မင္းလူရဲ့ အီၾကာေကြးအမွတ္တရ,
ကိုေက်ာ္ေအာင္လြင္(VOA Burmese Section)
ကိုေက်ာ္ေအာင္လြင္(VOA Burmese Section)
အႏုပညာမိုးေကာင္းကင္က႑မွာ ကိုေက်ာ္ေအာင္လြင္ စီစဥ္တင္ဆက္ထားတဲ့ မင္းလူရဲ့ အီၾကာေကြး
အမွတ္တ ရ, ကိုနားေထာင္ၿပီး ျပန္ေရးျပလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာမင္းလူေျပာသလို သေရာ္စာေရးတဲ့ ဆရာအီၾကာေကြးကို ေနာက္တမ်ိဳးေျပာရ,မယ္ဆိုရင္ ဟာသ,
စာေရး ဆရာအီၾကာေကြးရဲ့ အေရးအသားေတြကို ေပါေတာေတာအေရးအသား၊ အဆင့္မရွိတဲ့အေရးအ
သားဆိုၿပီး က်ဳပ္ ျပည္တြင္းမွာေနခဲ့တုန္းက မဖတ္ျဖစ္ခဲ့တာမ်ားပါတယ္၊ ဆရာအီၾကာေကြးဟာ ကဗ်ာေရး တယ္ဆိုတာကိုလည္း လုံးဝ,မွတကယ့္ကိုလုံးဝ, မသိခဲ့႐ိုးအမွန္ပါ။
အခုလိုသိလိုက္ရ,တဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာဟာဘဝတပါးကိုေျပာင္းသြားပါၿပီ။
ေနာက္တေယာက္က,ေတာ့ က်ဳပ္တို႔ရဲ့ ကရင့္အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ေကာင္း KNU အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္
ပဒုိ မန္းရွာျဖစ္ပါတယ္၊ သူ႔ကိုလည္း စာေရးဆရာမွန္း၊ ကဗ်ာဆရာမွန္း က်ဳပ္ လုံးဝ,မွတကယ္လုံးဝ,မသိခဲ့
ပါဘူး။
သူအသတ္ခံရတဲ့ February 14 (Valentine day) ခ်စ္သူမ်ားေန႔ ေနာက္ပိုင္းမွာမွ သိလိုက္ရ,တဲ့အတြက္
က်ဳပ္ ဘယ္လိုခံစားေနရ,မွန္းကို ေျပာမျပတတ္ေအာင္ျဖစ္ရပါတယ္။
က်ဳပ္ရဲ့အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ ေနထိုင္က်င့္ၾကံလာခဲ့မႈေတြဟာ က်ဳပ္ဘဝအတြက္ အလဟႆ ျဖစ္ကုန္တယ္။
အဲဒီလိုပဲေလာက,ႀကီးမွာ ဆရာကိုဆရာမွန္း၊ သူေတာ္ေကာင္းကိုသူေတာ္ေကာင္းမွန္း၊ မိတ္ေဆြကိုမိတ္
ေဆြမွန္း၊ ရန္သူကိုရန္သူမွန္း၊ ပညာရွိကိုပညာရွိမွန္း က်ဳပ္မသိခဲ့တာဘယ္ေလာက္အထိရွိေနခဲ့ၿပီလဲဆို
တာ မရည္မတြက္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ထင္ပါတယ္။
ထားလိုက္ပါေတာ့ဗ်ာ။
ဆရာမင္းလူေျပာထားတဲ့ အီၾကာေကြးအမွတ္တရ,ကို စိတ္ဝင္စားရင္ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။
ဆရာေကြးက, ဆရာေကြးႀကီးတဲ့အခ်ိန္က်မွ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔သိတာဆိုေတာ့ ဟုိဘက္အပိုင္းေတြေတာ့
ကၽြန္ ေတာ္တို႔သိပ္မသိဘူးေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္စ,သိတာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရွစ္တန္း၊ ကိုးတန္း
ေလာက္မွာ ဆရာေကြးက ေနာ္၊ ႐ႈေထာင့္ဂ်ာနယ္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္ျပည္အေရး ဆိုတဲ့က႑နဲ႔ ေနာ္၊ သေရာ္ စာေတြေရးေနၿပီ ပင္တိုင္က႑ေပါ့ေနာ္။
အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ခြပ္လိုက္ၾကစို႔သူငယ္ခ်င္းေပါ့ေနာ္ နာမည္ႀကီးေတြေပါ့ သူ႔ရဲ့၊ အဲဒီမွာကတည္း
က ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဒါေတြကိုဖတ္ၿပီးႀကိဳက္ခဲ့ရ,တာေပါ့၊ တနည္းေျပာရ,ရင္လည္း ဟို နည္းနာယူခဲ့ရ,
တယ္ေပါ့။
ဟို ကၽြန္ေတာ္တို႔က အဲဒီတုန္းကေတာ့ ကေလးပဲေပါ့ပဲေပါ့ေနာ္ ကေလးပဲရွိေသးတာေပါ့၊ အဲဒီေနာက္
ကၽြန္ေတာ္ တို႔တေတြ စာေတြဘာေတြေရးၿပီး ေရးေတာ့မွ ဆရာေကြးကိုေသေသျခာျခာေတြ႔ဘူးတာပါ။
က်န္တဲ့အခ်ိန္ေတြကေတာ့ ေဟာေျပာပြဲမွာပဲေပါ့၊ ေဟာေျပာပြဲမွာဆရာေကြးေျပာတာေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သြားနားေထာင္ရ,တာေပါ့ေနာ္။
အဲ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဆရာေကြးနဲ႔အတူတူ ကၽြန္ေတာ္ေဟာေျပာပြဲေလးေတြဘာေလးေတြ အတူသြား
ခဲ့ဘူး တာေလးေတြရွိတယ္၊ ေနာက္ ေတာ္ေတာ္လည္းရင္းႏွီးမႈေတြရွိလာခဲ့တယ္ေပါ့ေနာ္၊ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ Essay ဆန္ဆန္ေလး တခုေတာင္ေရးေသးတယ္ ေမႊးလြန္းသည့္ေကြး ဆိုၿပီးေတာ့ ၊ အဲ ဒီမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္အမွတ္တရ,ေလးေတြေပါ့ေနာ္ ဆရာေကြးနဲ႔ဘယ္လိုစ,ဆုံတယ္ဆိုတာကို၊ ဘယ္လို စ,ဆုံလိုက္မွန္း ေတာင္မသိလိုက္ဘူး ဆရာေကြးနဲ႔က၊ အမွတ္တရ,ေျပာလို႔မရ,ဘူး တေနရာမွာ ဒီလိုပဲဆုံ
ၿပီးေတာ့ စ,ဆုံဆုံျခင္းပဲခင္သြားတယ္လို႔ပဲ ေျပာရမွာပဲေလ။
ဘာကြာျခားသလဲဆိုေတာ့ ဆရာေကြးတို႔က သူက Satire သမားတေယာက္အေနနဲ႔ရပ္တည္ၿပီးေတာ့
Satire သက္သက္ကိုပဲေရးတာေလ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔က်ေတာ့ အဲဒီလိုမဟုတ္ဘူး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ဝတၳဳ
ေရးမယ္ ဟုတ္လား Essay ေလးေတြေရးမယ္ ဟို လုံးခ်င္းဝတၳဳလည္းေရးတယ္ေပါ့ေနာ္၊ အခ်စ္ဝတၳဳ
ေတြလည္း ေရးတယ္ အဲဒီၾကားထဲမွာမွ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ႀကံဳသလို Satire ေလးေတြကိုၫွပ္ၫွပ္ၿပီး ေတာ့ထည့္သြားတာ၊ အဲ တခုေတာ့ ကြာမယ္ထင္တယ္၊ အဲ Satire နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဥပမာဆရာေမာင္ေသာ္က ဆိုရင္လည္း Satire သမားပဲေပါ့ေနာ္၊ ဆရာဦးကိုယုဆိုေတာ့ ေနာ္ ဆရာ ေမာင္တင့္ႏိုင္ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ေရးတာေပါ့ေနာ္ ဒါလည္း Satire သမားေတြလိုပဲလို႔ ေျပာလို႔ရ,တာေပါ့ေနာ္၊ ဒါေပမယ့္ခုဏေျပာသလိုေပါ့ အဲဒီဆရာေတြက်ေတာ့ ဒီ ဒီဟာသက္သက္ေရးတာမဟုတ္ဘူးေလ၊ တျခား စာေတြလည္းေရးေသးတယ္ေလ။
Satire သက္သက္ကိုပဲ တခါတည္းဆုပ္ကိုင္ၿပီးေရးတာဆိုရင္ေတာ့ ဒါ ေတာ္ေတာ္ရွားတယ္ဗ်။
ဆရာေကြးတို႔လက္ထက္က ဥပမာေပါ့ ေနာ္၊ သၾကၤန္သံခ်ပ္ ထားပါေတာ့ေနာ္၊ ဆရာေကြးတို႔က သၾကၤန္
ေခတ္ေကာင္းတဲ့တေလွ်ာက္လုံး သံခ်ပ္ေတြေရးခဲ့ၾကတာကိုး၊ သံခ်ပ္လည္းေရးတယ္ ကိုယ္တုိင္လည္း
သၾကၤန္တြင္းတတြင္းလုံး ကားေပၚမွာ ေန႔ေန႔ညည ကိုယ္တိုင္သံခ်ပ္ဝင္တိုက္ခ်င္လည္းတုိက္ေနတာကိုး၊ အဲဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးရွိ တယ္ေလ။
ေနာက္တခါဇာတ္သဘင္က်ေတာ့လည္း ဆရာေကြးတို႔က အဲဒီလိုဇာတ္သဘင္ေနာက္ကိုလိုက္တယ္ေလ၊
ဇာတ္ ဇာတ္နဲ႔ ဟို တလ,ကိုးသီတင္းလိုက္သြားတာတို႔ ဘာတို႔ ဒါေတြရွိတယ္၊ ဒီလိုအခြင့္အေရး သူတို႔ က,ပိုရ,တယ္ေပါ့ ေနာ္၊ အဲဒီေတာ့ တေနရာ ခရီးတခုကို သူက ဟို ေသေသျခာျခာ စိမ္ေျပနေျပ အၾကာ ႀကီးေလ့လာၿပီးေတာ့ လုပ္ႏိုင္တာေပါ့ေနာ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္ ေခတ္က်ေတာ့ အဲဒီေလာက္ေတာ့ အခြင့္အေရးေတြမရ,ေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္၊ ဒါေလး
ေတြကြာ မယ္ထင္တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္ေခတ္က်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က, ဘာသာသလဲဆိုေတာ့ သတင္းသာတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔က်ေတာ့သိရ,တာက ဟိုက,သတင္းေတြ စာေတြဖတ္ရ,တာ၊ ေရဒီယို
က ဟာေတြေလ၊ ဟုတ္လား ႐ုပ္ျမင္သံၾကားေတြလည္းေပၚလာတယ္ စသည္ျဖင့္ေပါ့ေနာ္။
သတင္းေတြသိရ,တဲ့အေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ပိုၿပီးေတာ့လုပ္ျဖစ္တာမ်ားတယ္။
ဆရာေကြးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ဆိုရင္ ေျပာစရာေတြက သိပ္မ်ားလြန္းတယ္၊ ဟို တခုခုမွတ္မွတ္သားသား
ေျပာဘို႔ ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္၊ တခ့်ိဳေတြက,ေပါ့ေနာ္ တခ့်ိဳေတြက ဆရာေကြးကို ဟို ႐ိုး႐ိုး ဟာသ,သမားႀကီးေပါ့ ေနာ္၊ ဟာသ,ေလွ်ာက္ေရးတဲ့လူႀကီးတေယာက္ေပါ့ဗ်ာ ဆိုတာေလာက္ပဲသိထား
ၾကတဲ့လူေတြရွိတယ္ဗ်။
တခ့်ိဳေတြက ေနာ္ ဆရာေကြးရဲ့စာေတြက ဟိုဒင္း နည္းနည္းေပါတယ္ေပါ့ဗ်ာ၊ ထားပါေတာ့ေနာ္၊ ဟို
အဆင့္မရွိ ဘူးလိုလို စသျဖင့္ ဟို ေျပာၾကတဲ့လူေတြလည္းရွိတယ္ဗ်၊ ဟို ကၽြန္ေတာ္က ေျပာခ်င္တာက,
ေတာ့ ဒီလိုဗ်၊ ဆရာ ေကြးက, သူ႔မွာသိထားတာေတြက အမ်ားႀကီးရွိတယ္ဗ် ေနာ္၊ ဟို ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာသာေရးနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ တျခား လူမႈေရးကိစၥေတြနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တကယ္ေလးေလးနက္နက္သိထားတဲ့ဟာေတြ သူ႔စီမွာအ မ်ားႀကီးရွိတယ္၊ အဲဒါေတြကို မေရးဘူး၊ သိပ္လည္းမေျပာဘူး၊ မေျပာပဲနဲ႔သူ႔ဟာသူဒီလိုပဲ ေနာက္လား ေျပာင္ လား ဘာညာနဲ႔ေပါ့ေနာ္ ဒီလိုပဲေနသြားတယ္ေပါ့ေနာ္။
ဒါေပမယ့္သူ႔ရဲ့ရင္ထဲမွာေပါ့ေနာ္ သေဘာက လူေတြထင္ထားသလိုမဟုတ္ဘူးဗ်၊ သူ႔မွာဝမ္းနည္းစရာ
ေတြ စိတ္ ထိခိုက္စရာေတြအမ်ားႀကီးရွိခဲ့တယ္၊ ေတာ္ေတာ္စိတ္ထိခိုက္စရာေကာင္းတဲ့ဟာမ်ိဳး ရွိခဲ့တယ္၊ မွတ္မွတ္ရ,ရ,တခု ဆိုရင္ သူေျပာျပတာေနာ္၊ သူျပန္ေျပာျပတာေနာ္၊ မွတ္မွတ္ရ,ရ,ဆိုရင္သူက,စာေပေဟာေျပာပြဲ စင္ေပၚမွာေျပေန တုန္းမွာပဲ အေတာ္ဆိုးတဲ့သတင္းတခု သူ႔စီကိုေရာက္လာတယ္၊ ေျပာခါနီးေလး စင္ေပၚတက္ခါနီးေလးေနာ္၊ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ သတင္းေပါ့ဗ်ာ၊ အဲဒီမွာသူဘာလုပ္ရ,မွန္းမသိဘူး၊ ဒါေပမယ့္ သူျပန္စဥ္းစားလိုက္တဲ့အခါက် ေတာ့ ဒါက ငါ့ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥတပိုင္းပဲ၊ ဟုိမွာပရိႆတ္ႀကီးက ငါ့ကိုေစာင့္ေနၿပီ ေနာ္၊ ဒါ ပရိႆတ္ကို ဟို
ဟာသ,နဲ႔ ေနာ္ ငါေဟာေျပာဘို႔က ငါ့တာဝန္ပဲလို႔ သူ စင္ေပၚတက္သြားတယ္တဲ့ တက္သြားေတာ့ သူတ
ခါ တည္း အဲဒီမွာေျပာလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္လည္းၾကာတယ္၊ သူကရယ္(ရီ)စရာေတြကိုဆက္တိုက္ေျပာ
ခ်လိုက္ တာ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္းၾကာတယ္တဲ့၊ ၿပီးေတာ့မွ သူ ျပန္ေျပာျပတယ္၊ ငါ့တသက္တာမွာ တဲ့ အဲဒီေဟာေျပာ ပြဲဟာ ရယ္(ရီ)စရာအေကာင္းဆုံးေဟာေျပာပြဲပဲ တဲ့၊ ဒါ ဆရာေကြးရဲ့ စ႐ိုက္ကေလးကို ဒီေလာက္ေျပာရင္သိလိမ့္ မယ္လို႔ထင္တယ္။
ဆရာမင္းလူ
အမွတ္တ ရ, ကိုနားေထာင္ၿပီး ျပန္ေရးျပလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာမင္းလူေျပာသလို သေရာ္စာေရးတဲ့ ဆရာအီၾကာေကြးကို ေနာက္တမ်ိဳးေျပာရ,မယ္ဆိုရင္ ဟာသ,
စာေရး ဆရာအီၾကာေကြးရဲ့ အေရးအသားေတြကို ေပါေတာေတာအေရးအသား၊ အဆင့္မရွိတဲ့အေရးအ
သားဆိုၿပီး က်ဳပ္ ျပည္တြင္းမွာေနခဲ့တုန္းက မဖတ္ျဖစ္ခဲ့တာမ်ားပါတယ္၊ ဆရာအီၾကာေကြးဟာ ကဗ်ာေရး တယ္ဆိုတာကိုလည္း လုံးဝ,မွတကယ့္ကိုလုံးဝ, မသိခဲ့႐ိုးအမွန္ပါ။
အခုလိုသိလိုက္ရ,တဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာဟာဘဝတပါးကိုေျပာင္းသြားပါၿပီ။
ေနာက္တေယာက္က,ေတာ့ က်ဳပ္တို႔ရဲ့ ကရင့္အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ေကာင္း KNU အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္
ပဒုိ မန္းရွာျဖစ္ပါတယ္၊ သူ႔ကိုလည္း စာေရးဆရာမွန္း၊ ကဗ်ာဆရာမွန္း က်ဳပ္ လုံးဝ,မွတကယ္လုံးဝ,မသိခဲ့
ပါဘူး။
သူအသတ္ခံရတဲ့ February 14 (Valentine day) ခ်စ္သူမ်ားေန႔ ေနာက္ပိုင္းမွာမွ သိလိုက္ရ,တဲ့အတြက္
က်ဳပ္ ဘယ္လိုခံစားေနရ,မွန္းကို ေျပာမျပတတ္ေအာင္ျဖစ္ရပါတယ္။
က်ဳပ္ရဲ့အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ ေနထိုင္က်င့္ၾကံလာခဲ့မႈေတြဟာ က်ဳပ္ဘဝအတြက္ အလဟႆ ျဖစ္ကုန္တယ္။
အဲဒီလိုပဲေလာက,ႀကီးမွာ ဆရာကိုဆရာမွန္း၊ သူေတာ္ေကာင္းကိုသူေတာ္ေကာင္းမွန္း၊ မိတ္ေဆြကိုမိတ္
ေဆြမွန္း၊ ရန္သူကိုရန္သူမွန္း၊ ပညာရွိကိုပညာရွိမွန္း က်ဳပ္မသိခဲ့တာဘယ္ေလာက္အထိရွိေနခဲ့ၿပီလဲဆို
တာ မရည္မတြက္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ထင္ပါတယ္။
ထားလိုက္ပါေတာ့ဗ်ာ။
ဆရာမင္းလူေျပာထားတဲ့ အီၾကာေကြးအမွတ္တရ,ကို စိတ္ဝင္စားရင္ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။
ဆရာေကြးက, ဆရာေကြးႀကီးတဲ့အခ်ိန္က်မွ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔သိတာဆိုေတာ့ ဟုိဘက္အပိုင္းေတြေတာ့
ကၽြန္ ေတာ္တို႔သိပ္မသိဘူးေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္စ,သိတာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရွစ္တန္း၊ ကိုးတန္း
ေလာက္မွာ ဆရာေကြးက ေနာ္၊ ႐ႈေထာင့္ဂ်ာနယ္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္ျပည္အေရး ဆိုတဲ့က႑နဲ႔ ေနာ္၊ သေရာ္ စာေတြေရးေနၿပီ ပင္တိုင္က႑ေပါ့ေနာ္။
အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ခြပ္လိုက္ၾကစို႔သူငယ္ခ်င္းေပါ့ေနာ္ နာမည္ႀကီးေတြေပါ့ သူ႔ရဲ့၊ အဲဒီမွာကတည္း
က ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဒါေတြကိုဖတ္ၿပီးႀကိဳက္ခဲ့ရ,တာေပါ့၊ တနည္းေျပာရ,ရင္လည္း ဟို နည္းနာယူခဲ့ရ,
တယ္ေပါ့။
ဟို ကၽြန္ေတာ္တို႔က အဲဒီတုန္းကေတာ့ ကေလးပဲေပါ့ပဲေပါ့ေနာ္ ကေလးပဲရွိေသးတာေပါ့၊ အဲဒီေနာက္
ကၽြန္ေတာ္ တို႔တေတြ စာေတြဘာေတြေရးၿပီး ေရးေတာ့မွ ဆရာေကြးကိုေသေသျခာျခာေတြ႔ဘူးတာပါ။
က်န္တဲ့အခ်ိန္ေတြကေတာ့ ေဟာေျပာပြဲမွာပဲေပါ့၊ ေဟာေျပာပြဲမွာဆရာေကြးေျပာတာေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သြားနားေထာင္ရ,တာေပါ့ေနာ္။
အဲ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဆရာေကြးနဲ႔အတူတူ ကၽြန္ေတာ္ေဟာေျပာပြဲေလးေတြဘာေလးေတြ အတူသြား
ခဲ့ဘူး တာေလးေတြရွိတယ္၊ ေနာက္ ေတာ္ေတာ္လည္းရင္းႏွီးမႈေတြရွိလာခဲ့တယ္ေပါ့ေနာ္၊ အဲဒါနဲ႔ပတ္သက္ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ Essay ဆန္ဆန္ေလး တခုေတာင္ေရးေသးတယ္ ေမႊးလြန္းသည့္ေကြး ဆိုၿပီးေတာ့ ၊ အဲ ဒီမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္အမွတ္တရ,ေလးေတြေပါ့ေနာ္ ဆရာေကြးနဲ႔ဘယ္လိုစ,ဆုံတယ္ဆိုတာကို၊ ဘယ္လို စ,ဆုံလိုက္မွန္း ေတာင္မသိလိုက္ဘူး ဆရာေကြးနဲ႔က၊ အမွတ္တရ,ေျပာလို႔မရ,ဘူး တေနရာမွာ ဒီလိုပဲဆုံ
ၿပီးေတာ့ စ,ဆုံဆုံျခင္းပဲခင္သြားတယ္လို႔ပဲ ေျပာရမွာပဲေလ။
ဘာကြာျခားသလဲဆိုေတာ့ ဆရာေကြးတို႔က သူက Satire သမားတေယာက္အေနနဲ႔ရပ္တည္ၿပီးေတာ့
Satire သက္သက္ကိုပဲေရးတာေလ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔က်ေတာ့ အဲဒီလိုမဟုတ္ဘူး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ဝတၳဳ
ေရးမယ္ ဟုတ္လား Essay ေလးေတြေရးမယ္ ဟို လုံးခ်င္းဝတၳဳလည္းေရးတယ္ေပါ့ေနာ္၊ အခ်စ္ဝတၳဳ
ေတြလည္း ေရးတယ္ အဲဒီၾကားထဲမွာမွ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ႀကံဳသလို Satire ေလးေတြကိုၫွပ္ၫွပ္ၿပီး ေတာ့ထည့္သြားတာ၊ အဲ တခုေတာ့ ကြာမယ္ထင္တယ္၊ အဲ Satire နဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဥပမာဆရာေမာင္ေသာ္က ဆိုရင္လည္း Satire သမားပဲေပါ့ေနာ္၊ ဆရာဦးကိုယုဆိုေတာ့ ေနာ္ ဆရာ ေမာင္တင့္ႏိုင္ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ေရးတာေပါ့ေနာ္ ဒါလည္း Satire သမားေတြလိုပဲလို႔ ေျပာလို႔ရ,တာေပါ့ေနာ္၊ ဒါေပမယ့္ခုဏေျပာသလိုေပါ့ အဲဒီဆရာေတြက်ေတာ့ ဒီ ဒီဟာသက္သက္ေရးတာမဟုတ္ဘူးေလ၊ တျခား စာေတြလည္းေရးေသးတယ္ေလ။
Satire သက္သက္ကိုပဲ တခါတည္းဆုပ္ကိုင္ၿပီးေရးတာဆိုရင္ေတာ့ ဒါ ေတာ္ေတာ္ရွားတယ္ဗ်။
ဆရာေကြးတို႔လက္ထက္က ဥပမာေပါ့ ေနာ္၊ သၾကၤန္သံခ်ပ္ ထားပါေတာ့ေနာ္၊ ဆရာေကြးတို႔က သၾကၤန္
ေခတ္ေကာင္းတဲ့တေလွ်ာက္လုံး သံခ်ပ္ေတြေရးခဲ့ၾကတာကိုး၊ သံခ်ပ္လည္းေရးတယ္ ကိုယ္တုိင္လည္း
သၾကၤန္တြင္းတတြင္းလုံး ကားေပၚမွာ ေန႔ေန႔ညည ကိုယ္တိုင္သံခ်ပ္ဝင္တိုက္ခ်င္လည္းတုိက္ေနတာကိုး၊ အဲဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးရွိ တယ္ေလ။
ေနာက္တခါဇာတ္သဘင္က်ေတာ့လည္း ဆရာေကြးတို႔က အဲဒီလိုဇာတ္သဘင္ေနာက္ကိုလိုက္တယ္ေလ၊
ဇာတ္ ဇာတ္နဲ႔ ဟို တလ,ကိုးသီတင္းလိုက္သြားတာတို႔ ဘာတို႔ ဒါေတြရွိတယ္၊ ဒီလိုအခြင့္အေရး သူတို႔ က,ပိုရ,တယ္ေပါ့ ေနာ္၊ အဲဒီေတာ့ တေနရာ ခရီးတခုကို သူက ဟို ေသေသျခာျခာ စိမ္ေျပနေျပ အၾကာ ႀကီးေလ့လာၿပီးေတာ့ လုပ္ႏိုင္တာေပါ့ေနာ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္ ေခတ္က်ေတာ့ အဲဒီေလာက္ေတာ့ အခြင့္အေရးေတြမရ,ေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္၊ ဒါေလး
ေတြကြာ မယ္ထင္တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္ေခတ္က်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က, ဘာသာသလဲဆိုေတာ့ သတင္းသာတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔က်ေတာ့သိရ,တာက ဟိုက,သတင္းေတြ စာေတြဖတ္ရ,တာ၊ ေရဒီယို
က ဟာေတြေလ၊ ဟုတ္လား ႐ုပ္ျမင္သံၾကားေတြလည္းေပၚလာတယ္ စသည္ျဖင့္ေပါ့ေနာ္။
သတင္းေတြသိရ,တဲ့အေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ပိုၿပီးေတာ့လုပ္ျဖစ္တာမ်ားတယ္။
ဆရာေကြးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ဆိုရင္ ေျပာစရာေတြက သိပ္မ်ားလြန္းတယ္၊ ဟို တခုခုမွတ္မွတ္သားသား
ေျပာဘို႔ ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္၊ တခ့်ိဳေတြက,ေပါ့ေနာ္ တခ့်ိဳေတြက ဆရာေကြးကို ဟို ႐ိုး႐ိုး ဟာသ,သမားႀကီးေပါ့ ေနာ္၊ ဟာသ,ေလွ်ာက္ေရးတဲ့လူႀကီးတေယာက္ေပါ့ဗ်ာ ဆိုတာေလာက္ပဲသိထား
ၾကတဲ့လူေတြရွိတယ္ဗ်။
တခ့်ိဳေတြက ေနာ္ ဆရာေကြးရဲ့စာေတြက ဟိုဒင္း နည္းနည္းေပါတယ္ေပါ့ဗ်ာ၊ ထားပါေတာ့ေနာ္၊ ဟို
အဆင့္မရွိ ဘူးလိုလို စသျဖင့္ ဟို ေျပာၾကတဲ့လူေတြလည္းရွိတယ္ဗ်၊ ဟို ကၽြန္ေတာ္က ေျပာခ်င္တာက,
ေတာ့ ဒီလိုဗ်၊ ဆရာ ေကြးက, သူ႔မွာသိထားတာေတြက အမ်ားႀကီးရွိတယ္ဗ် ေနာ္၊ ဟို ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာသာေရးနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ တျခား လူမႈေရးကိစၥေတြနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တကယ္ေလးေလးနက္နက္သိထားတဲ့ဟာေတြ သူ႔စီမွာအ မ်ားႀကီးရွိတယ္၊ အဲဒါေတြကို မေရးဘူး၊ သိပ္လည္းမေျပာဘူး၊ မေျပာပဲနဲ႔သူ႔ဟာသူဒီလိုပဲ ေနာက္လား ေျပာင္ လား ဘာညာနဲ႔ေပါ့ေနာ္ ဒီလိုပဲေနသြားတယ္ေပါ့ေနာ္။
ဒါေပမယ့္သူ႔ရဲ့ရင္ထဲမွာေပါ့ေနာ္ သေဘာက လူေတြထင္ထားသလိုမဟုတ္ဘူးဗ်၊ သူ႔မွာဝမ္းနည္းစရာ
ေတြ စိတ္ ထိခိုက္စရာေတြအမ်ားႀကီးရွိခဲ့တယ္၊ ေတာ္ေတာ္စိတ္ထိခိုက္စရာေကာင္းတဲ့ဟာမ်ိဳး ရွိခဲ့တယ္၊ မွတ္မွတ္ရ,ရ,တခု ဆိုရင္ သူေျပာျပတာေနာ္၊ သူျပန္ေျပာျပတာေနာ္၊ မွတ္မွတ္ရ,ရ,ဆိုရင္သူက,စာေပေဟာေျပာပြဲ စင္ေပၚမွာေျပေန တုန္းမွာပဲ အေတာ္ဆိုးတဲ့သတင္းတခု သူ႔စီကိုေရာက္လာတယ္၊ ေျပာခါနီးေလး စင္ေပၚတက္ခါနီးေလးေနာ္၊ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ သတင္းေပါ့ဗ်ာ၊ အဲဒီမွာသူဘာလုပ္ရ,မွန္းမသိဘူး၊ ဒါေပမယ့္ သူျပန္စဥ္းစားလိုက္တဲ့အခါက် ေတာ့ ဒါက ငါ့ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥတပိုင္းပဲ၊ ဟုိမွာပရိႆတ္ႀကီးက ငါ့ကိုေစာင့္ေနၿပီ ေနာ္၊ ဒါ ပရိႆတ္ကို ဟို
ဟာသ,နဲ႔ ေနာ္ ငါေဟာေျပာဘို႔က ငါ့တာဝန္ပဲလို႔ သူ စင္ေပၚတက္သြားတယ္တဲ့ တက္သြားေတာ့ သူတ
ခါ တည္း အဲဒီမွာေျပာလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္လည္းၾကာတယ္၊ သူကရယ္(ရီ)စရာေတြကိုဆက္တိုက္ေျပာ
ခ်လိုက္ တာ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္းၾကာတယ္တဲ့၊ ၿပီးေတာ့မွ သူ ျပန္ေျပာျပတယ္၊ ငါ့တသက္တာမွာ တဲ့ အဲဒီေဟာေျပာ ပြဲဟာ ရယ္(ရီ)စရာအေကာင္းဆုံးေဟာေျပာပြဲပဲ တဲ့၊ ဒါ ဆရာေကြးရဲ့ စ႐ိုက္ကေလးကို ဒီေလာက္ေျပာရင္သိလိမ့္ မယ္လို႔ထင္တယ္။
ဆရာမင္းလူ
