႏွလံုးသားက ဒီပိုစ္. ကို ဖတ္ဒါနဲ.တင္ မ်က္ရည္မဆယ္ႏုိင္ေအာင္က်တယ္။

    ကိုယ့္သမိုင္း ကိုယ္ေရး လက္ေရးေတာ့ လွပါေစ...။
    ကိုယ့္သမိုင္း ကိုယ္ေရး သူမ်ားလည္း ဖတ္လို႔ရပါေစ...။
    ဓာတ္ပံုေတြေရာ စာသားေတြေရာ ၾကည့္ျပီး နာက်င္ခံစားမိပါတယ္ရွင္။

    မွတ္ခ်က္ အသိမိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္က က်ဳပ္ေရးတဲ့ ကဗ်ာေတြကို အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္မယ္ေျပာၿပီး
    အဲဒီ ကဗ်ာလိုလို စာလိုလို ဘာမွန္းမသိတဲ့ စာတိုေပစကို ရွာေပးပါေျပာလို႔ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ႏွစ္ေလာက္က ေရး
    ထားခဲ့တာေလးကို ျပန္ရွာၾကည့္ေတာ့ Comment ေတြကိုပါ ေရးထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။
    ၀င္ၾကည့္တဲ့အႀကိမ္ေပါင္း ၂၅ႀကိမ္ပဲရွိပါတယ္။

    က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

    မင္းစိုးစံ
    (အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး) 

    Monday, November 17, 2014

    တို႔ဟူးသုပ္ေၾကာင့္ ရရွိလိုက္ေသာ တလေပါ့ဟင္းတစ္ခြက္

    မယ္ဇလီရြက္ ႏွင့္ အဖူးမ်ား

    တို႔ဟူးသုပ္ေၾကာင့္

    ရရွိလိုက္ေသာ တလေပါ့ဟင္းတစ္ခြက္

    November 17, 2014
    Monday

    By မင္းစိုးစံ

    သူငယ္ခ်င္း မေန႔ည ႏွင္းေတြတအားက်လို႔ အပူခ်ိန္ အႏႈတ္၂ဒီဂရီေအာက္မွာ မင္းအရက္ထြက္၀ယ္တယ္တဲ့
    အဲဒီလို၀ယ္အၿပီးျပန္အလာမွာ မင္းကို ကားတစ္စီးက ၀င္ေအာင္းေတာ့မလိုလိုျဖစ္သြားလို႔ ႏွင္းပုံႏွင္းခဲေတြ
    ေပၚ လဲက်သြားတယ္ဆိုတဲ့သတင္း ငါၾကားရတာစိတ္မေကာင္းဘူး။
    အဲဒါပဲသူငယ္ခ်င္း အစားမေတာ္ တစ္လုတ္ အသြားမေတာ္ တစ္လွမ္း ဆိုတာ။
    မင္းကိုသာငါက ဆုံးသလိုလို ဆရာႀကီးလုပ္သလိုလို ေျပာေျပာေနတာ၊ ငါလည္း တိုက္တိုက္ဆိုင္ ႏွင္းေတြ
    တဖြဲဖြဲက်ေနတဲ့မနက္မွာ တိုဟူးသုတ္ လုပ္စားခ်င္လို႔ အြန္လိုင္းေပၚက ဆရာေတြေရးတဲ့အတိုင္း ပဲကိုအမႈန္႔
    ႀကိတ္ၿပီး ေရနဲ႔ေဖ်ာ္၊ အတုံးအခဲေလးေတြမရွိေအာင္ ေခ်။ ပဲမႈန္႔တဆ ေရႏွစ္ဆနဲ႔က်ိဳတာေပါ့။
    ၿပီးလည္းၿပီးေရာ ေအာက္ကပုံအတိုင္း တို႔ဟူးအျပားႀကီးျဖစ္သြားတယ္။

    ပဲ၀ါျခမ္းကိုအမႈန္႔ႀကိတ္၊ ေရနဲ႔ေဖ်ာ္၊ က်ိဳအၿပီး ျမင္ရတဲ့ တို႔ဟူး

    မန္းက်ည္းမွည့္ရည္ေတြစိမ္၊ ခ်င္း(ဂ်င္း)ကိုေထာင္း အရည္ၫွစ္ မန္က်ည္းမွည့္ရည္ထဲ ေရာထည့္။
    ၾကက္သြန္ျဖဴေထာင္း မန္က်ည္းမွည့္ရည္နဲ႔ေရာ။
    ဆားထည့္ ေမႊ။
    အဲဒီလိုလုပ္ေနတုန္း အျပင္ကျပန္ေရာက္လာတဲ့ ငါ့အိမ္ရွင္မ ငါ့ကို ပြမ္ပါေရာကြာ။
    သူက ထိုင္းၾကက္သားလက္သုပ္ သုပ္စားဘို႔ စီစဉ္ထားတာ။
    အေမႊးအႀကိဳင္ေတြစုံေနတာပဲ၊ ဟင္းရြက္ေတြလည္း အစုံေပါ့ကြာ။

    "ရွင္ ဘာလုပ္ေနတာလဲ"
    "ျမင္တဲ့အတိုင္းပဲ"
    "ဒါက ဘာလုပ္ဘို႔တုန္း"
    "အခုလို ခ်မ္းခ်မ္းဒီးဒီးအခ်ိန္မွာ အဖန္ရည္ခါးခါးေလးနဲ႔ တြဲေသာက္ခ်င္လို႔"
    "ၾကက္သားသုပ္ စားဘို႔ေစ်းသြား၀ယ္တာ ရွင္မသိဘူးလား"
    "ေတာ္ေတာ့။ မနက္ေစာေစာစီးစီး စကားမမ်ားခ်င္ဘူး"
    "ဘာေျပာတယ္။ မနက္ေစာေစာစီးစီး ဟုတ္လား။ ေန႔လည္ပိုင္းေရာက္ေနၿပီ။ အိပ္ရမယ့္အခ်ိန္မအိပ္။
    ႏိုးရမယ့္အခ်ိန္မႏိုး။ က်န္းမာေရးလည္း ဂ႐ုမစိုက္။ စားခ်င္တာစား။ ေသာက္ခ်င္ရာ ေသာက္။
    စိတ္ညစ္တယ္။"
    ငါလည္း ဆက္မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ အိမ္ေရွ႕ဧည့္ခန္းဘက္ထြက္လာၿပီး သတင္းနားေထာင္ေနလိုက္တယ္။
    ငါ့အိမ္ရွင္မ ဧည့္ခန္းထဲလိုက္လာတယ္။ မန္က်ည္းမွည့္ခ်ဉ္ရည္ပန္းကန္လုံးကို ကိုင္ရင္း
    "ဒါေတြက ဘာလုပ္မလို႔လဲ"
    "တို႔ဟူး သုပ္ဘို႔"
    "ရွင္ဟာေလ အစားဆိုလ်င္ ငမ္းငမ္းတက္။
    ဟိုလြန္ခဲ့တဲ့အပါတ္တုန္းကလည္း ၀က္သားကင္ စားဘို႔ဆိုၿပီးကင္လိုက္တာ အကုန္လုံးအမိႈက္ပုံးထဲေရာက္
    ကုန္တယ္။
    ဒီပဲလည္း အမိႈက္ပုံးနဲ႔ ႏွစ္ပါးသြားမွာေသျခာတယ္"
    အဲဒီလိုလာေျပာေတာ့ ငါလည္း မင္းအေပၚက ျမင္ရတဲ့ဓါတ္ပုံထဲက တို႔ဟူးျပားနဲ႔အတူ အခ်ဉ္ရည္ေတြကိုပါ
    အမိႈက္ပုံးထဲ ေဒါသနဲ႔သြန္္ပစ္လိုက္တယ္။
    ငါ့အိမ္ရွင္မ ငိုပါေရာကြာ။

    အဲဒါေျပာတာ အစားမေတာ္ တစ္လုတ္၊ အသြားမေတာ္ တစ္လွမ္း ဆုိတာ။
    ငါ့အိမ္ရွင္မ ထိုင္းၾကက္သားသုပ္ မသုပ္ေတာ့သလို ဘာဆိုဘာမွ် မခ်က္ေတာ့တာ။
    ငါလည္း ဆာေနၿပီဆိုေတာ့ မေန႔က လက္က်န္ ဆန္ျပဳတ္အျဖဴထည္ကိုယူ၊ ၾကက္သားနဲ႔ ဟင္းရြက္ေရာေၾကာ္
    ထားတဲ့လက္က်န္ဟင္းေတြထဲက ၾကက္သားေတြကိုထုတ္။ ဆန္ျပဳတ္နဲ႔ေရာၿပီး မယ္ဇလီရြက္နဲ႔ေမႊၿပီး တာလ
    ေပါ့ခ်က္ပစ္လိုက္တယ္။
    စပါးလင္၊ င႐ုတ္ေကာင္းမႈန္႔၊ ၾကက္သားကို ႏို႔ဆီလို ပ်စ္ခဲေအာင္လုပ္ထားတဲ့ Cream of Chicken ေတြနဲ႔ တြဲ
    ခ်က္လိုက္တာ အဆင္ေျပတယ္ေဟ့။
    အားလုံးခ်က္ျပဳတ္ၿပီးေတာ့ ငါ့အိမ္ရွင္မကို ျပန္ေခ်ာ့ရတာေပါ့။
    အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီ ထမင္းစားမယ္လို႔ေခၚၿပီး ပဲလက္သုပ္ သုပ္ခိုင္းလိုက္တယ္။ ပထမေတာ့ မူေနတာေပါ့ကြာ။
    ေနာက္ေတာ့လည္း လင္နဲ႔မယား လွ် ာနဲ႔သြား ဆိုသလိုေပါ့။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရသြားတယ္။

    ဒီေနရာမွာ ဘာေၾကာင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရသြားသလဲဆိုတာ ငါေျပာျပမယ္။
    ငါတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံမွာ ၂၀၁၃ခု ပထမဆုံးလမွာပဲ၊ အစားအေသာက္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သေဘာတူထားတာ တခု
    ရွိတယ္။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ က်န္းမာေရးနဲ႔ညီတဲ့အစားအေသာက္ကို လုံလုံေလာက္ေလာက္စားၾက
    မယ္။ ခ်က္ၿပီးလို႔ စားလို႔မကုန္တဲ့ ထမင္းလက္က်န္၊ ဟင္းလက္က်န္ေတြကို သြန္ပစ္တာမ်ိဳး မလုပ္ေၾကး။

    အဲဒီေတာ့ မေန႔ညေနပိုင္းက ၾကက္သားနဲ႔ဟင္းရြက္ေၾကာ္နဲ႔ ဆန္ျပဳတ္အျဖဴထည္ ကို တာလေပါ့ျဖစ္ေအာင္
    ခ်က္ျပလိုက္တဲ့အတြက္ သူ႔စိတ္ထဲေက်နပ္သြားတာ။ ငါက လက္က်န္ဟင္းေတြဆို သြန္ပစ္တာ။
    သြန္မပစ္ဘူး ဆိုလ်င္ေတာင္ မစားဘူး။ အသစ္ထပ္ခ်က္တာ။
    ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ေနခဲ့ရတုန္းက မ၀ေရဆာေလးနဲ႔ အသက္ရွင္ရတာကို အတိုးခ်ၿပီးစားမယ္၊ ဘာျဖစ္လဲ။
    ဆိုတဲ့စိတ္ေပါ့။
    အခုဆိုလ်င္ ေရကိုေတာင္ေခြၽေခြၽတာတာသုံးဘို႔ ဆိုၿပီး ငါ့ေျမးေလးေတြ ေက်ာင္းက ပညာေပးလက္ကမ္းစာ
    ေစာင္ေတြ ယူလာၿပီး ျပန္ေျပာျပေနတာ သတိထားမိတယ္။
    ငါတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ေဖၚ အစားအေသာက္ကို ေခြၽတာတယ္ဆိုတာ သူေဌးျဖစ္ဘို႔၊ ကုမၸဏီေထာင္ဘို႔ မဟုတ္
    ပါဘူး။ လွဴဘို႔တန္းဘို႔ ေလာက္ပါ။ ငါတို႔အေျခအေနကလည္း အေမရိကန္ထီ(Power ball) မေပါက္သမွ် သူ
    ေဌးႀကီးျဖစ္ဘို႔ မရွိႏိုင္ပါဘူး။

    အခုလို နည္းနည္းေလး သတိထားၿပီး စားလိုက္႐ုံေလးနဲ႔ လွဴဘို႔ေငြစေလးေတြ ျဖစ္လာတယ္။
    ဥပမာျပရလ်င္ ငါ့စာသင္ခန္းေလးက ကေလးေတြအတြက္ မုန္႔ပဲသားရည္စာေတြ၀ယ္ေကြၽးႏိုင္တယ္။
    သူတို႔အတြက္ စာသင္တဲ့အခါမွာ လိုအပ္တဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြကို ကူးယူဘို႔ လိုအပ္တဲ့ စာရြက္၊ ေဆး၊ စတဲ့
    ဟာေတြကို ၀ယ္ထည့္ႏိုင္တယ္။

    ငါခ်က္ထားတဲ့ တာလေပါ့က ပူပူ၊ ခါးခါးႀကီး။

    မင္းၿမီးၾကည့္လိုက္စမ္းပါဦး။ မင္းေသာက္မယ့္ အရက္နဲ႔ လိုက္ဘက္ပါ့မလား။
    ကဲသူငယ္ခ်င္း မင္းလည္း အရက္ကေလးနည္းနည္းေလွ်ာ့ၿပီး အလွဴမလုပ္ခ်င္ဘူးလား။
    ေအာက္မွာ ငါ့ေျမးေလးေတြ စာအံသံေလး မင္းနားေထာင္ၾကည့္။ လွဴခ်င္တန္းခ်င္စိတ္ေလး၀င္လာၿပီ ဆိုလ်င္
    ငါ့စာသင္ခန္းေလးထဲမွာ ဘာလိုအပ္ေနသလဲ ဆိုတာ လာၾကည့္။ အဲဒီထဲက မင္းတတ္ႏိုင္တဲ့ ခဲတံလား၊ စာ
    အုပ္လား၊ စားပြဲခုံပုေလးလား၊ ေက်ာက္သင္ပုံးလား။ လွဴခ်င္သပ ဆိုလ်င္ေပါ့။
    တခုေတာ့ရွိတယ္။ မင္းအရက္ေသာက္မယ့္ ပိုက္ဆံထဲကဆိုလ်င္ ပိုၿပီးေကာင္းတာေပါ့ကြာ။



    သူငယ္ခ်င္းေရ ေတာ္လွန္ေရးသမားမွန္လ်င္ ေတာ္လွန္ေရးသတိဆိုတာ အၿမဲရွိေနဘို႔လိုအပ္တယ္။
    အဲဒါမွ ေနရာတိုင္းမွာ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ဘို႔ လိုအပ္တယ္ဆိုတာ သိႏိုင္လိမ့္မယ္။
    ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ငါတို႔ပတ္၀န္းက်င္ရဲ့ ေနရာတိုင္းမွာ ေဖါက္ျပန္ေရးသမားေတြ ရွိေနလို႔ပဲ။

    က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

    မင္းစိုးစံ
    (အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)