• မိုးေလးမ်ိဳး၊ လူေလးမိ်ဳး၊ ျမင္းေလးမ်ိဳး၊ သစ္ပင္ေလးမ်ိဳး ႏွင့္ ဒုကၡသည္ေလးမ်ိဳး
  • အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္အေပၚ KNU၏သေဘာထား ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္
  • ကရင္လူမ်ိဳးတို႔ သိသင့္သိထိုက္ေသာ လဆန္း လဆုတ္ အေခၚအေ၀ၚမ်ား
  • ေဖါဟ္အု္တါ ယဲါမိင္
  • လာခုဂ္ခါင္ၟစူး ဟွံင္ယုဂ္

Wednesday, May 27, 2015

ေဂါက္႐ိုက္သင္တန္း


ေဂါက္႐ိုက္သင္တန္း

မို႔မို႔ေသာ္ စုစည္းတင္ျပသည္။
Wednesday, 27 May 2015

ေဂါက္႐ိုက္သင္တန္း တက္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးဟာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေလ့က်င့္မႈ ျပဳလုပ္ေနစဥ္မွာ ပ်ား
တုပ္ခံလိုက္ရပါတယ္။
စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရတဲ့ အမ်ဳိးသမီးဟာ နားေနေဆာင္ဆီျပန္သြားၿပီး သူၾကံဳရပံုကို သင္တန္းဆရာ
ကို ေျပာျပပါတယ္။

သင္တန္းဆရာ - "ဘယ္ေနရာမွာ ပ်ားတုပ္ခံ လိုက္ရတာလဲ"
သင္တန္းသူ - "ပထမ hole နဲ႔ ဒုတိယ hole ၾကားမွာ"
သင္တန္းဆရာ(ေခါင္းကိုခါယမ္းလိုက္ၿပီး) "အဲဒါ ေဂါက္႐ိုက္ပံုမွာ ျပႆနာရွိေနလို႔ေပါ့။
ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို အရမ္းအက်ဲႀကီး ခြဲရပ္လို႔ပဲ ျဖစ္ရမယ္"

Copy from
http://myanmar.mmtimes.com/index.php/home-page/144-the-pulse/14580-2015-05-27-13-50-32.html

Sunday, May 24, 2015

ေခြၽတာ လႉဒါန္း ခ်မ္းသာလမ္း


May 24, 2015
Sunday

ေခြၽတာ လႉဒါန္း ခ်မ္းသာလမ္း

By မင္းစိုးစံ

Face book ေပၚမွာ ကိုယ့္ပုံေလးတင္လိုက္တယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တခ့်ိဳက ကိုယ့္ကို ျမင္ဘူးခ်င္ၾကသလို တခ့်ိဳက်ေတာ့ ခင္မင္ပါရေစ၊ လူပ်ိဳလား ဘာ
လားလုပ္ေနလို႔ ခ်က္ခ်င္း႐ိုက္ၿပီး ခဏအတြင္း တင္ေပးလိုက္တယ္။
ဓါတ္ပုံေပၚ စာလုံးေရးၿပီးတင္တာဆိုေတာ့ မတတ္ပဲတင္လိုက္တဲ့အခါ လူပုံျမင္ရေပမယ့္ စာလုံးမပါဘူး။
စာလုံးျမင္ရျပန္ေတာ့ လူပုံက ေပ်ာက္ေနတယ္။
ေတာ္ေတာ္လုပ္ယူရတယ္။
အခုလို ကိုယ့္ပုံကိုျမင္ေတာ့ ေတာ္႐ုံတန္႐ုံခင္ခ်င္တဲ့လူ၊ မိတ္ေဆြဖြဲ႔ခ်င္တဲ့လူေတြ အရင္ကထက္ ပိုနည္းသြား
မယ္ဆိုတာ ေျပာစရာလိုမယ္မထင္ဘူး။
ကဲ ကေလးမေလးေတြလည္း က်ဳပ္ဟာ အဘိုးအိုႀကီးပါဆိုတာ ယုံၿပီမဟုတ္လား။
ေျမးေျခာက္ေယာက္ေနာ္။
ျမစ္က သုံးေယာက္။
ကေလးမေလးေတြလို႔သာ ေျပာလိုက္ရတာ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္လိမ့္မယ္။
တခ့်ိဳဆို လူကတျခား ဓါတ္ပုံက တမ်ိဳး။
တခုေကာင္းတာက ကိုယ့္ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ မိတ္ေဆြေဟာင္းေတြ ကိုယ့္ပုံကိုျမင္ေတာ့ တခ့်ိဳအနာေဟာင္း
ေတြ ျပန္ရင္းလာႏိုင္သလို၊ တခ့်ိဳက်ေတာ့ အမာရြတ္ေလးေတြျပန္ျမင္ၾကမယ္ ထင္တာပဲ။
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္အားလုံးဟာ က်န္ခဲ့ပါၿပီလို႔ေျပာပါရေစ။
ခြင့္လႊတ္ေပးလိုက္ၾကပါ။
သို႔ေသာ္ မေမ့လိုက္ၾကပါနဲ႔။

အလုပ္တခုကို လုပ္လ်င္ ဘယ္အလုပ္မ်ိဳးမဆိုေပါ့ေလ၊ ေဒါသကင္းဘို႔လိုပါတယ္။
ေဒါသနည္းေလ ေကာင္းေလ။
ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွိခိုးေတာ့ သဗၺေဒါသ ခပ္သိမ္းေသာအျပစ္ ဆိုတာပါတယ္မဟုတ္လား။
ေဒါသဆိုတာ အျပစ္ပဲ။
ဒီေတာ့ ေဒါသစိတ္ဆိုတာ ဘာလဲ။
ေဒါသကို ဘယ္လိုထိန္းမလဲ။
ေဒါသမျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။
ေဒါသစိတ္ကို သိမွ ေဒါသကို ထိန္းလို႔ရမယ္။
ေဒါသထိန္းလို႔ ရၿပီဆိုမွ ေဒါသမျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာ သိမယ္။
သိတာေလးနဲ႔ ေစာေစာက ဘုရားေရွ႕မွာရြတ္ဆိုခဲ့တဲ့ သဗၺေဒါသ ခပ္သိမ္းေသာအျပစ္ဆိုတာႀကီးက ေပ်ာက္
မွာမဟုတ္ပါဘူး။
ကိုယ္သိတဲ့အတိုင္း လက္ေတြ႔က်င့္ႀကံမွ အဲဒီအျပစ္က ေပ်ာက္မွာ။
ကင္းေ၀းမွာ။
ေဒါသအေၾကာင္းေရးမေနေတာ့ပါဘူး။
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ မိမိကိုယ္တိုင္ မက်င့္မႀကံႏိုင္ပဲနဲ႔ ေရးရတာကို စိတ္မသန္႔လို႔ပါ။

တေန႔မွာေပါ့ ဆြမ္းေတာ္ကပ္ဘို႔ ျပင္ဆင္ေနတုန္း က်ဳပ္အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ ေခြးေလး အစာလာေတာင္းေန
တယ္ မေန႔က သူ(ေခြး)အစာမစားဘူး။
ဒီမနက္ ေစာေစာစီးစီးအစာလာေတာင္းတာေနမွာ ဆိုၿပီး ဆြမ္းေတာ္ကပ္ဘို႔အ တြက္ ျပင္ဆင္ေနတာကို ခ
ဏရပ္ထားၿပီး သူ႔ကိုအစာေကြၽးၾကည့္တယ္။
ဟိုနမ္းဒီနမ္းလုပ္ၿပီး မစားပဲ၊ သူ႔အိပ္ရာေပၚ ျပန္ေခြေနတယ္။
ဒီေတာ့ အလႉနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြဘက္ကို စိတ္ေရာက္သြားတယ္။
ဘုရားဆြမ္းေတာ္ကို အဦးဆုံးမကပ္ပဲ ေခြးကိုဘာေၾကာင့္ အစာအရင္ေကြၽးရသလဲဆိုတဲ့ အိမ္ရွင္မရဲ့ အေမး
ေၾကာင့္ပါ။

လမ္းေပၚက ေလလြင့္ကေလးငယ္ေတြအတြက္ အခမဲ့ပညာသင္ေပးေနတဲ့အဖြဲ႔တဖြဲ႔က ရန္ပုံေငြရွာတဲ့အေန
နဲ႔ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းေတြကို ေရာင္းမယ္ဆိုတာ ဘတ္မိတယ္။
ဘီယာခြံေတြ၊ ေရသန္႔ဘူးခြံေတြကို အမိႈက္ပုံးေတြထားၿပီး ရတာေတြကို ျပန္ေရာင္းမွာတဲ့။
လူေတြက ေလလြင့္ကေလးေတြအတြက္ ပိုက္ဆံမထည့္ခ်င္ၾကဘူးဆိုပဲ။
အခမဲ့ပညာသင္ေပးတဲ့အဖြဲ႔ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။
အင္မတန္မြန္ျမတ္တဲ့အစီအစဉ္ပါ။
စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာက စြန္႔ပစ္ပစၥည္းေတြနဲ႔ ထမင္းစားေနၾကရတဲ့ လူေတြအတြက္ သူတို႔ထမင္းလုတ္ကို
ပုတ္ခ်သလိုမ်ားျဖစ္ေနမလား။
ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲေလ သေဗၺသတၱာ ကမၼသကာ ေပါ့ေနာ္။

ေလာကမွာ အလႉခံပုဂၢိဳလ္ ၁၄မ်ိဳးရွိတယ္ဆိုတာသိရပါတယ္။
၁။ ဘုရားရွင္။
၂။ ပေစၥကဗုဒၶါ။
၃။ ဘုရားတပည့္သား ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ (သို႔မဟုတ္) အရဟတၱဖိုလ္၌တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။
၄။ အရဟတၱဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္က်င့္ၾကံေနေသာပုဂၢိဳလ္ (သို႔မဟုတ္) အရဟတၱမဂ္၌တည္ေသာ
ပုဂၢိဳလ္။
၅။ အနာဂါမ္ပုဂၢိဳလ္အား လွဴဒါန္းျခင္း (သို႔မဟုတ္) အနာဂါမိဖိုလ္၌တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။
၆။ အနာဂါမိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္ က်င့္ၾကံေနေသာပုဂၢိဳလ္(သို႔မဟုတ္) အနာဂါမိမဂ္၌တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။ ၇။ သကဒါဂါမ္ပုဂၢိဳလ္(သို႔မဟုတ္) သကဒါဂါမ္ဖိုလ္၌တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။
၈။ သကဒါဂါမိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္က်င့္ၾကံေနေသာပုဂၢိဳလ္(သို႔မဟုတ္)သကဒါဂါမိမဂ္၌တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။
၉။ ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္ (သို႔မဟုတ္) ေသာတာပတၱိဖိုလ္၌တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္။
၁၀။ ေသာတာပတၱိဖိုလ္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္က်င့္ၾကံေနေသာပုဂၢိဳလ္(သို႔မဟုတ္) ေသာတာပတၱိမဂ္၌တည္
ေသာ ပုဂၢိဳလ္။
၁၁။ စ်ာန္အဘိညာဥ္ရေသာ ရေသ့။
၁၂။ သီလရွိေသာ လူ။
၁၃။ သီလမရွိေသာ လူ။
၁၄။ တိရစၧာန္။
အဲဒီ တဆယ္ေလးဦးေသာ အလႉခံပုဂၢိဳလ္ေတြကို လႉဒါန္းရာမွာ ရမယ့္အကိ်ဳးအျမတ္ေတြက
တိရစၧာန္တေကာင္ကို ေစတနာသံုးတန္ ျပ႒ာန္းၿပီး တနပ္စာ ၀ေအာင္ေကၽြးေမြးလိုက္ရင္ အဲဒီအလွဴရွင္ဟာ
ဘ၀ တစ္ရာ။
ဘာသီလမွ မရွိတဲ့ လူဆိုး, သူခိုး တေယာက္ကို တနပ္စာ ၀ေအာင္ေကၽြးေမြးလိုက္ရင္ ဘ၀တေထာင္။
သီလရွိတဲ့ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ဘ၀တသိန္း။ သာသနာပမွာ စ်ာန္ရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ဘ၀ ကုေဋတသိန္း။
ေသာတာပန္ေလာင္း အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ဘ၀ အသေခ်ၤ။
အသက္ရွည္ျခင္း၊ အဆင္းလွျခင္း၊ ခ်မ္းသာႀကီးျခင္း၊ ခြန္အားႀကီးျခင္း၊ ဉာဏ္ပညာႀကီးျခင္း-ဆိုတဲ့ အက်ိဳးတ
ရား ၅-ပါးကို ရတယ္ဆိုတာ ဘတ္ရပါတယ္။

အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြကို ကြဲကြဲျပားျပားသိေအာင္ လုပ္ဘို႔ဆိုတာ က်ဳပ္အသိတရားနဲ႔ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္တာအမွန္
ပါ။
အထူးသျဖင့္ လူဆိုးလား၊ လူေကာင္းလား ဆိုတာ ခြဲရအင္မတန္ခက္ပါတယ္။ ခ်ိဳ(ဂ်ိဳ)မပါဘူး။
စိန္အစစ္လား စိန္အတုလား ဆိုတာခြဲရတာထက္ လူကဲခပ္ရတာက ပိုခက္တယ္လို႔ ေရွးလူႀကီးေတြေျပာခဲ့
တယ္မဟုတ္ပါလား။
တခ့်ိဳက်ေတာ့ အလႉေတြထဲမွာ တရားအလႉက အျမတ္ဆုံး လို႔ဆိုၾကျပန္တယ္။
ဘယ္လိုအလႉမ်ိဳးမဆို
လွဴဘို႔ႀကံေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေစတနာ။
လွဴေနတုန္းအခ်ိန္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ေစတနာ။
လွဴၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေစတနာ။
အဲဒီ အခ်ိန္သုံးခ်ိန္စလုံး ေစတနာအျပည့္အ၀ပါလ်င္ လက္ငင္းအ က်ိဳးေပးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
က်ဳပ္ရဲ့ေခြးကေလးကို က်ဳပ္ေကြၽးေမြးလာတာ ကိုးႏွစ္ျပည့္ပါၿပီ။
ေစတနာသုံးတန္ ျပတ္သားရဲ့လား။
က်ဳပ္ျပန္စဉ္း စားၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာ တခါတေလ အစာေကြၽးရမယ့္အခ်ိန္ေရာက္လို႔ေကြၽးရေပမယ့္ စိတ္မ
ပါ့တပါေကြၽးမိတာမ်ိဳး၊ တခါတေလက် သြားစရာကိစၥေတြေပၚလာလို႔ အခ်ိန္မေရာက္ေသးပဲေကြၽးရတာမ်ိဳး၊ အ
လုပ္ကိစၥေပၚေန လို႔ ေနာက္က်ၿပီးေကြၽးရတာမ်ိဳး အဲဒီလိုအခ်ိန္ေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။

အခ်ိန္ေရာက္လို႔ေကြၽးတဲ့အခါ အစာကိုစားေနက်အတိုင္းစားေပမယ့္ အခ်ိန္ေနာက္က်ၿပီးျဖစ္ျဖစ္ ေစာၿပီးျဖစ္
ျဖစ္ေကြၽးတဲ့အခါမွာေတာ့ အစာကိုဟက္ဟက္ ပက္ပက္မစားပါဘူး။
အဲဒီအခ်ိန္မ်ိဳးဆိုလ်င္ စားခ်င္စား မစားခ်င္ေန ဆိုၿပီး အငတ္ထားခဲ့တာမ်ိဳးရွိခဲ့ပါတယ္။

က်ဳပ္ဆိုလိုခ်င္တာက ကိုယ့္အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ေခြး၊ ကိုယ့္ကိုအားကိုးၿပီး အသက္ရွင္ေနရရွာတဲ့ေခြးအေပၚ အ
ခုလို ေဒါသစိတ္နဲ႔ ျပဳမူဆက္ဆံမိတဲ့အတြက္ က်ဳပ္ရမယ့္ အက်ိဳးနဲ႔ က်ဳပ္ခံရမယ့္အျပစ္ ဘယ္သင္းကပိုမ်ားမလဲ
ဆိုတာ ေတြးရင္းေၾကာက္လာတာနဲ႔ တိရိစၧာန္ေစာင့္ေရွာက္ေရးဌာနကို ေပးပစ္ခ်င္စိတ္ေပါက္လာပါတယ္။
ခက္တာက သုံးလတႀကိမ္ အေမႊးၫွပ္ဘို႔ ဆိုင္ကိုပို႔ထားလ်င္ေတာင္ မ်က္လုံးေလးကလယ္ကလယ္နဲ႔ တအီ
အီ လုပ္ေနတတ္တဲ့ေခြးကို က်ဳပ္မခြဲရက္ဘူးဗ်ာ။
သူ႔ကို(ေခြး)ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ အိပ္ရာေပၚမွာ ေမွးေနတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။
စိတ္ထဲမွာ ကုသိုလ္(အက်ိဳး)နဲ႔ အကုသိုလ္(အျပစ္)ဆိုတာကို ခ်ဉ္တြယ္မေနေတာ့ပဲ က်ဳပ္နဲ႔ေနေနသမွ် ကာလ
ပတ္လုံး အတတ္ႏိုင္ဆုံးျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကအႏိုင္ယူသြားပါတယ္။
ေဆးခန္းသြားျပဘို႔ဆိုတာ က်ဳပ္ေခြးမွာ က်န္းမာေရးအာမခံမရွိဘူးေလဗ်ာ။
ဒါေၾကာင့္ စပါးလင္ကို င႐ုပ္ဆုံထဲထည့္ေထာင္းၿပီး၊ ေရစိမ္လိုက္ပါတယ္။
သူ႔အိပ္ရာထဲကေန ထမင္းစားခန္းထဲကို အသာအယာေပြ႔ခ်ီလာၿပီး ပါးစပ္ကိုအတင္ဆြဲဟ၊ စပါးလင္ရည္ေတြ
ကို ေလာင္းထည့္လိုက္ပါတယ္။
ပထမေတာ့ သူဘုမသိဘမသိနဲ႔ဆိုေတာ့ စပါးလင္ရည္ေတြ သူ႔လည္ေခ်ာင္းထဲကို တိုက္႐ိုက္ဆင္းသြားပါ
တယ္။ ေနာက္ထပ္တိုက္ဘို႔လုပ္ေတာ့ ႐ုန္းေတာ့တာပဲ။
အခုေတာ့ ပုံမွန္အစာျပန္စားေနပါၿပီ။
ဘ၀ တစ္ရာခ်မ္းသာဘို႔ လုပ္တဲ့အလုပ္မဟုတ္ပါဘူး။ ေခြးကေလး ေနေကာင္းက်န္းမာဘို႔ပါ။

တရားအလႉက အျမတ္ဆုံးလို႔ေျပာတဲ့အတြက္ အက်ိဳးအျမတ္ရခ်င္လို႔မဟုတ္ပဲနဲ႔ ကရင္ေတြ ကရင္စာကိုေလ့
လာခ်င္စိတ္ရွိလာပါေစဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ကရင္လိုရြတ္ထားတဲ့ ဓမၼစႀကၤာတရားကို နားေထာင္ၾကည့္ၾက
ပါဦး။
ၿပီးေတာ့ စာလုံးေပါင္းေတြ မွားေနတာေတြ႔လ်င္ ျပင္ေပးၾကပါ။
ခင္ဗ်ားျပင္တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္အမ်ိဳးသားကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးလို႔၊ မျပင္ဘူးဆိုလ်င္ ခင္ဗ်ား ကိုယ့္အမ်ိဳးသားအေပၚ
တာ၀န္မဲ့တာ။
တတ္ေယာင္ကားေတာ့ မလုပ္နဲ႔။
အဲဒီလိုလုပ္တယ္ဆိုလ်င္ေတာ့ ခင္ဗ်ားဟာ ကိုယ့္အမ်ိဳးသားစာေပကို ဖ်က္ဆီးတာပဲ။
က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။




မင္းစိုးစံ
(အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

Wednesday, May 20, 2015

စိတ္၀င္စားမိတဲ့ ခို အေၾကာင္း

 
Source photo from
   
စိတ္၀င္စားမိတဲ့ ခို အေၾကာင္း

ငွက္ေတြထဲက ဇီးကြက္၊ ဥၾသ၊ က်ီးကန္း ေတြအေၾကာင္း ေက်ာင္းသုံးကရင္ဖတ္စာအုပ္ေတြမွာ ဘတ္ခဲ့ရဘူး
သလို ဆင္နဲ႔ ျခေသၤ့ အေၾကာင္း ပုံျပင္လိုလို ဘတ္ခဲ့ရေလေတာ့ ဆင္ႀကီး ဘာေၾကာင့္ သူ႔ထက္ေသးငယ္တဲ့ လူသားရဲ့ ခိုင္းဖတ္ျဖစ္ေနရသလဲဆိုတာကို သိခဲ့ရပါတယ္။
က်ီးကန္း အသိုက္ထဲ ဥခ်ၿပီး၊ က်ီးကန္းဥေတြကို ဖ်က္ဆီးပစ္တဲ့ဥၾသ ဘာေၾကာင့္ အဲဒီိလို လုပ္ရသလဲဆိုတာ
နဲ႔ ဇီးကြက္ေတြ ဘာျပဳလို႔ ေန႔ဘက္မွာ အစာရွာမစားရဲတာလဲ ဆိုတာေတြကိုပါ သိခဲ့ရပါတယ္။

ဥၾသ ဇီးကြက္ နဲ႔ က်ီးကန္းတို႔ ရန္သူႀကီးေတြျဖစ္သြားၾကရတာဟာ ေပးတဲ့ဂတိကို ေဖါက္ဖ်က္ပစ္လို႔ဆိုတာ
သိရသလို ဆင္ႀကီး လူသားေတြရဲ့ ခိုင္းဖတ္ျဖစ္ေနရတာဟာ မိမိကိုယ္မိမိ အထင္ႀကီးၿပီး ကိုယ့္ထက္ ကိုယ္
ခႏၶာ ေသးငယ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို အထင္ေသးမိလို႔ ဆိုတာ သိရတဲ့အတြက္ ယူတတ္လ်င္ သင္ခန္းစာမဟုတ္ပါ
လား။

အခုေတာ့ ေက်ာင္းသုံးကရင္ဖတ္စာအုပ္ထဲမွာ မေတြ႔မိတဲ့ ခိုအေၾကာင္းေလး ေရးထားတာကိုေတြ႔လိုက္မိလို႔
မဘတ္ရေသးတဲ့ မိတ္ေဆြေတြအတြက္ ထပ္ဆင့္ ကူးယူေပးလိုက္ပါတယ္။
ေရးတဲ့လူက ေက်ာ္ရဲပိုင္ လို႔ထင္ပါတယ္။

 Source photo from


လူသိနည္းပါးေသာ ခိုစြမ္း ခိုစ တဲ့။

ခုိအေၾကာင္းကိုေျပာရာတြင္ ခိုတို႔သည္ သဘာ၀အရ သစ္သီးသစ္ေစ့မ်ားကိုစားေသာက္ၾကျပီး အလြန္ယဥ္
ပါးတတ္ေသာ ေတာတြင္းငွက္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။
ထိုကဲ့သို႔ယဥ္ပါးသျဖင့္ လူတို႔ရွိရာ ၿမိဳ႕ျပမ်ားတြင္လည္းေနႏိုင္ၾကသည္။
အဖိုႏွင့္အမတစ္စုသည္ ရာသက္ပန္ေပါင္းသင္း၍ စံုတြဲေသာ္လည္းေကာင္း သင္းဖြဲ႔၍ေသာ္လည္းေကာင္းေန
တတ္ၾကသည္။

ခုိသည္ ေနၿမဲက်က္စားရာေဒသမ်ားသို႔ခင္တြယ္သည့္အတြက္ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေ၀းကြာေသာအရပ္မွ ေနရင္း
ဌာနသို႔ေရာက္ေအာင္ျပန္လာတတ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ေရွးဂရိႏွင့္ေရာမလူမ်ိဳးမ်ားလက္ထက္မွစ၍ ဒုတိယကမၻာစစ္တိုင္ေအာင္ ခိုမ်ိဳးအခ်ိဳ႕ကို သတင္းပို႔ခို
မ်ားအျဖစ္ ေမြးျမဴအသံုးျပဳခဲ့ၾကရာ ယင္းတို႔၏ စြမ္းေဆာင္ စြန္႔စားမွဳကို တစ္ကမၻာလံုးကပင္ အံ့ၾသခ်ီးက်ဴးၾကရ
ေလသည္။

ခိုသားသည္ လူႏွင့္မတဲ့။
ခိုသားသည္ အလြန္ပူေသာ ဓာတ္ရွိသျဖင့္ ကိုယ္တြင္းအဂၤါမ်ားအား ထိခိုက္ေစျပီး ေသြးအန္တတ္ေပသည္။
ခိုသားႏွင့္ ဂ်င္း ဆိုလွ်င္ ေရွာင္ၾကဥ္ရမည့္ အစာအျဖစ္သတ္မွတ္ထားသည္။

တျခားလူသိနည္းပါးေသာ ခိုတို႔၏အစြမ္းမ်ားမွာ

၁။ ငွက္အရြယ္အစားအလိုက္ ပ်ံသန္းရာတြင္ တစ္နာရီလ်ွင္ ၉၅မိုင္ ပ်ံသန္းႏိုင္ေၾကာင္း စံခ်ိန္တင္ထားသည္
အထိ ပ်ံသန္းႏုိင္ေသာခို။

၂။ ၅၅ရက္ႏွင့္ မိုင္ေပါင္း ၅၄၀၀ ခရီးအထိ ပ်ံသန္းႏိုင္သည္။

၃။ ထိုင္ဝမ္ကြ်န္း ခိုျပိဳင္ပြဲတြင္ ပြဲတိုင္းေက်ာ္အႏိုင္ရသည့္ခိုမ်ားကို တစ္ေကာင္လ်ွင္ N.T ေဒၚလာေလးသန္း
ေပး၍ ဝယ္ယူသူမ်ားရွိျပီး ျဗိတိန္ႏိုင္ငံ ခိုျပိဳင္ပြဲမ်ားတြင္ အႏိုင္ရေသာ ခ်န္ပီယံခိုမ်ားကို တစ္ေကာင္လွ်င္ ေဒၚ
လာ ၅၉၀၀၀အထက္ ေစ်းေပး၍ဝယ္ယူသူမ်ားရွိေနပံု။

၄။ ခိုမ်ားသည္ မွတ္ဥာဏ္အလြန္ေကာင္းေသာ သတၱဝါမ်ားျဖစ္ျပီး မိမိေနထိုင္ခဲ့သည့္ ေနရာဌာန မိမိေနထိုင္
အိပ္စက္ခဲ့သည့္ ခိုေလွာင္အိမ္ မိမိအားခ်စ္ခင္ယုယစြာ အစားအစာေကြ်းေမြး ေရတိုက္ျပဳစုခဲ႔သူ စသည္တို႔ကို
မည့္သည့္အခါမွ် မေမ့မေလ်ာ့ မွတ္မိသိရွိေသာမွတ္ဥာဏ္မ်ဳိးရွိေၾကာင္း။

၅။ ခိုမ်ားသည္ အနံ႔ခံရာ၌ (အနံ႔ခံေခြးမ်ားကဲ့သို႕) ထူးခြ်န္ေျပာင္ေျမာက္သည့္ အနံ႔ခံစြမ္းအင္ အမွန္တကယ္ရွိ
သည္။
အစရွိသျဖင့္ ခိုမ်ားအေၾကာင္းကိုသာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ အက်ယ္တဝင့္ ေလ့လာစံုစမ္း သုေတ
သနျပဳထားသူတို႔က သက္ေသအေထာက္အထားမ်ားႏွင့္တကြ ခိုင္ခိုင္မာမာေရးသားေဖာ္ျပထားၾကပါသည္။

Credit -သတၱေဗဒစြယ္စံုက်မ္း

Posted by Kyaw Ye Paing at 4:00 AM

Copy from http://bagoknowledge.blogspot.com/2015/01/blog-post_85.html

Monday, May 18, 2015

ထြက္ေလ ၀င္ေလ ထိသိ မွတ္ေနတာေလးနဲ႔ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ကင္းျငိမ္းကာ သိဒၶိရွင္ ျဖစ္ႏိုင္သလား

ထြက္ေလ ၀င္ေလ ထိသိ မွတ္ေနတာေလးနဲ႔
 ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ကင္းၿငိမ္းကာ သိဒၶိရွင္ ျဖစ္ႏိုင္သလား 

ဒကာ။ ။ ကိုယ္ထဲ အျမဲျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ထြက္ေလ ၀င္ေလ ထိသိ သတိ အာနာပါန ကမၼ႒ာန္းကို ပြားမ်ား မွတ္
သားေနရံုနဲ႔ ကိေလသာ ကင္းကြာ ျငိမ္းေအးျခင္း၊ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း၊ တန္ခိုးသိဒၶိရွိျခင္း စတဲ့ ေလာကီ ေလာ
ကုတၱရာ အက်ိဳးတရားစုေတြ ခံစားရတယ္ဆိုတာ ဟုတ္မွန္ပါသလား ဆရာေတာ္၊ ရွင္းျပေပးပါဦးဘုရား။
ဆရာ။ ။ ဒကာၾကီးတို႔ရဲ႕ ေမးလိုရင္းက အသက္ရွဴေနၾကတဲ့ ၀င္ေလ ထြက္ေလရဲ့ ႏွာေခါင္း၀အသား ထိ ထိ
သြားတဲ့ အထိကေလးကိုလိုက္ျပီး သိ သိေနတဲ့ အသိစိတ္ရဲ့ တန္ခိုးသိဒၶိကို ေမးတာလား။

ဒကာ။ ။ မွန္ပါတယ္ဆရာေတာ္၊ ထြက္ေလ ၀င္ေလရဲ႕ “ထိ သိ သတိ” ဆိုတဲ့ အသိစိတ္ရဲ့တန္ဖိုး အက်ိဳးခံ
စားခြင့္ကို ေမးတာပါဘဲ ဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ အင္း….သိမွတ္မည့္ေယာဂီဟာ မိမိရဲ႕ႏွာသီး၀မွာ သိစိတ္ကိုထားျပီးေတာ့ ၀ါေယာရုပ္ ေလက ကာ
ယရုပ္အသား၌ တိုးထိသြားတာကိုပဲ မေမ့တဲ့သတိနဲ႔ သိ သိ မွတ္ မွတ္ ရႈ ရႈ ေနရမည္တဲ့။
အဲဒါကို အာနာပါန ဖုသန ကမၼ႒ာန္းလို႔ေခၚတယ္။
ဘုရားသာသနာေတာ္မွာ ဒီကမၼ႒ာန္းဟာ ရႈမွတ္ရလည္း အလြယ္ဆံုး၊ အသက္ရွဴေနတဲ့ လူတိုင္းနဲ႔လည္း အ
သင့္ေလ်ာ္ဆံုးပဲ။
ဒါေပမဲ့ ကိုယ္အသက္ရွဴေနတာကို မသိမမွတ္တ့ဲ သူေတြကသာ မ်ားေနတာေနာ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒကာၾကီးလည္း
သိဒၶိရွင္ျဖစ္ခ်င္ရင္ ယင္းအတိုင္း ရႈမွတ္ၾကည့္ေပါ့။
သမာဓိရွိသေလာက္ တန္ခိုးသိဒၶိေတြ ေရာက္မွာပဲ။

ဒကာ။ ။ ထိ သိ သတိ ရႈမွတ္ပံု ထင္ရွားေအာင္ နည္းနာယမ်ားလည္း ေျပာျပပါဦး ဆရာေတာ္၊ ဘယ္လိုစိတ္
ထားရမည္ ဆိုတာကိုပါသိရေအာင္၊ နည္းကေလးမ်ား ေပးသနားပါဦးဘုရား။

ဆရာ။ ။ ကိုင္း…ေျပာျပမည္၊ ေသခ်ာစြာ မွတ္သားနားေထာင္ပါ။
၀ိပႆနာဉာဏ္ဆိုက္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ေျပာၾကားေပးလိုက္မယ္။
ဉာဏ္နားနဲ႔ မိေအာင္နားေထာင္ပါ။
၁။ ၀င္ေလ ထြက္ေလ ၀ါေယာရုပ္က ႏွာသီးဖ်ား ကာယရုပ္ကို လာထိသည္၊ ငါ့ကို ထိတာမဟုတ္၊ ငါမရွိ၊ ႐ုပ္
ကို ထိ၏၊ အဲဒီလို သိမွတ္ပါ၊ အတၱဒိ႒ိကို တိတိပပ ျဖတ္ခ်လိုက္ပါ။
၂။ နာမ္ေခၚတဲ့ အသိစိတ္ကေလးေတြက ထိတာကို သိ သိ သြားၾကသည္၊ ငါသိတာ မဟုတ္၊ စိတ္နာမ္က
သိသည္၊ ငါမရွိ၊ စိတ္နာမ္သာရွိ၏၊ အဲဒီလို သိမွတ္ေပါ့။
၃။ ဤ ထြက္ေလ ၀င္ေလသည္ ႐ႉခ်င္င္တဲ့စိတ္ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေပၚ ျဖစ္ေပၚလာတာ၊ ငါ့ေၾကာင့္ျဖစ္တာ မ
ဟုတ္၊ စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ရုပ္လို႔ သိမွတ္ပါ၊ အေၾကာင္းစိတ္နဲ႔ အက်ိဳးရုပ္ကို ပိုင္းျခားသိထားပါ။
၄။ အဲဒီ ထိတဲ့ရုပ္ေတြဟာလည္း ထိထိျပီးေတာ့ ပ်က္ပ်က္သြားၾကတာပဲ၊ ခိုင္ျမဲမႈ လံုး၀မရွိတဲ့ အနိစၥတရား
ေတြပဲလို႔ သိမွတ္ပါ။
၅။ မခိုင္ျမဲလို႔ ျပန္ျပန္ ႐ႉ႐ိႉက္ ႐ႉ႐ိႉက္ကာ ဒီကိုယ္ေကာင္ၾကီးကို ျပဳျပင္ေပးေနရတဲ့ ကာယသခၤါရကလည္း
ဒုကၡဆင္းရဲ သက္သက္ေတြပဲလို႔ သိမွတ္ပါ။
၆။ ယင္း အနိစၥ-မခိုင္မၿမဲ ပ်က္စီးေနတဲ့ တရားစုေတြကို နိစၥျဖစ္ေအာင္၊ ဆင္းရဲဒုကၡကို သုခခ်မ္းသာျဖစ္
ေအာင္လုပ္လို႔မရႏိုင္တဲ့ ငါစိုး ငါပိုင္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ငါ့အလိုမလိုက္ ငါ့အၾကိဳက္မပါ ငါလုပ္တိုင္း မ
ေအာင္ျမင္ေသာ အတၱမဟုတ္တဲ့ အနတၱ သေဘာတရားေတြပဲလို႔ ဉာဏ္ထဲမွာ စြဲလာေအာင္ စိတ္ကိုေလ့
လာ ေစစားေပးရမည္တဲ့။
ကဲ…..အခုေျပာျပခဲ့တာေတြ ဒကာႀကီးတို႔ရဲ႕ အသိဉာဏ္ထဲမွာ စြဲရဲ့ မိရဲ့ ထိရဲ့ နားလည္ရဲ့လား။

ဒကာ။ ။ မွန္ပါ့၊ ျဖစ္ေပၚ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ရုပ္နာမ္ေတြထဲမွာ ငါဆိုတဲ့ အတၱ မပါေစဘဲ သတိၿမဲၿမဲနဲ႔ ႐ႉမွတ္ေနရ
မည့္ သေဘာကို သိရပါျပီ ဆရာေတာ္၊ ဆက္လက္ မိန္႔ၾကားပါ ဘုရား။
ဆရာ။ ။ ခုေျပာျပီးခဲ့တဲ့အတိုင္း ထြက္ေလ ၀င္ေလရဲ႕ ထိသိကိုမွတ္ေနတဲ့ အသိစိတ္ဓာတ္ကို ထိ သိ တင္
ရပ္မေနဘဲ ထိတဲ့ရုပ္လည္းပ်က္၊ သိတဲ့ စိတ္လည္းပ်က္၊ ထိသိပ်က္တိုင္ေအာင္ အသိစိတ္ကိုအနိစၥလကၡဏာ
သို႔ ေရာက္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ေပးရမည္၊ အေလ့အက်င့္ျပဳလုပ္ေပးရမည္။
အဲဒါက ပိုျပီးအေရးၾကီးတယ္ေနာ္။
အဲဒီအတိုင္း ျဖစ္ပ်က္ထဲမွာ အေလ့အက်င့္ ရပါမ်ားလာေသာအခါ သိစိတ္အစဥ္ဟာ ႏွာသီးဖ်ား၊ ႏွာေခါင္း၀
ထိသိ အမွတ္ထဲက ထြက္ျပီးေတာ့ တျခား ျမင္ခိုက္ ၾကားခိုက္ နံခိုက္ စားခိုက္ ေတြ႔ထိခိုက္ ၾကံစည္ခိုက္ စ
သည္တို႔ျဖစ္ေပၚလာေသာ ခဏတိုင္း၌လည္း ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္း၊ ခ်က္ခ်င္းပင္ အပ်က္သေဘာထဲ သက္ေရာက္ သိမွတ္သြားေတာ့တာပဲ။
ငါ သူတပါး ေယာက္်ား မိန္းမနဲ႔ အသိ မလုပ္ေတာ့ဘူး၊ ရုပ္နာမ္ျဖစ္ပ်က္နဲ႔သာ အသိလုပ္ေနေတာ့တယ္။
ခု ေျပာၾကားေနတာေတြ စိတ္၀င္စား နားလည္ရဲ႕လား ဒကာႀကီးတို႔။
စိတ္မ၀င္စားလည္း ေမာတာနဲ႔ ေညာင္းတာ အဖတ္တင္ရံုပဲ ရွိေနမွာေနာ္။

ဒကာ။ ။ စိတ္၀င္စားစြာနဲ႔ နားေထာင္ မွတ္သားေနပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ နားလည္တာေတြက မ်ားပါတယ္။
နားမရွင္း မသိတဲ့အခ်က္ကေလးေတြလည္း နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ ရွိေသးတာေပါ့ ဘုရား။
ဆက္လက္ မိန္႔ၾကားပါဦးဆရာေတာ္။

ဆရာ။ ။ စိတ္ရဲ့သဘာ၀က အာနာပါန ထိသိအာရံုကို သိေနဖို႔ အက်င့္သာ လုပ္ လုပ္ေပးပါ။
အာရံုနဲ႔ အသိအကၽြမ္း၀င္ေအာင္ လုပ္ပါမ်ားေတာ့ အက်င့္ပါသြားေရာပဲ။
အဲဒီလို အေလ့အက်င့္ေတြမ်ားမ်ားလာလို႔ အက်င့္ပါသြားတာနဲ႔ တျပိဳင္နက္ မိမိသိေနက် လမ္းအတိုင္းသာ အ
သိလုပ္သြားေနေတာ့သျဖင့္ တျခားအာရံု လမ္းေၾကာင္းထဲသို႔ စိတ္မေျပာင္းေသာေၾကာင့္ မိမိသြားေနက်
ကိေလသာအာရံု ကာမဂုဏ္ထဲ မသြားေရာက္ေတာ့ဘဲ ျမင္ သိ ပ်က္၊ ၾကား သိ ပ်က္၊ နံ သိ ပ်က္၊ စား သိ
ပ်က္၊ ထိ သိ ပ်က္၊ ၾကံစည္ေတြးေတာ သိ ပ်က္၊ ခဏတိုင္း ခဏတိုင္း သိ ပ်က္ ေနတဲ့ ဥဒယ ၀ယ ခဏိက
သမာဓိထဲ ေရာက္ ေရာက္ျပီး တည္ျငိမ္ေနေတာ့သတည္းတဲ့။

အဲဒီ ထြက္ေလ ၀င္ေလ အာနာပါန ထိ သိ ကို သတိထားရႈမွတ္တဲ့ အေလ့အထဟာ သတိရင့္က်က္လာတဲ့
အခါ အဲဒီလို ဥဒယ ၀ယ ခဏိက သမာဓိထဲ သက္ေရာက္ေလ့ရွိလို႔ အလြန္ေကာင္းေသာ အတိုင္းမသိ တန္
ဖိုးရွိေသာ ကမၼ႒ာန္းလို႔ ေဟာခဲ့တာေပါ့၊ ဒကာၾကီးတို႔ရ။
ခု၊ ေျပာျပခဲ့တဲ့ အေလ့အထဟာ လက္ေတြ႕အားျဖင့္ ေလာဘ ေဒါသတို႔ မလာႏိုင္ မလိုက္ႏိုင္တဲ့ အက်င့္
ျမတ္ပဲ။
ေရွးသူေတာ္ေကာင္းတို႔လုပ္ငန္း လမ္းေဟာင္းလမ္းမွန္ အက်င့္ျမတ္ေပၚသို႔ တက္ေရာက္ ေလွ်ာက္သြား႐ႉ
မွတ္ေနေသာေၾကာင့္ ေတြေ၀ ေငးေမာကာ အမွားထဲ၌ ေမ့ေျမာေနေသာ ေမာဟႏွင့္ ကင္းေ၀းလ်က္ ၀ိဇၨာ
ဉာဏ္ဘက္သို႔ သက္ေရာက္ကူး၀င္လာေသာ အက်င့္လည္း ျဖစ္တယ္တဲ့။
အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီ ထြက္ေလ ၀င္ေလ ထိသိ သတိကို မေမ့မေလ်ာ့ ႀကိဳးစားမွတ္သားေနတဲ့သူဟာ၊ သူရဲ့ သ
မာဓိ အားေကာင္းသေလာက္ ေလာကီဘက္ဆိုင္ရာ စ်ာနသမာပတ္အထိ သိဒၶိတန္ခိုး အက်ိဳးအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြကို
ရရွိခံစားႏိုင္တယ္။
မယံုမရွိနဲ႔ လုပ္ၾကည့္ပါ၊ သိဒၶိရွင္ ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။
အဲဒီ ထြက္ေလ ၀င္ေလ ထိသိ သတိကိုပဲ မေမ့မေလ်ာတဲ့ သမၼာသတိမဂၢင္ အားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ရႈမွတ္
ပြားမ်ားေနေသာ ေယာဂီဟာ ေလ့လာလုပ္ယူမႈသတိအပိုင္းက လြန္ေျမာက္လ်က္ သတိရင့္က်က္ကာ အာရံု
ေပၚေပၚလာတိုင္း သတိနဲ႔ ကပ္ခနဲ ကပ္ခနဲ ခ်က္ခ်င္းပဲ သိပ်က္ သိပ်က္ ေနေသာ “ဥပ႒ာနသတိ” က ဉာဏ္နဲ႔
တြဲကာ မဂ္ဖိုလ္ နိဗၺာန္အထိ ေလာကုတၱရာ အက်ိဳးတရားေတြကို ခံစားရေအာင္ ပို႔ေဆာင္ေပးတာလည္း အ
မွန္ပဲ။
အဲဒီ အက်ိဳးေက်းဇူးတရားေတြကို ခံစားခ်င္ရင္ ကိုယ္တိုင္ အားထုတ္ၾကည့္ပါ။
ကိုယ္လုပ္သေလာက္ လုပ္ခ ရမွာကေတာ့ အမွန္ပဲ။
ကဲ….ေက်နပ္ရဲ့လား၊ တတ္ႏိုင္ရင္ အခုပဲ တနာရီေလာက္ ပါရမီ ကုသိုလ္သေဘာနဲ႔ ထိုင္မွတ္ အားထုတ္
သြားစမ္းပါေလ။

ဒကာ။ ။ အားထုတ္ပံု နည္းနယနဲ႔ စံုလင္စြာသိရလို႔ ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းသာလွပါတယ္ ဆရာေတာ္၊ တတ္ႏိုင္
သမွ် ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈမ်ားလည္း ျပဳပါမည္ ဘုရား။
အိမ္ကိစၥေတြက ရွိေနလို႔ ခုေတာ့ သည္းခံပါ။
ဆရာေတာ္ဘုရား က်န္းမာ ခ်မ္းသာစြာနဲ႔ သာသနာျပဳႏိုင္ပါေစ။

Copy from http://thamameggin.blogspot.com/2010/07/blog-post_13.html

Saturday, May 16, 2015

KNLA ႏွင့္ ABSDF ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ား ပိဋကတ္ ၃ပုံ လႉဒါန္းျခင္း


 KNLA ႏွင့္ ABSDF ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ား ပိဋကတ္ ၃ပုံ လႉဒါန္းအၿပီး အမွတ္တရ

May 16, 2015
Saturday

KNLA ႏွင့္ ABSDF ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ား
ပိဋကတ္ ၃ပုံ လႉဒါန္းျခင္း


ယေန႔ May 16, 2015 Saturday ေန႔၌ မင္နီစိုးတားျပည္နယ္ စိန္႔ေပါၿမိ့ဳတြင္ေနထိုင္လွ်က္ရွိၾကေသာ ကရင္
အမိ်ဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားတပ္မေတာ္မွ ရဲေဘာ္
ေဟာင္းမ်ားသည္ ဓမၼသုခဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းသို႔ ပိဋကတ္ ၃ပုံမ်ား သြားေရာက္လႉဒါန္းခဲ့ၾကေၾကာင္း သ
တင္းရရွိပါသည္။


ေတာ္လွန္ေရးရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား တရားနာယူရန္ျပင္ဆင္ေနၾကစဉ္

ဦးစြာပထမ သံဃာေတာ္မ်ားအရွင္သူျမတ္မ်ားအား ဆြမ္းဆက္ကပ္လႉဒါန္းၿပီး၊ တဆက္တည္း ပိဋကတ္ ၃ပုံ
မ်ားကို ဆက္ကပ္လႉဒါန္းၾကေၾကာင္း၊ ထို႔ေနာက္ ဓမၼသုခေက်ာင္း၏ ေက်ာင္ထိုင္ဆရာေတာ္ျဖစ္ေသာ ဆရာ
ေတာ္ အရွင္ ဥတၱမာ လကၤာရထံမွ ငါးပါးသီလကိုခံယူၾကေၾကာင္း၊ ပိဋိကတ္ ၃ပုံလႉဒါန္းရျခင္း၏အက်ိဳး တ
ရားေတာ္ကို ဆရာေတာ္ဘုရားထံမွ နာၾကားၾကၿပီးေနာက္ လႉဘြယ္၀တၳဴမ်ားကိုဆက္ကပ္ကာ ေရစက္သြန္း
ခ် အမွ်ေပးေ၀ခဲ့ၾကေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္။

အဆိုပါအလႉဒါနျပဳသည့္ပြဲသို႔ တရားနာရန္ေရာက္လာၾကသည့္ တိုင္းရင္းသားညီအစ္ကို ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားကို
ေတာ္လွန္ေရးတပ္ဖြဲ႔၀င္ ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ားက အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲ၊ ဟာလ၀ါ၊ ေရႊရင္ေအး၊ သစ္သီး၀လံမ်ား၊ အ
ခ်ိဳရည္မ်ားျဖင့္ အလွ်ံပယ္ဧည့္ခံေကြၽးေမြးၾကေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။

ယခုကယ့္သို႔ ပိဋကတ္ ၃ပုံအလႉဒါနျဖစ္ေျမာက္ေရးတြင္ ပါ၀င္ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ၾကသည့္ အလႉရွင္မ်ားမွာ
KNLA ဗဟိုလ္မွ စိုင္းႏိုင္လင္း ႏွင့္ ABSDF ၀င္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ရင္း ၂၀၆မွ ကိုေဇာ္ခ,ႏိုင္၊ ကိုေအာင္၀င္း
ၾကည္၊ ကိုရဲဒင္။ ရင္း ၂၀၇မွ ေစာဂ်ိမ္း(ခ) လွေထြး။ ရင္း ၂၀၈မွ ကိုေအာင္ခိုင္၊ ကိုသံလြင္စိုး။ ရင္း ၁၀၂မွ
ကိုမင္းမင္း တို႔ ျဖစ္ၾကေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္။

ဖူ႔ေယာင္ဟက္
May 16, 2015

ပိဋကတ္ ၃ပုံ လႉဒါန္းမႈအေပၚ အလႉရွင္တို႔၏ သေဘာထားအျမင္မ်ားကို ေအာက္ပါလိပ္စာတြင္ သြားေရာက္
ၾကည့္႐ႈႏိုင္ပါသည္။

https://www.youtube.com/watch?v=QTtnL_QhMeo

Monday, May 11, 2015

ကဆုန္မိုးေျပး ျမက္သားေမြး

May 11, 2015
Monday

ကဆုန္မိုးေျပး ျမက္သားေမြး

By မင္းစိုးစံ

သူငယ္ခ်င္းေရ တန္ခိုးမည္မွတ္၊ ဖက္ဆြတ္ေရတိုး သၾကၤန္မိုး၊ ကဆုန္အတြင္း ေျမသင္းပ့်ံပ့်ံ မိုးႏွံ႔ႏွံ႔၊ နယုန္မိုး
ေသး ျမက္သားေမြး၊ လို႔ ဆို႐ိုးရွိေပမယ့္ ရာသီဥတုေတြက ေဖါက္ျပန္လာေတာ့ ကဆုန္လမွာေတာင္ ေရ
ေဖါင္ေဖါင္ျဖစ္လိုျဖစ္ ၀ါဆို၀ါေခါင္ ေႏြေခါင္ေခါင္ျဖစ္လိုျဖစ္ ျဖစ္ေနၿပီမဟုတ္လား။
ငါတို႔ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ကဆုန္အတြင္း ေျမသင္းပ့်ံပ့်ံ မိုးႏွံ႔ႏွံ႔ ဆိုတဲ့အတိုင္း ျခစ္ျခစ္ေတာက္ပူေနတဲ့ေျမ
ႀကီးေပၚ မိုးေလးတဖြဲဖြဲရြာခ်အၿပီး ေလေျပနဲ႔အတူ ပါလာတဲ့ေျမေငြ႔ရဲ့အနံ႔က တမ်ိဳးေလးပဲ။
ေသျခာတာတခုက ေစာေစာကေျပာခဲ့တဲ့ မိုးဖြဲေလးေတြရြာခ်အၿပီး လယ္ကြင္းေတြထဲကေန ျဖတ္်ျပးလာတဲ့
ေလေျပနဲ႔အတူပါလာတဲ့ ႐ိုးျပတ္ေတာရဲ့အနံ႔က ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္အထိ စြဲစြဲလန္းလန္းနဲ႔ လြမ္းတသသ အမွတ္ရ
မိေနတုန္းပဲကြ။ သိလား။
ဒီမွာက်ေတာ့ ကတၱရာလမ္းေပၚ ျဖတ္တိုက္လာတဲ့ေလေျပနဲ႔အတူ ပါလာတဲ့ကတၱရာသင္းနံ႔ကေတာ့ လြမ္း
ေလာက္စရာ မရွိပါဘူးကြာ။


ဒါေပမယ့္ ကဆုန္လမွာ အခုလိုမိုးေလးရြာၿပီေဟ့ဆိုတာနဲ႔ ေဆာင္းတြင္းတုန္းက ႏွင္းခဲေတြေအာက္မွာၾကက္
ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္ေနတဲ့ ျမက္ပင္ေတြကေတာ့ သူ႔ထက္ငါအၿပိဳင္ေျမႀကီးေပၚ ထိုးတက္လာၾကတာ
ဆိုေတာ့ တမ်ိဳးေလးလွတယ္လို႔ေျပာခ်င္တာပဲ။
ၿပီးေတာ့ ပန္းေတြကလည္း အစီအရီပြင့္လိုက္ၾကတာမ်ား အရြက္ေတာင္မျမင္ရေတာ့ဘူး။
အ႐ိုးေပၚအရြက္ဖုံးတာမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ့ပဲ အရြက္ေပၚအပြင့္ဖုံး လို႔ ေျပာရမလိုေတာင္ျဖစ္ေနတယ္။


ကဆုန္လဆိုတာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ အင္မတန္ျမင့္ျမတ္တဲ့လလို႔ သတ္မွတ္ၾကတယ္မဟုတ္လား။
ကဆုန္လမွာပဲ အေလာင္းေတာ္ သုေမဓာရွင္ရေသ့ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား စီကေန နိယတဗ်ာဒိတ္ခံယူ
တယ္။
အေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၴမင္းသား ဖြားျမင္ေတာ္မူတဲ့လျဖစ္တယ္။
သစၥာေလးပါးႏွင့္တကြ ဘုရားအျဖစ္ကို ရယူတဲ့လ ျဖစ္ၿပီး ဗုဒၶ၀င္အက်ဉ္းကိုေဟာခဲ့တဲ့လဟာလည္း ကဆုန္
လ ပဲေလ။
ပရိနိဗၺာန္ စံဝင္ေတာ္မူတဲ့ လဟာလည္း ကဆုန္လ။
ဒါေၾကာင့္မို႔ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔ဆိုတဲ့အတိုင္း ကဆုန္ေညာင္ေရသြန္းပြဲေတာ္အတြက္ သီတဂူ ဗုဒၶစင္တာ
က ဘိတ္စာေပၚမွာ ဖြါး၊ ပြင့္၊ ေဟာ၊ စံ၊ ဗ်ာဒိတ္ခံ မွတ္ရန္ လကဆုန္ ဆိုတာေလးေရးထားတာေတြ႔ရတယ္။

ဘေလာ့ဂ္ တခုမွာေတာ့ ေအာက္ကအတိုင္း ေရးထားတာဘတ္ရတယ္။
(၁) ဗ်ာဒိတ္ခံယူသည့္ေန႔ = ေလး သေခ်ၤကမာၻတစ္သိန္း အစ ကဆုန္လျပည့္ေန႔။
(၂) ဘုရားေမြးသည့္ေန႔ = မဟာသကၠရာဇ္ (၆၈)ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ (ေသာၾကာေန႔)။ (ဘီစီ ၆၂၃)
(၃) ဘုရားျဖစ္သည့္ေန႔ = မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃)ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ (ဗုဒၶဟူူးေန႔)။ (ဘီစီ ၅၈၈)
(၄) ဗုဒၶ၀င္အက်ဥ္းေဟာသည့္ေန႔ = မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၄)ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႔။ (ဘီစီ ၅၈၇)
(၅) ပရိနိဗၺာန္စံသည့္ေန႔ = မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈)ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ (အဂၤါေန႔)။ (ဘီစီ ၅၄၃)

ဘာေၾကာင့္ အခုလို ကဆုန္လျပည့္ေန႔အေၾကာင္းေရးေနရသလဲဆိုေတာ့ ငါတို႔စီမွာလည္း ကဆုန္လျပည့္
ေန႔မွာ ေညာင္ေရသြန္းပြဲလုပ္တယ္ေလကြာ။
အဲဒီမွာ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေလးေတြကို စင္တင္တဲ့သေဘာနဲ႔ ဗုဒၶေန႔အေၾကာင္း ကိုယ့္နည္ကိုယ့္ဟန္နဲ႔ရွာ
ၿပီး လူေတြေရွ႕မွာ ေျပာဘို႔စီစဉ္ထားတဲ့အတိုင္း လုပ္ျဖစ္တယ္။
အေတြ႔အႀကံဳမ ရွိတာကိုေတာ့ နားလည္ေပးလို႔ရပါတယ္။
ခက္တာက လူငယ္ေလးေတြဟာ အြန္လိုင္းေပၚကေနတိုက္႐ိုက္ကူးခ်တဲ့အျပင္ အဲဒီမွာေရးထားတဲ့အတိုင္း
ေခါင္းႀကီးကိုငုံ႔ၿပီးဘတ္ေနေတာ့ ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ရတာ ေတာ္ေတာ္ကသိကေအာင့္ႏိုင္တယ္ကြာ။

ေစာဖိုးခြါးႀကီးမွ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔အေၾကာင္း စေကာကရင္ဘာသာျဖင့္ ေျပာၾကားေနစဉ္

နန္းလဲ့လဲ့၀င္းမွ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔အေၾကာင္း အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ဘတ္ျပေနစဉ္

ျဖစ္သင့္တာက အြန္လိုင္းေပၚကစာေတြကိုဘတ္မယ္၊ ၿပီးေတာ့မွ ကိုယ္နားလည္သလိုေျပာမယ္ဆိုလ်င္ ပို
ေကာင္းမယ္ထင္တာပဲ။
အဲဒါမွ ေတြးေခၚတတ္မွာ။
အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ၂ေယာက္၊ စေကာကရင္ဘာသာနဲ႔ ၁ေယာက္၊ ပိုးကရင္ဘာသာနဲ႔ ၁ေယာက္ စုစုေပါင္း
၄ေယာက္။
အစကတည္းက သူတို႔ကိုမွာထားတယ္။
အြန္လိုင္းေပၚမွာရွာဘတ္ပါ၊ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္သိနားလည္သလို ေျပာပါ။
အခုေတာ့ ကိုယ္ျဖစ္ေစခ်င္တာက တမ်ိဳး၊ ျဖစ္ေနတာက တျခား။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အခုလိုလူငယ္ေလးေတြ တက္တက္ၾကြၾကြနဲ႔ စိတ္၀င္တစား ဗုဒၶေန႔မွာ ဗုဒၶအဆုံးအမေတြ
ကို ရွာေဖြေျပာျပသြားတာကိုက ဘာသာေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလး ထားလို႔ရႏိုင္မယ့္ အေျခအ
ေနတခု ဖန္တည္းရာေရာက္လာေကာင္း ေရာက္လာႏိုင္ေလမလား ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလး ရခ်င္ေနတာ
ပါ။
အခုလို ကဆုန္ ေညာင္ေရသြန္းပြဲကို ဦးစီးဦးေဆာင္ က်င္းပတာက ဓမၼသုခေက်ာင္း က ဆရာေတာ္ ရွင္ဥတၱ
မာ လကၤာရ ျဖစ္ပါတယ္။

ငါကေတာ့ ဒီပြဲမွာ ေကာက္ၫွင္းထုပ္ေတြ လုပ္တယ္။

ေကာက္ၫွင္းဆယ္ေပါင္ကို ေကာက္ၫွင္းထုပ္ေပါင္း ၄၀၀ ရတယ္။

ေကာက္ၫွင္းထုပ္ ၄၀၀အတြက္ ၀ါးဖက္ ၁ထုပ္ေက်ာ္ကုန္တယ္။


အုန္းသီးက သုံးလုံး။
၀ါးရြက္ထုပ္ ၁ ထုပ္မွာ ၀ါးရြက္ေပါင္း ၃၆၄ရြက္ရွိတယ္။ သူ႔အေလးခ်ိန္က ၁၂ေအာင္စ။
ဘာေၾကာင့္ ငါ့အေနနဲ႔ မင္းကိုအခုလို အတိအက်ေရးျပေနရသလဲဆိုတာ မင္းသိခ်င္လား။


သိခ်င္သည္ျဖစ္ေစ မသိခ်င္သည္ျဖစ္ေစ၊ ငါေရးျပရတဲ့အေၾကာင္းရင္းက လာမယ့္ ကရင့္ႏွစ္ ၂၇၅၄ခုႏွစ္ က
ရင့္႐ိုးရာျခည္ျဖဴဖြဲ႔ပြဲမွာ ေကာက္ၫွင္းထုပ္ေပါင္း ၂၇၅၄ထုပ္၊ ထုပ္ဘို႔ ဆုံးျဖတ္ထားလို႔ပဲ။
ေကာက္ၫွင္းထုပ္ေပါင္း ၂၇၅၄ထုပ္အတြက္ ၀ါးရြက္ ၇ထုပ္ကုန္မယ္။
ေကာက္ၫွင္းဆန္ ၆၉ေပါင္ကုန္မယ္။
အုန္းသီးက အလုံးေပါင္း ၂၆လုံးကုန္မယ္။

အလႉပြဲရဲ့ စားပြဲေပၚက ေမ၀္အါင္ထံင္(ေကာက္ၫွင္းထုပ္)

မင္းလည္း အဲဒီေန႔မွာ ေကာက္ၫွင္းထုပ္ေပါင္း ၂၇၅၄ထုပ္ ထုပ္ခ်င္တယ္ဆိုလ်င္ ေငြဘယ္ေလာက္ကုန္မ
လဲဆိုတာ တြက္လို႔ရသြားတာေပါ့။
ဟန္မက်ဘူးလား။
ငါတင္လိုက္တဲ့ေခါင္းစီးက တျခား ငါေရးေနတာက တမ်ိဳးျဖစ္ေနၿပီလို႔ ေျပာမလို႔လား။

ကဆုန္မိုးေျပး ျမက္သား ေမြးဆိုတာ တကယ္ကို ေမြးတာပါ။
မင္းၾကည့္ပါလား ျမက္ပင္ေလးေတြဆိုတာ စိမ္းေနတာပဲ။
အဲဒီလိုမိုးရြာေတာ့ ျမက္ပင္စိမ္းစိမ္းေတြၾကားကေန တီေကာင္ေလးေတြ ထြက္လာျပန္တယ္။
တခ့်ိဳက လူသြားလမ္းကို အလ်ားလိုက္ ျဖတ္ကူးသြားၾကသလို တခ့်ိဳက် ေထာင္(ေဒါင္)လိုက္ ျဖတ္ကူးသြားၾက
တယ္။
လူသြားလမ္းေပၚက တီေကာင္

တီေကာင္ေတြ တစ္ေကာင္နဲ႔တစ္ေကာင္ တုိက္မိၿပီး တြန္႔လိန္ေခြေခါက္သြားတာမေတြ႔ရဘူး။
လူေတြကိုမင္းၾကည့္လိုက္ အသိဉာဏ္ရွိတဲ့လူေတြက်ေတာ့ တဦးနဲ႔ တဦး ထိပ္တုိက္မတိုးေအာင္ စည္းမ်ဉ္း
စည္းကမ္းေတြထုတ္၊ စာေတြသင္၊ ဘာသာေရးေတြနဲ႔ ထိန္းကြပ္ထားေပေသာ္လည္းပဲ ျပႆနာေတြက ေန႔
တိုင္းလိုလိုျဖစ္ေနတာပဲမဟုတ္လား။

တျခားမၾကည့္နဲ႔ လူေတြကိုယ္တိုင္လုပ္ ထားတဲ့ ကားနဲ႔၊ ကားလမ္းကိုၾကည့္။
ကားလမ္းကို အသြားလမ္း အျပန္လမ္း ဆိုၿပီးမ်ဉ္းေတြသားထားၾကတယ္။
မီးပြိဳင့္ေတြထားတယ္။
လုံၿခံဳေရးကင္မရာေတြ ထားတယ္။ ကားလမ္းကို ေထာင္(ေဒါင္)လိုက္ေမာင္းဘို႔ေနရာ ေလးေတာင္မရွိဘူး။
ဒါလည္းတိုက္မိၾကေသးတယ္။

အလ်ားလိုက္ေမာင္းရတဲ့ ကားလမ္းေပၚက ကားေတြေတာင္ တိုက္ၾကတယ္ဆိုကတည္းက မင္းတို႔ငါတို႔
တေတြ တီေကာင္ေတြလို သြားခ်င္သလိုသြား၊ စားခ်င္သလို စား၊ ေသာက္ခ်င္သလို ေသာက္၊ ေနခ်င္သလို
ေန၊ေျပာခ်င္သလို ေျပာ၊ လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ေနတဲ့လူေတြ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ မတိုက္မိ မခိုက္မိ ျပႆနာမ
ရွိပဲေနပါ့မလား။
အဲဒီလို လူ႔က်င့္၀တ္ေတြ ေဖါက္ဖ်က္လာေတာ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ကို ထိခိုက္လာတယ္။
ဒီေတာ့ ၀ါဆို၀ါေခါင္ ေႏြေခါင္ေခါင္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာေရာမဟုတ္လား။

ေအာ္ သူငယ္ခ်င္းေရ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြရွိလို႔ စာေရးေနတာေနာ္၊ ဘတ္ခ်င္မွဘတ္။
ေရးခ်င္တာေရးတဲ့စာေနာ္ ဘတ္ခ်င္မွဘတ္ပါ။
ပညာေတြ မွ်ေ၀ေပးႏိုင္တဲ့ အေရးအသားမ်ိဳးမဟုတ္တဲ့အတြက္ မဘတ္ခ်င္ဘူးဆိုလည္း မင္းသေဘာပါ။

”ငါ့မီးအိမ္ကို ငါ ထြန္းပါရေစ… အေမွာင္ကို ဖယ္ရွားနိုင္စြမ္း ရွိ မရွိကို အျငင္းအခုန္မလုပ္ၾကပါႏွင့္” ဟု ၾကယ္ပြင့္က ေျပာသည္။
(တဂိုး ) 

 က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

မင္းစိုးစံ
(အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

Saturday, May 9, 2015

ဟင္းသီးဟင္းရြက္ရဲ႕အျမစ္နဲ႔ ေရာဂါ ကုသနုိင္


ဟင္းသီးဟင္းရြက္ရဲ႕အျမစ္နဲ႔ ေရာဂါ ကုသနုိင္ အပိုင္း ၇

ေဂၚဖီပန္းျမစ္

ဂၚဖီပန္း အျမစ္ေနရာမွာ အာဟာရဓါတ္ မ်ားျပီး၊ ဗီတာမင္၊ သတၱဳဓါတ္နဲ႔ အမွ်င္ဓါတ္ မ်ားတယ္။
ဗီတာမင္ စီနဲ႔ ကယ္ဆီယံဓါတ္ အလြန္ မ်ားတယ္။ ေဂၚဖီပန္းရဲ႕ကင္ဆာ ခုခံစြမ္းအားဟာ ဟင္းသီးဟင္းရြက္
မ်ားထဲမွာ ထိပ္ဆုံးကျဖစ္တယ္လုိ႔ သိရတယ္။


တရုတ္ဟင္းနုႏြယ္ျမစ္

တရုတ္ ဟင္းနုႏြယ္ရဲ႕ အျမစ္ထဲမွာ သံဓါတ္၊ ပရုိးတငး္ဓါတ္၊ ဗီတာမင္A B1 B2 C နဲ႔ သာမန္ ဟင္းသီးဟင္း
ရြက္ထဲမွာ ရွားပါးတဲ႔ ဗီတာမင္ K လည္းပါရွိျပီး အေရျပားနဲ႔ အဂၤါစု ေသြးယုိစိမ့္ျခင္းကုိ ၾကိဳတင္ကာကြယ္နုိင္
တယ္။
ဒါ႔အျပင္ တရုတ္ ဟင္းနုနြယ္ရဲ႔ အျမစ္ကုိ ခဏခဏ စားရင္ မ်က္စိအာရုံကုိ ထိန္းသိမ္းနုိင္တဲ႔အျပင္ စိတ္ဖိစီး
မႈကုိလည္း ေျပေစနုိင္တယ္။

Copy from http://myanmar.cri.cn/696/2015/05/08/1s36913.htm

Thursday, May 7, 2015

၆ႏွစ္ေျမာက္ အထိမ္းအမွတ္


၆ႏွစ္ေျမာက္ အထိမ္းအမွတ္

May 07, 2015
Thursday

သူငယ္ခ်င္း

မင္းရဲ့ဘယ္ဘက္မ်က္လုံးကို ခြဲစိပ္ကုသလိုက္ရတယ္ဆိုတာ သိရလို႔ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။
ဗမာစစ္တပ္က မင္းကိုု ေသနတ္ဒင္နဲ႔ေဆာင့္ခဲ့တဲ့ဒါဏ္ရာေဟာင္းက အခုလိုအသက္အရြယ္ရလာေတာ့ ျပန္
ျဖစ္လာတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရသလို အရက္ေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့ကြာ။
မင္းေပးတဲ့စာ ေရာက္ေနတာၾကာၿပီျဖစ္ေပမယ့္ ငါလည္းဘေလာ့ဂ္ေရးတဲ့ဘက္မလွည့္ႏိုင္ေသးတာနဲ႔ အခုမွ
တင္ေပးလိုက္ႏိုင္တဲ့အတြက္ ခြင့္လႊတ္ဘို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္။
ေနာက္တခုက မင္းလည္းအခုေလာေလာလတ္လတ္ စာဘတ္ႏိုင္တဲ့အေျခအေန မေရာက္ႏိုင္ေသးတာနဲ႔
ဆိုေတာ့ အေတာ္ပဲလို႔ ထင္ပါတယ္။
မင္းေျပာထားတဲ့အတိုင္း မင္းရဲ့ အီးေမးလ္ ကိုမထည့္ပါဘူး။
ဘေလာ့ဂ္ ေရးတဲ့ဘက္မလွည့္ႏိုင္တာက ဘာသာေရးနဲ႔ဆိုင္တဲ့အလုပ္ေတြ လုပ္ေနသလို အိမ္ေနာက္ေျဖး
ေစ်းဆိုင္တည္ ဆိုတဲ့အတိုင္း ခရမ္းခါးပင္နဲ႔ တျခားဟင္းစားပင္ေတြ စိုက္ေနလို႔ပါ။
ဘာသာေရးအလုပ္ဆိုလို႔ တရားထိုင္တာ၊ တရားက်င့္တာ၊ တရားနာတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
ပိုးကရင္လို ဘုရားကန္ေတာ့တာရွိသလို စေကာကရင္လို ဘုရားကန္ေတာ့တာကိုပါ လိုက္ရွာေနတာပါ။

ရပါၿပီ။
စာကေတာ့ အခုေခတ္လူငယ္ေလးေတြ နားလည္သေဘာေပါက္လြယ္တဲ့(ယူဆတာပါ) စေကာကရင္စာနဲ႔
ေရးထားတာေတြ႔ရတယ္။
၂၀၁၁ခုႏွစ္တုန္းက ထုတ္ထားတာပါ။
စာအုပ္ရဲ့ တခ့်ိဳစာမ်က္ႏွာေပၚက စာလုံးေတြမထင္ မရွားျဖစ္ေနတာကို ျပင္ရဦးမွာဆိုေတာ့ အားလုံးအဆင္
သင့္ျဖစ္ၿပီဆုိတာနဲ႔ ငါ့ဘေလာ့ဂ္ေပၚ တင္လိုက္ပါ့မယ္။
အဲဒီအခ်ိန္ဆိုလ်င္ မင္း စာေကာင္းေကာင္းဘတ္ႏိုင္ေလာက္ၿပီလို႔ ထင္တယ္။

မင္းရဲ့ အႀကံေပးခ်က္အေပၚ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။
မင္းရဲ့မ်က္လုံး ခြဲၿပီးလို႔ စာဘတ္ႏိုင္ၿပီဆိုလ်င္ ငါေရး တဲ့စာေတြကို ဆက္ၿပီးအားေပးဘို႔ အခုလိုပဲအႀကံေပး
ဘို႔ ေ၀ဘန္ေပးဘို႔ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။
မင္းေရးထားတဲ့အတိုင္း ငါ့ရဲ့ဘေလာ့ဂ္ ၆ႏွစ္ျပည့္အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ တင္ေပးလိုက္ပါၿပီ။
ေနာက္က်တာသြားတာကိုေတာ့ နားလည္ခြင့္လႊတ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

မင္းစိုးစံ (သို႔မဟုတ္) လုံးပု သို႔ ေပးစာ

မင္းကိုယ္မင္း မင္းစိုးစံလို႔ နာမည္တပ္ၿပီး တရားသမားလိုလို၊ ကဗ်ာသမားလိုလို၊ ႏိုင္ငံေရးသမားလိုလို၊ သ
ဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးသမားလိုိ၊ သတင္းသမားလိုလို ေယာင္ခ်ဴးလုပ္ေနတာေတြ ရပ္ဘို႔လိုၿပီလို႔
ထင္တယ္။
အကိ်ဳးေဆာ့ အကန္းေမာ့ ဆိုသလို မင္းမွာဘာအေတြးအေခၚမွ မရွိပဲနဲ႔၊ ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ ေပါက္တတ္ကရ
ေတြေရးၿပီး လူေတြကိုဒုကၡေပးေနတာေတြ လြန္လြန္းလို႔ပါ။

ေျပာမွ သိ၊ ထိမွ နာ၊ သာမွ ေပါင္း၊ ေသမွ ခင္ အစားထဲ မွာ မင္းမပါသင့္ဘူးလို႔ ငါထင္တယ္။
ငါက အရက္သာေသာက္တာ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေစာ္ကားဘူး။
သူငယ္ခ်င္း ဆိုတဲ့သံေယာဇဉ္ေလး မကုန္တတ္ေသးလို႔ မင္းကို ငါေျပာတာပါ။
တျခားလူဆို ငါမေျပာဘူး။
အရက္ေသာက္ပ်က္တယ္။
မင္းသတင္းေတြေရးတာကို ငါအျပစ္မေျပာပါဘူး။
တကယ္ေရးရမွာက မင္းတို႔ငါတို႔ အနီးပတ္၀န္းက်င္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြကို ေရးဘို႔လိုတယ္။

သတင္းသုံးသပ္တယ္ ဆုိတာလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။
ဗမာျပည္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့အေျခအေနမ်ိဳးကို သုံးသပ္ျပေနတာထက္ ငါတို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ လူမႈ
ေရး၊ အမ်ိဳးသားေရး၊ ယဉ္ေက်းမႈ၊ က်န္းမာေရး ပညာေရး စတာေတြကို ေရးသင့္တယ္။
အဲဒီကေန မင္းဘေလာ့ဂ္ကိုလာလည္တဲ့ လူေတြအတြက္ အကိ်ဳးျဖစ္ေစမယ့္အေၾကာင္းအရာေတြ ထည့္ႏိုင္
ရမယ္။
ဒါမွ ဘေလာ့ဂ္ေကာင္းတခုမျဖစ္ဘူးဆိုလ်င္ေတာင္ အခုလိုအူလည္လည္ႏိုင္တဲ့ သေလာ့တခုမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။
အူလည္လည္ႏိုင္တာထက္ မင္းဘေလာ့ဂ္ ကိုအလည္လာတဲ့လူေတြကို ေစာ္ကားသလို ျဖစ္ေနတာကို ငါ
သည္းမခံႏိုင္ဘူး။
မင္းစိတ္ဆိုးလို႔ ငါေရးတဲ့အတိုင္း တင္ခ်င္တင္ မတင္ခ်င္ေန။
ကိစၥမရွိဘူး။
ေအး မင္းေရးသင့္တာဘာလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ ငါနည္းနည္းေလး ေရးျပမယ္။

တႏွစ္ကို အထက္တန္းေအာင္တဲ့ ကရင္လူငယ္ေမာင္မယ္ေလးေတြထဲက ထူးခြၽန္တဲ့ကေလးေတြအ
ေၾကာင္း။
ကရင္အမ်ိဳးသမီး ကိုယ္၀န္ေဆာင္မိခင္တဦး ကေလး ၃ေယာက္ေမြးတဲ့အေၾကာင္း။
လုပ္ငန္းခြင္မွာ ထိခိုက္ဒါဏ္ရာရတဲ့ ကရင္ေတြအေၾကာင္း။
အိမ္ေထာင္ေရးအဆင္မေျပလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လည္ပင္းႀကိဳးဆြဲခ်ၿပီး သတ္ေသၾကတဲ့အေၾကာင္း။
မူးယဇ္ေဆးဆြဲေနတဲ့ ကရင္လူငယ္ေလးေတြအေၾကာင္း။
အိမ္ေဘးက သစ္ပင္ေတြၾကားထဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေျပး လႊားေပ်ာ္ျမဴးေနတဲ့ ရွဉ့္ေလး
ေတြကို ေထာင္ဘမ္းၿပီး စားလို႔ အေရးယူခံရတဲ့ကရင္ေတြ။
အရက္မူးၿပီးအခ်ိန္မေတာ္ လမ္းသလားလို႔ တကိုယ္လုံးအခြၽတ္ခံရၿပီး ေအာက္ခံေဘာင္းဘီတထည္တည္းနဲ႔
ပုလိပ္အိမ္ျပန္ပို႔ခံရတဲ့အေၾကာင္း။
သတင္းအခ်က္အလက္ အစုံအလင္ မင္းေရးျပႏိုင္ရမယ္။
ေရးသင့္တယ္။
အဲဒီအခ်က္အလက္ေပၚ အေျခခံၿပီးေတာ့မွ ဘယ္လိုအခ်က္ေတြကိုျဖင့္ ေရွာင္သင့္ၿပီး ဘယ္လိုအခ်က္လက္
ကိုေတာ့ ေဆာင္ရမယ္ဆိုတာကို လူေတြျမင္ႏိုင္ေအာင္ ေရးဘို႔လိုတယ္။
အဲဒါေတြေရးပါလား။
အဲဒါဆိုလ်င္ စိတ္၀င္စားဘို႔ ေကာင္းသလို အထိုက္အေလွ်ာက္ ပညာရႏိုင္တာေပါ့။
အခုေတာ့ မင္းဟာက မဆိုင္တာေတြေလွ်ာက္ေရးေနတာ။
မင္းမို႔လို႔မရွက္တယ္။

ျမန္မာအစိုးရမေကာင္းေၾကာင္းေရးလို႔ ဘာအက်ိဳးရွိမွာလဲ။
လူတိုင္းသိေနတဲ့ ဥစၥာ။
မင္းေရးလို႔ သူတို႔ကဂ႐ုမစိုက္ဘူးဆိုတာ မင္းအသိ။
ဒါလည္း မင္းကေရးေနတာပဲ။
အလကား အခ်ိန္ကုန္တယ္။
မင္းကြာ ေခြးေလွးခုန္လို႔ ဖုံမထဘူး
ျမန္မာအစိုးရ မေကာင္းေၾကာင္းေရးမယ့္အစား မင္းေနေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္က ကရင္ေတြ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္
ေနတာကိုေရးစမ္းပါ။
ေျပာမယ့္သာေျပာရတာ ကရင္ဆိုတဲ့လူမ်ိဳးကလည္း စာဖတ္တတ္တဲ့အက်င့္ကမရွိေတာ့ ေရးလည္း ကြၽဲပါး 
ေစာင္းတီး ျဖစ္ေနမွာပဲ။
မင္းကိုၾကည့္ရတာ စာမေရးလ်င္မေနႏိုင္ မေနတတ္တဲ့လူမ်ားလား မသိ။
မင္းကို ေနာက္ဆုံးအႀကံေပးတိုက္တြန္းခ်င္တာကေတာ့ စာမေရးခင္ စာမ်ားမ်ားဘတ္။
ဘာေၾကာင့္ အဲလိုေျပာလဲသိလား။
မင္းရဲ့အေရးအသားေတြက ေျခာက္ႏွစ္သားသာဆိုတယ္ ေျခာက္လသားေလာက္ေတာင္ မရွိဘူး။
ဒါပဲ။

မင္းရဲ့သူငယ္ခ်င္း။
ဘီေက်ာင္ကိုင္း
(ရြဲသာ)

က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစ။

မင္းစိုးစံ
(အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

Thursday, April 30, 2015

ဟင္းသီးဟင္းရြက္ရဲ႕အျမစ္နဲ႔ ေရာဂါ ကုသနုိင္ အပိုင္း ၃


ဟင္းသီးဟင္းရြက္ရဲ႕အျမစ္နဲ႔ ေရာဂါ ကုသနုိင္ အပိုင္း ၃

ေဂၚဖီထုပ္ျမစ္္

ဂၚဖီထုပ္ အျမစ္ထဲမွာ ဗီတာမင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ သတၱဳဓါတ္နဲ႔ ဖုိးလစ္အက္ဆစ္ ပါရွိၿပီး၊ အသားအေရ ေခ်ာေမာလွပ
ေစျခင္း၊ အဆိပ္ကုိ ဖယ္ေပးျခင္းနဲ႔ ဝမ္းခ်ဳပ္ ေျပေစျခင္း စတဲ႔ အာနိသင္ ရွိတယ္။


ခရမ္းျမစ္

ခရမ္း အျမစ္ဟာ အပူဓါတ္ကုိ္ က်ေစနုိင္တဲ႔ စားစရာ ျဖစ္ၿပီး၊ အယ္ကာလိုင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ဗီတာမင္ ဘီ၊ စီ၊ မုန္
လာဥနီဓါတ္နဲ႔ အဆီဓါတ္ေတြ ပါရွိတယ္။
ခရမ္းသီး အျမစ္ကုိ ဓါးနဲ႔လွီး၊ ေရနဲ႔ ပ်စ္ေအာင္ျပဳတ္ၿပီး ႀကံသကာ(ထန္းလ်က္) ထည့္ေသာက္တဲ့နည္းနဲ႔ ေလ
ျပြန္ေရာင္နာေရာဂါကုိ ကုသနုိင္တယ္။

နံနံျမစ္

နံနံပင္ အျမစ္ထဲမွာ ဗီတာမင္ မ်ိဳးစုံ၊ မုန္လာဥနီဓါတ္နဲ႔ သတၱဳဓါတ္ေတြ ရွိၿပီး၊ ကယ္ဆီယံဓါတ္ကုိ ျဖည္႔စြက္နုိင္
တဲ႔အျပင္ ေသြးအားနည္းျခင္းကုိ ႀကိဳတင္ ကာကြယ္နုိင္တယ္။

Copy from http://myanmar.cri.cn/696/2015/04/30/1s36805.htm