ဂ်ပန္ႏိုင္ငံနဲ႔ ကရင္ဒုကၡသည္ေတြရဲ့ စိုးရိမ္စိတ္

Dr Simon at the entrance to his home and the school.
Source Image from http://theologianswithoutborders.blogspot.com

စိုးရိမ္စိတ္

(မင္းစိုးစံ)

က်ဳပ္က ဒုကၡသည္ဆိုေတာ့ဗ်ာ ဒုကၡသည္စခန္းထဲမွာ ေနထိုင္ေနၾကရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြရဲ့ ဘ၀ကို ပိုသိ၊ ပိုခံစားရပါတယ္။
တခုေျပာရဲတာက ဒုကၡသည္စခန္းကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အဆင့္ဆင့္အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြအေၾကာင္းကိုေတာ့ စိတ္မ၀င္စား
တာအမွန္ပါ။
အဲဒီေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြရဲ့ အေနအထားနဲ႔ သူတို႔ရဲ့ခံစားခ်က္ သူတို႔ရဲ့ဘ၀ေတြကိုေတာ့ က်ဳပ္မသိပါဘူး။

က်ဳပ္တို႔လိုအအုပ္ခ်ဳပ္ခံေတြကေတာ့ စခန္းကေပးတဲ့ရိကၡာဟာ က်ဳပ္တို႔အတြက္ ေျမခြံ ဆိုလည္းဟုတ္တယ္၊ လုံၿခံဳေရး အတြက္ကင္းေစာင့္ခ ဆိုလည္းဟုတ္တယ္၊ မီးေသြးဘိုးဆိုလည္းဟုတ္တယ္ ကေလးမုန္႔ဘိုးဆိုလည္း ဟုတ္တယ္။
အသားဘိုး ငါးဘိုး ဖေယာင္းတုိင္ဘိုး ေရနံဆီဘိုး စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ။

ဒီၾကားထဲ အျပင္ထြက္ၿပီး အဲဒီေငြေတြအတြက္ အလုပ္ခိုးလုပ္ျပန္ေတာ့ အ႐ိုက္ခံရတဲ့လူနဲ႔ ပါးပိတ္႐ိုက္ခံရတာနဲ႔ ဒါဏ္႐ိုက္
ခံရတာနဲ႔ အဲဒီလိုကို လွိမ့္ပိတ္ေနေအာင္ခံရတာ။

အခုလို ရိကၡာေတြေလ်ာ့ အကူအညီေတြေလ်ာ့ ေနေပမယ့္ တခ့ိ်ဴအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔က လူေတြက် ဗိုက္ကေလးနည္းနည္း
ေလးမွ်မပိန္တာ အံ့ၾသစရာဗ်ာ။ ရိကၡာေတြဘာေတြထုတ္ၿပီးသြားၿပီဆိုလ်င္ ဆင္႐ုပ္ေတြ ေျခေသၤ့႐ုပ္ေတြ M150 လို႔ေရး ထားတဲ့ပုလင္းေတြ ေတာင္ပုံရာပုံေပါ့။

တခ့်ိဳဆိုလက္စြပ္ကေလးေတြက ႀကီးႀကီးလာတယ္ဗ်။
သူတို႔ဇနီးမယားသမီးသားေတြ မ်ား လည္ပင္းေရႊတ၀င္း၀င္းနဲ႔ေလ။
ဒုကၡသည္ဆန္ကိုမစားႏိုင္လို႔ မဲေဆာက္က ေခါက္ေဟာင္မလစ္ ဆိုလားဘာဆိုလား အဲဒါမ်ိဳးေတြ၀ယ္စားၾကတာ။

က်ဳပ္ေတာ့ မစားဘူးေပါင္။ ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္ဇနီးမွာ အစာအိမ္ ေရာဂါခံစားရေတာ့ ဆရာ၀န္က ဆန္အေပ်ာ့စား
စားလ်င္ သက္သာႏိုင္တယ္ေျပာလို႔ သြား၀ယ္တာ ေစ်းကအႀကီးသား။
မိသားစုဘယ္လိုလုပ္ စားႏိုင္မွာလဲဗ်ာ။
အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြက အျပင္ကို အခ်ိန္မေရြးထြက္ႏိုင္သလို စခန္းထဲကိုလည္း အခ်ိန္မေရြး ျပန္၀င္ႏိုင္တယ္ေလ။
သူတို႔က စခန္းလူႀကီးေတြမွတ္လား။
က်ဳပ္ေနခဲ့တုန္းကအေျခအေနကို ေျပာျပတာပါ။

အဲဒီလိုႏွစ္ေတြအၾကာႀကီးေနလာတဲ့အခါက်ေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္ဗဟုႆုတကလည္းမရွိ စာက်ေတာ့လည္း ဟိုမေရာက္
ဒီမေရာက္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းပညာဆိုတာကလည္း မရွိေတာ့ အျပင္ေလာကကိုေရာက္သြားလ်င္ ဒီထက္ဆိုးတဲ့
အေျခအေနမ်ိဳးနဲ႔သာ ႀကံဳလို႔ကေတာ့ မလြယ္ဘူးေပါ့ေနာ။

က်ဳပ္သင္တန္းတက္တုန္းက ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲမွာ အေနၾကာတဲ့ ငွက္ကေလးတေကာင္လိုပါပဲ၊ ေလွာင္ခ်ိဳင့္က သူ႔ဘ၀
အတြက္ပိုလုံၿခံဳတယ္လို႔ ယုံၾကည္ေနတာမို႔ လြတ္လပ္တဲ့ေကာင္းကင္ျပင္က ငွက္ေတြလို မ႐ုန္းကန္ရဲၾကဘူး၊ ငါအျပင္
ကိုေရာက္သြားလ်င္ ငါ့ထက္အင္အားႀကီးတဲ့ငွက္ေတြ၊ ဒါမွ်မဟုတ္ ငွက္ေထာင္မုဆိုးေတြ တျခားရန္သူေတြ မေတာ္တ
ဆ ေလျပင္းမုန္တိုင္းက်လို႔ရွိလ်င္ ငါ့အတြက္မလြယ္ဘူးဆိုတဲ့ အသိနဲ႔ ေလွာင္ခ်ိဳင့္ကိုဖြင့္ေပးေပမယ့္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ
ပြင့္ေနေပမယ့္ အျပင္ကိုမထြက္ရဲၾကဘူးတဲ့။

ဒါဟာ တျခာလူက ကိုယ့္ကိုဖိႏွိပ္တာထက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ဖိႏွိပ္တာက ပိုဆိုးတာကို ျပတာတဲ့ဗ်ား။
လူတကာေတြနဲ႔ ယုံၾကည္မႈ မတည္ေဆာက္ခင္မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယုံၾကည္ေအာင္ အလ်င္ဆုံးေဆာက္တည္ၾကပါစို႔လား။ ဒီေတာ့ ကရင္ေတြအားလုံး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပဳျပင္ၾကပါလို႔ေျပာလိုပါတယ္။

အျပင္ကိုရဲရဲထြက္ပါ၊ ရဲရဲရင္ဆိုင္ပါ၊ ေရတြင္းေဟာင္းထဲက ဖါးေတြလို ဘ၀ကိုအဆုံးမသတ္ခ်င္ၾကပါနဲ႔။

က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

မင္းစိုးစံ
(အေ၀းေရာက္ ကရင္ဒုကၡသည္တဦး)

February 18, Saturday morning
Source NEWS Audio from http://www.rfanews.org/burmese

Refugees at the Mae La camp on the Thailand-Myanmar border prize education.